อยากลืมเค้าออกไปจากใจ แต่ดูเหมือนยิ่งลืมทีไรยิ่งจดจำมากขึ้นเท่านั้น

จะทำยังไงให้เค้าหายไปจากใจ ลบคนใจร้ายออกไปจากใจ ตอนนี้เค้ามีความสุขอยู่กับคนที่เค้าเลือก   ซึ่งตัดมาที่เราต้องมานั่งอมทุกข์ ทนเห็นเค้ามีความสุขกับคนอื่นที่ไม่ใช่เรา เริ่มจากแรกๆเลยเรา2คนรู้จักกัน เพราะเค้าเป็นรุ่นน้อง ซึ่งมีเพื่อนผู้ชายที่เป็นเพื่อนสนิทของเราคิดว่าเค้าเป็นเกย์ ซึ่งเราคิดว่าเค้าไม่เป็นแน่ๆ เราฟันธง เพื่อนบอกว่างั้นพิสูจน์ให้ที ด้วยการที่เราเป็นคนไม่ชอบให้ใครมาดูถูกความคิดเราเลยพิสูจน์ ตอนนั้นก็คิดไม่ออกน่ะว่าจะทำยังไง ไม่รู้ว่าฟ้าดาลกรือเปล่า เค้าขอเป็นเพื่อนในเฟส เค้าทักมาหาเราคุยกันเรื่องเรียนเพราะเค้าเป็นรุ่นน้องที่กำลังจะเข้ามาศึกษา เค้าปรึกษาเรื่องเรียน เราก็ยินดีตอบคำถามหมด ในใจคิดว่าเค้าไม่เป็น เพราะเซ้นส์เราแรงมาก เลยไปบอกเพื่อนสนิทว่า เค้าไม่เป็น เพื่อนบอกว่านี่มหาลัยยังไม่เปิดรอดูต่อไปละกัน เรารู้ว่าเค้าต้องไม่เป็นแน่ๆ เราคิดว่าจะหยุดพิสูจน์ เพราะยังไงเค้าก็ไม่เป็น ไม่รู้ทำไมว่าเค้าทักมาคุยเ้วยทุกคืน ตอนนั้นเราก็ไม่มีใคร และเค้าก็เพิ่งเลิกกับแฟน ซึ่งเราก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะในใจก็บอกกับตัวเองเสมอว่าจะชอบรุ่นน้องไม่ได้ เราคุยกันทุกวัน สนิทขึ้นทุกวัน จากเรียกว่าพี่กับน้องก็กลายเป็นกู เพราะส่วนตัวถ้าสนิทด้วยแล้วจะให้เรียกกู ซึ่งตอนนั้นเค้าชอบมาเล่นมุขหยอดใส่ทุกวัน เราเป็นคนที่หวั่นไหวต่อคำพูดมาก ในใจก็บอกเสมอว่า อย่าเด็ดขาด อย่าหลงกับคำคารมของเค้าเด็ดขาด เราคุยกันทุกคืนเลย คุยกับเค้าเป็นกิจวัตรไปแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นอย่างนั้นไปได้ไง พยายามไม่คิดแบบนั้นแล้วน่ะ และดูเหมือนเค้าก็ให้ความหวังเรา สุดท้ายเราก็ตกอยู่ในหลุมของเค้า ไม่รู้ว่าชอบเค้าไปตอนไหน รู้อีกทีก็ชอบไปแล้วอ่า พยายามเลิกคิดแล้วแต่เลิกไม่ได้จริงๆ วันนึงเราสารภาพว่าเรารู้สึกกับเค้า เค้าปฏิเสธ เค้าบอกว่าเราเป็นได้แค่คนสนิทเท่านั้น โอเคตอนนั้นยังรับได้เพราะเราไม่เคยเจอตัวจริง ยังพอตัดใจได้ แต่เราก็กลับมาคุยเหมือนเดิม จนเปิดเทอม เราก็ยังคุยพาไปกินข้าวด้วยกัน ลืมบอกไปว่าเราขอเค้าเป็นน้องเอ็นดู เพราะแค่อยากเอาชนะเพื่อน555 เราก็ทำตัวปกติ แต่ในใจพยายามเลิกความคิดนั้น สุดท้ายชอบเข้าไปใหญ่ เราทำทุกอย่างเพื่อจะเอาชนะเค้า สุดท้ายแพ้เค้าอีกละ พยายามจะให้เค้ารักเรา แต่ทำไมเค้าทำเหมือนว่าเค้ามีใจให้เรา เค้าเคยบอกว่าเราไปไม่รอดเพราะเค้าไม่ได้รู้สึกแบบนั้น เราเข้าใจน่ะ แต่ทำไมเค้าทำเหมือนเราเป็นส่วนนึงของเค้า เรายื้อมาทุกวิธี เพื่อนโกรธมากที่ในที่สุดการที่จะเอาชนะเพื่อนแต่ต้องมายอมแพ้ความรู้สึกตัวเอง มีเหตุการณ์หลายๆอย่างระหว่างที่เรากำลังคุย เค้าคุยกับรุ่นน้องเราที่โรงเรียนเก่าเรา อันนี้ยอมรับว่าไม่ได้โกรธเคืองเพราะเราเป็นได้แค่คนคุยเป็นแค่คนสนิทเป็นแค่เพื่อนเป็นแค่พี่เอ็นดู วันนึงเค้ามีปัญหากับรุ่นน้องเพราะเค้าไม่ชัดเจนกับน้องเค้าและน้องเค้าก็รู้ว่าคุยกับเรา