สวัสดีเพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน คือเราเป็นผู้หญิงและก็รักผู้หญิงนั่นแหละ เรื่องราวของเราผ่านมาปีกว่าๆแล้ว แรกๆเราแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่ง(แอบชอบอยู่เป็นปีๆ) และดูเหมือนว่าเค้าจะรู้สึกเหมือนกันกะเรา 555 (แอบเข้าข้างตัวเอง) พอนานวันเข้าความรู้สึกเรามันมากมายจนไม่อาจเก็บไว้ได้เราตัดสินใจบอกพี่เค้าไป กว่าจะกล้าบอกก็คิดทบทวนตัวเองอยู่นานหลายเดือน เพราะมันเกี่ยวข้องกับอนาคตการทำงานของเรา ที่เราไม่ตัดสินใจลาออกจากงานที่ทำอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะมีพี่เค้าอยู่ที่นี่ คือเรากะว่าถ้าบอกความในใจไปแล้วคือถ้านางปฏิเสธเราก็จะลาออกแล้วก็ไปทำงานที่อื่นเลยจะได้ทำใจ แต่ถ้าบอกไปแล้วมันเกิดเรื่องดีๆขึ้นเราก็จะอยู่ต่อ และวันนั้นที่เราตัดสินใจบอกนางไปว่าเรารู้สึกดีกะนางว่าเราชอบนาง คำตอบที่เราได้คือที่ผ่านมานางบอกว่ามันเป็นความรู้สึกดีๆนะ มันทำให้เราใจชื้นขึ้นมาทีเดียว เราจึงขอนางว่างั้นให้อยู่แบบนี้ อยู่เป็นกำลังใจให้กัน อยู่เป็นความหวังดีให้กันไปเรื่อยๆได้มั๊ย และหลังจากวันนั้นมาเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ ก็มีดีบ้างทะเลาะกันบ้างแล้วแต่วันๆไป เราเคยถามนางเรื่องสถานะของเราสองคนว่าตกลงเราเป็นอะไรกัน เราไม่เคยได้คำตอบจากนางเลย นางบอกว่าเรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลา เราเข้าใจอยู่ว่าเรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลา แต่เราก็กลัว กลัวว่านางจะไปมีคนอื่นแล้วหายไปจากเรา ส่วนใหญ่ที่ทะเลาะกันก็เพราะเราหึงนางหวงนาง เราก็บอกอยู่ว่าเราไม่ชอบให้นางไปใกล้คนนั่นคนนี้มากเกินไปเราหวง แต่นางก็บอกนางไม่ได้คิดไร สามวันก่อนเราก็ทะเลาะกันคือเราเล่นโทรศัพท์นางอยู่แล้วมี ผช.ทักมา เราเลยแคปไว้แล้วส่งเข้าไลน์เรา แล้วถามนางว่า ผช.คนนี้คือใคร นางเอาโทรศัพท์คืนแล้วไม่ตอบ ก่อนหน้านี้หลายครั้งแล้วเราจะถามตลอดว่า ผช.คนนี้เป็นใคร ทำไมต้องทักมาบ่อยขนาดนี้ แล้วเวลาโพสต์อะไรทำไมเขาต้องมาเม้นมากดไลด์ทุกครั้งเลย นางก็บอกว่าแค่เพื่อนสมัยเรียน เเต่เราหึงอ่ะ ใครจะชอบให้คนที่ตัวเองรักคนที่ตัวเองชอบไปคุยกะคนอื่น แล้วเราก็ทะเลาะกันเพราะนางบอกว่าเรารำ่ไร เคยตอบไปหลายครั้งแล้วเรายังถามแต่เรื่องเดิมๆนางปวดหัว แล้ววันนั้นเราโทรหานางก็ปิดเครื่องใส่ ไลน์ไปตอนแรกก็ไม่ตอบ ทักแชทไปก็ไร้วี่แวว บอกเลยตอนนั้นคิดว่านางคงเลิกกะเราแน่ๆ แต่จะเลิกได้ไงนางยังไม่ตกลงเป็นแฟนกะเราเลย 555 จนทุ่มกว่าๆ นางก็ตอบไลน์เรา เราดีใจมากที่นางยอมมาปรับความเข้าใจกะเรา แต่ก็คุยกันไม่ดีเท่าไหร่หรอก เราก็ขอโทษแหละที่ทำแบบนั้นถามแต่เรื่องเดิมๆ บอกเลยกินข้าวไม่ได้อยู่ 2 วัน ไปทำงานพี่ที่ทำงานก็ถามว่าเป็นอะไร ทำไมไม่กินข้าว ทำไมไม่ค่อยพูดทำไมกินน้อยจัง พักเที่ยงเราก็กลับห้องร้องไห้อยู่คนเดียว เจอหน้านางนางก็ไม่มองไม่ทัก เราก็ไม่กล้ามองหน้านาง กลัวนำ้ตาไหล สุดท้ายเราก็ปรับความเข้าใจกันแล้วกลับมาคุยกันต่อ 555 และมันจะมีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งอายุเท่าๆเรา เป็น ผช.มีครอบครัวแล้ว แต่ตอนนี้ ผช.