เราคบกับแฟนมา เกือบจะครบปีแล้วค่ะแต่รู้จักกันมา2ปีแล้ว ไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่งี่เง่าตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นแฟนจนเป็นแฟนกัน เขาเข้าใจเราค่ะว่าทำไมเราถึงงี่เง่าได้ขนาดนี้ แต่มาเมื่อคืนคงสุดความอดทนของเขาแล้ว เราทะเลาะกันหนักมากเราร้องไห้ เขาก็ปล่อยเราร้องไห้อยู่แบบนั้นไม่สนใจเราเลย เขาบอกจะนอนแต่เขาก็ออกไปข้างนอก เราทั้งรู้สึกจุกทั้งเสียใจมากๆเลยค่ะครั้งนี้มันเป็นครั้งแรกที่เราเสียน้ำตามากขนาดนี้ แต่ในเวลาเดียวกันเราได้มีโอกาศคุยกับคนที่เราแอบชอบมา 4 ปีค่ะ เราดีใจมากเราคุยกับเขาทีไรเรารู้สึกสบายใจรู้สึกดีตลอด แต่เเฟนเราเขาก็รู้นะคือแฟนเราเขาไม่อะไรมาก ในใจเราคิดว่าเขาคงจะไม่สนใจเราแล้วจริงๆ อีกใจก็คิดว่า ที่เราคุยกับเขาก็แค่ในฐานะเพื่อนแฟนเราเขาถ้าไม่เกินหน้าเกินตาจริงๆเขาจะไม่พูดค่ะ แต่เรารู้สึกเสียใจมากกว่าค่ะที่แฟนเราปล่อยเราทิ้งไว้แบบนั้นเขาไม่เคยปล่อยเราร้องไห้คนเดียวเลยเราว่าครั้งนี้เขาคงหมดความอดทนกับเราแล้วจริงๆค่ะ
เราจะรักคนที่ทำให้เราร้องไห้หรือจะรักคนที่ทำให้เรายิ้มดี