เรารู้สถานะน่ะแล้วน้องเค้าก็เลิกคุยกันเพราะว่าเลือกที่จะคุยกับเรา เราไม่รู้เค้าคิดอะไรอยู่ ทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ทำไมต้องเลือกเรา ก็ดีใจน่ะทีาเค้าไม่ทิ้งเรา เค้าอาจจะเกรงใจเราก็เป็นไปได้ หลังจากวันที่เค้ามีปัญหา รุ่นน้องคนนั้นไม่คุยกับเราเลย จากปกติเจอกันก็ยิ้มให้กัน เป็นใครก็โกรธแหละที่เค้าไม่เลือกเราเนอะ เราอยากทักไปถามว่าทำไมต้องทำสีหน้าใส่แต่ไม่กล้ากลัวมีปัญหา เราก็ไม่ได้อยากมีปัญหาเพราะโตแล้วไม่ใช่เด็กๆที่เอะอะอะไรก็ใช้กำลัง เราเลยปล่อยไป แต่ก็ยังติดใจอยู่ถึงตอนนี้ หลังจากนั้นเราก็ใช่ชีวิตปกติ คุยกันทุกวัน เรารู้ว่าในเค้าเสียดายน้องคนนั้น เค้าชอบผู้หญิงเฮฮามั้ง เรารู้ว่าตอนที่เค้าเลือกเราเค้าสับสน เราไม่ได้ดีใจอะไรมากเพราะรุ้ว่ายังไงเราเป็นได้แค่นั้น มันไม่มีทางเป็นอย่างอื่น แต่เรื่องของเรามันลึกซึ้งมากกว่านั้นแต่สถานะเป็นได้แค่คนคุย เราผูกพันมากเลยมันมีอะไรหลายๆอย่าง แต่ชั่งเหอะ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้ข่าวว่าพึ่งเทรุ่นน้องอีกคน ซึ่งเราก็รู้ว่าเค้าคุย แต่พยายามไม่คิดมาก แต่ก็มีที่นอยส์ แต่เรารู้สถานะดีไง เรียกร้องไม่ได้ พอหลังจากที่เค้าเทน้องคนนั้น เราได้ข่าวว่าเค้ากลับไปคุยกับรุ่นน้องคนที่เค้าเทครั้งแรก  เป็นอะไรที่เจ็บที่สุด เราร้องไห้สุดๆ เพราะเคยสัญญากันแล้วว่า ใครก็ได้ที่ไม่ใช่น้องคนนี้ เพราะน้องเค้าผิดใจไม่คุยกับเราเพราะเค้า แต่สุดท้ายเค้ากลับไปคุย เราเจ็บมากเลย เสียใจมาก อีกอย่างคือกลัวอีกฝ่ายจะสมน้ำหน้าเราที่ในที่สุดเค้าก็กลับไปคุยกันใหม่ ครั้งนี้มีสถานะละ เจ็บอ่ะ😭😭 เราไม่รู้ว่าทำไมให้ความคิดเค้าเหนืออิทธิพลความคิดเรา ทั้งๆที่เรามีวุฒิภาวะสูงกว่าเค้า เราเหมือนเสียความเป็นตัวเองไปเลยเพราะเด็กอย่างเค้า ไม่โกรธน่ะที่เค้าไม่เลือกเราแต่โกรธตัวเองมากกว่าที่รู้ว่ายังไงก็เป็นไปไม่ได้ เกลียดที่พยายามยัดเยียดตัวเองไปในชีวิตเค้า เกลียดตัวเองที่โง่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เค้าแค่รู้สึกดีก็เท่านั้น ตอนนี้ก็หมดเวลาสำหรับเราแล้ว มีบางอย่างอยากจะบอกเค้าเผื่อเค้าอ่านมาเจอ ขอบคุณสำหรับความสุขที่ให้กัน ถึงแม้จะเป็นแค่เวลาสั้นๆ จำได้ไหมที่เคยบอกไปว่า ถ้าวันนี้มาถึงจะไม่เสียดายเลย เพราะเวลาที่อยู่กับกูเก็บเกี่ยวความสุขให้ได้มากที่สุดเผื่อวันนึงไม่มีข้างๆกูอีก 😭 ดูแลตัวเองดีๆน่ะ กูไม่มานั่งบ่นเหมือนแต่ก่อนแล้วน่ะ กูขอโทษที่ปากไม่ตรงกับใจ ตอนนี้กูมีบางอย่างจะบอก คำที่กูอยากพูด ซึ่งคงอยากรู้ เพราะเคยถามหลายรอบแต่กุก้ไมาเคยพลั้งปากพุดออกไป  กูรักน่ะ ตอนนี้กูก็ยังรัก อยากบอกกับว่าถ้าวันไหนรู้สึกท้อหรือมีปัญหา ขอให้นึกถึงกูคนแรก กุรอที่เดิม เหมือนที่เคยบอกไว้ในครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน ไม่โกรธไม่เกลียด ดีใจที่เห็นมีความสุขกับคนที่รัก ปีใหม่ละขอให้พบเจอแต่สิ่งดีๆในชีวิตน่ะ