คนนี้ทะเลาะกะเมียและเลิกกะเมียแล้วแต่ไม่รู้จะกลับไปหากันอีกมั๊ย เรารู้อยู่ว่านางสนิทกัน แต่เราไม่ชอบให้สนิทมากเราหึง ไม่ชอบให้อยู่ใกล้กัน ไม่ชอบให้มันมาแตะเนื้อต้องตัวคนที่เรารักเราหวง แล้วเมื่อวานพี่คนที่เราชอบล้างมืออยู่ ผช.คนนี้เดินถือข้าวหลามไปแล้วถามว่ากินมั๊ย แล้วมันก็ป้อนนาง คือเราเห็นพอดีเราก็หึง นางก็เห็นแหละว่าเราเห็น เราเลยไม่คุยด้วยเลย นิ่งเดินหนี นางก็พยายามมาคุยกะเรานะไม่รู้ว่าเราเข้าข้างตัวเองอีกรึเปล่า พอเลิกงานเราเลยไลน์ไปถามนางว่าขออะไรได้มั๊ย ขออย่าทำแบบนี้อีกรับปากได้มั๊ย คุยอยู่นานสุดท้ายนางก็รับปากว่าจะไม่ทำอีกที่ทำแบบนั้นเพราะมือเลอะอยู่ แต่มันใช่มั๊ยล่ะ ก็รู้ว่ามีเราอยู่คุยกะเราอยู๋ทำไมต้องทำแบบนั้นที่คุยกันอยู่ทุกวันนี่ไม่ได้คิดแคร์ความรู้สึกเราเหรอ อย่างน้อยน่าจะวางตัวให้เหมาะแคร์เราบ้างให้เกียรติเราบ้าง ขนาดเรายังไม่ใกล้ใครขนาดนั้นเลย เราจะทำอะไรเราจะนึกถึงนางตลอดกลัวนางนอยด์กลัวนางหึง แต่นางกลับชอบทำให้แต่เราหึง หลังปรับความเข้าใจกันเราก็คุยกันดีๆตลอด เราชอบกอดนาง นางเป็นคนตัวเล็กๆตัวนางจะนิ่มๆแล้วก็หอมด้วย 555 เราชอบกอดนางจากด้านหลัง แล้วเอาหน้าไปซุกตรงคอนางมันก็จะพอดีหน่อยๆแล้วก็จะฟินๆ 555 ตัวนางจะหอมมากกกกกกก (สำหรับเรานะ 555) วันนั้นเราอดใจไม่ไหวเรากอดนางอยู่เราก็จุ๊ฟตรงซอกคอนางเลยเพราะอยู่ในห้องกินข้าวกันสองคนไม่มีใครอยู่เเล้ว นางก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรนะ 555 ถึงมีใครเราก็ชอบกอดนาง จนหลายคนเริ่มสงสัยเริ่มจับผิดเราสองคน นางก็บอกเราอยู่ว่าทำอะไรไม่รู้จักกาละเทสะ คนยิ่งจับผิดเยอะอยู่ คือนางกลัวคนจะรู้เรื่องเราสองคนเหรอ แต่เพื่อนที่ทำงานก็ถามเราหลายคนอยู่นะว่าเราสองคนเป็นอะไรกันเหรอ เราก็แค่ยิ้มแล้วไม่ตอบ นางบอกว่านางไม่ชอบรับโทรศัพท์เวลาทำงานแต่เวลาเราโทรหานางก็รับ คนอื่นก็เห็นอยู่ว่านางคุยกับเรา เขาก็สงสัยอยู่ว่าทำไมโทรหากันบ่อยทำไมคุยกันบ่อยแต่เขาไม่ถาม แต่เวลาเราขึ้นเวรเดียวกะนางเพื่อนนางโทรมานางก็รับนะ เพราะฉะนั้นจะบอกว่ารับแค่สายเรามันไม่น่าใช่หรอก แต่ก็รู้สึกดีที่นางบอกแบบนี้ มันรู้สึกว่าเราก็สำคัญ วันนี้เราก็โทรหานางนอนแล้วเพราะนางต้องไปขึ้นเวรดึกตอนเที่ยงคืน แต่นางก็ตื่นมารับ เราก็บอกให้นอนแต่ไม่ต้องวาง พอผ่านไป 25 นาทีนางก็วาง เราก็น้อยใจอยู่แต่ก็เข้าใจอ่ะนะว่านางอยากพักผ่อน นางบอกปวดหัว เราก็ไม่ว่าอะไรขอแค่ให้ได้รู้ว่าอยู่ไหนทำอะไรเราก็สบายใจแล้ว คือใจความสำคัญกระทู้นี้คือจะขอยังไงให้นางตกลงเป็นแฟนเรา แต่เราก็พูดเรื่องซะยืดยาว คือเราตั้งใจว่าเราจะขอนางเป็นแฟน คือมันมีโอกาสดีๆอยู่ตอนนี้คือวันปีใหม่ วันที่ 23 ม.ค.วันเกิดนาง กับวันวาเลนไทด์ปีนี้ เราควรขอนางช่วงไหนดี และเราควรขอยังไงเหรอ ควรพูดยังไงเหรอ คือนี่ไม่เคยไง 555 อยากทำให้นางปลื้มและจดจำความรู้สึกดีๆ และที่สำคัญขอยังไงไม่ให้นก คืออยากใช้สถานะคำว่าแฟนแล้ว เพราะทุกวันนี้ก็เป็นแค่คนคุย ไม่มีสถานะ คือเราไม่อยากคิอไปคนเดียวน่ะว่าเราเป็นแฟนกัน เราก็อยากได้ยินจากปากนางบ้าง แต่นางเคยบอกอยู่ว่าไม่ชอบพูดชอบแสดงออกมากกว่า แต่ยังไงเราก็อยากได้ยินนะว่าเราเป็นแฟนกัน อีกอย่างเราเข้าใจอยู่ว่า ความรักแบบ ญญ มันเป็นอะไรที่ไม่แน่นอนแต่นางก็บอกอยู่ว่าไม่เกี่ยว คือโตแล้วมันสามารถก้าวผ่านคำว่า ญญ ชช ญช ได้ เราจะขอนางยังไงนะให้ตกลงเป็นแฟนกัน และเราควรขอช่วงไหนดี
จะขอเธอยังไงให้ตกลงเป็นแฟนกับเรา (ญญ)