เราอยู่ม 2 แล้วพี่เขาอยู่ม3 เราชอบพี่เขามาตั้งแต่เราอยู่ม1แล้ว แต่....เราไม่ได้ชอบพี่เขาก่อนนะ ฮ่าๆๆๆ คือเรื่องเป็นงี้ วันแรกที่เจอกันพี่เขามาแกล้งเรา ชอบพูดว่าเราเตี้ย ตอนเเรกเราเกลียดพี่เขาเอามากๆเลยแหละ เขาแกล้งสารพัดอย่าง เหนื่อยใจจ แต่กลายเป็นว่าพอเขาเลิกแกล้งเรากลับรู้สึกแปลกๆแบบไม่เคยเป็นมาก่อน เรารู้สึกเหมือนขาดอะไรไปอ่ะ เพื่อนเราก็ชอบแซวๆว่า ระวังเหอะเเกล้งไปแกล้งมาชอบกันพอดี อิอิ เราก็เลยตอบว่าไม่มีวันย่ะ เราเลยเล่าเรื่องที่มีรุ่นพี่มาแกล้งให้พี่ชายเราฟัง ละพี่เราก็เป็เพื่อนกะพี่เขาพอดี สรุปคือกรรมตกที่เรา พี่เราไลน์ไปบอกพี่เขาว่าแกล้งน้องกูเยอะๆ โอ้ยจะตายย5555 พอวันรุ่งขึ้นจ้า โผล่มาเล้ยย ยืนยิ้มอ่อนให้เลยจย้า แต่พี่เขาก็เริ่มแกล้งน้อยลงแหละ5555 ส่วนมากจะเป็นเพื่อนพี่เขามาแซวสะมากกว่า บางทีก้มาดักรอ มาส่องบ้าง บางทีก้มาคุยด้วย555และมันก้ทำให้ได้รู้ว่าเราเริ่มชอบพีเขาจิงๆ ตอนนั้นทกอย่างไปได้ดีเลยแหละ ก็มีคุยกันในแทบ้างแต่เนื่องด้วยว่าทั้งสองคุยไม่ค่อยเก่งการสนทนาจึงจบไว555 แต่ทว่าเราต้องไปเรียนต่อตปท. แล้วเรามีครูที่สนิทคนนึง ครูเลยไปบอกพี่เขาว่าเราจะไปเรียนต่อนอกละนะ จู่ๆช่วงนั้นพี่เขาก้เงียบไปเลยแหละ มันก้เศร้าๆแหละ ก้มีแซวบ้างแต่ก้เล็กน้อย และก้ไม่ค่อยได้คุยกันในแชท วันสุดท้ายที่เจอกันเขาดูหลบหน้ายังไงไม่รู้ พอเรามาเรียนตปท.แล้ว พี่เขาชอบแชร์ในเฟสว่าคิดถึงนู๋นนี่ไรงี้ แต่เรามั่นใจไม่ได้หรอกว่าเป้นเรา เราเลยตัดสินใจถามตรงๆว่าเขาคิดไงกะเรา ปล.ในแชทนะ พี่เขาตอบมาว่า น้องแหละ5555 และเราก้ได้รู้คำตอบสักที แต่มันชั่งขัดแย้งกับสิ่งที่เคยทำมา เพื่อนเราบอกว่าอาจเป้นเพราะเขากลัวเราคิดมากก้ได้เพราะถ้าเป้นแฟนกันละอยู่ไกลกันก้ต้องห่วงกันนู่นนี่นั่น อาจจะงั้นก้ได้นะเราก็ไม่แน่ใจ พอเราคุยกะเพื่อนผชอีกคนนึง มันเล่าว่า ตอน ม1 อะเพื่อนของพี่เขาเคยมาถามที่ห้องเราว่าใครคือ เอ ปล.นามสมมุติ แต่เราไม่ได้อยู่ที่ห้อง ตอนนั้นเพื่อนพี่เขาลากแขนพี่เขามาด้วย มีคนให้ความเห้นกับเรื่องนี้ว่า ก็พี่เขาชอบไง ตั้งแต่ม1ละด้วย เราสับสนเพราะเขาบอกคิดกะเราแค่น้อง เพื่อนๆคิดไงขอความเห็นด้วยนะค้า ขอบคุณที่อ่านสตอรี่เรานะคะ
แอบชอบพี่ ม.3 ค่า แต่ระยะทางทำให้เราไกลกัน เพื่อนๆช่วยให้คำปรึกษาหน่อยนะค้า