ก่อนอื่นข้อท้าวความก่อนนะคับ อาจจะยาวสักหน่อยแต่รบก่วนผู้รู้ช่วยตอบเป๊นพระคุณยิ่งคับ ผมเป็นเด็กที่เติบโต มาในครอบครัวทที่มีฐานะดี
โดนตามใจตั้งแต่เล็กๆ มีคอมตั้งแต่ ป.3 ติดเกมมาก ชีวิตที่โรงเรียนไม่สนใจใครเลย อยากแต่จะกลับมาเล่นคอมอย่างเดียว
เลยแถบไม่ได้คุยกับใครเลย ทำให้เพื่อนไม่ชอบน่า แต่ก็ไม่ใช้ปัญหาด้านใช้ชีวิตที่โรงเรียนสักเท่าไหร่ เพราะเป็นที่ชอบของอาจาร เป็นแบบนี้จนปวช.1เริ่มมีแฟนแต่ก็ไม่ค่อยได้สนใจ เพราะติดเกมมาก และแฟนก็ทิ้ง ไปๆมาก็ได้เริ่มมีเพื่อนคบหาอยู่บ้าง
จนเข้าไปยุ้งเกี่ยวกับยาเสพติด เลยทำให้เรียนไม่จบ และผมก็เปลี่ยนโรงเรียนอีก ก็ยังไม่จบเพราะเรื่องยาอีก เลยทำให้ไม่ได้เรียนเลยต้องอยู่แต่บ้าน อยู่แต่น่าคอม ไม่มีเพื่อนสักคน พ่อ กับ แม่ ไม่ให้โอกาศแล้ว เพราะกลัวติดคุก เลยต้องอยู่แบบนี้จนรอไปเกณฑ์ทหารนู้นเลย แต่ผมก็ชอบนะ มีความสุขมาก สบายด้วย เรื่องงานบ้านนี้แถบไม่เคยแตะเพราะมีแม่บ้าน อยากได้อะไรก็ได้ กินอะไรก็ได้กิน เป็นแบบนี้อยู่นาน เปิดไปเจอคนอวดผี พูดเกี่ยวกับกรรม กลัวเพราะไม่เคยได้ทำบุญ เลยเข้าไปดูเรื่องธรรมอยู่บ้างแต่ก็ไม่เข้าใจหรอก แต่พอจะรู้ว่าการทำสมาธินั้นได้อนิสงส์มาก ก็เลยเริ่มทำ แรกๆก็ทำได้แปบเดียว หลังๆเริ่มเพลินกับการควมคุมจิต ด้วยความที่มีเวลาเยอะมากๆ เลยมีเวลาทำบ่อย จนเริ่มทำได้ 6-7 ชัวโมงต่อนวันเลย ก็ทำแบบนี้เป็นประจำประจนตอนนี้ก็ผ่านมา 3 ปี ได้แล้ว รู้สึกเบื่อทุกสิ่งทุกอย่างเลย หนัง เกม การ์ตูนที่เคยชอบรู้สึกว่าไม่สนุกเบื่อ ไม่รู้จะออกไปไหนและออกไปทำไม รู้สึกว่าตัวเองไม่ใช้ตัวเองบอกไม่ถูก อารมมันเงียบๆแปลกๆเหมือนไม่ชอบไม่อยากไม่ไรสักอย่าง หรือผมเป็นโรค
ผมควรทำอะไรดีคับ หรือผมควรพบจิตแพทย์คับ
เบื่อชีวิตคับ ไม่อยากทำไรเลย หาทางออกไม่ได้คับ หรือผมควรหาจิตแพทย์คับ
โดนตามใจตั้งแต่เล็กๆ มีคอมตั้งแต่ ป.3 ติดเกมมาก ชีวิตที่โรงเรียนไม่สนใจใครเลย อยากแต่จะกลับมาเล่นคอมอย่างเดียว
เลยแถบไม่ได้คุยกับใครเลย ทำให้เพื่อนไม่ชอบน่า แต่ก็ไม่ใช้ปัญหาด้านใช้ชีวิตที่โรงเรียนสักเท่าไหร่ เพราะเป็นที่ชอบของอาจาร เป็นแบบนี้จนปวช.1เริ่มมีแฟนแต่ก็ไม่ค่อยได้สนใจ เพราะติดเกมมาก และแฟนก็ทิ้ง ไปๆมาก็ได้เริ่มมีเพื่อนคบหาอยู่บ้าง
จนเข้าไปยุ้งเกี่ยวกับยาเสพติด เลยทำให้เรียนไม่จบ และผมก็เปลี่ยนโรงเรียนอีก ก็ยังไม่จบเพราะเรื่องยาอีก เลยทำให้ไม่ได้เรียนเลยต้องอยู่แต่บ้าน อยู่แต่น่าคอม ไม่มีเพื่อนสักคน พ่อ กับ แม่ ไม่ให้โอกาศแล้ว เพราะกลัวติดคุก เลยต้องอยู่แบบนี้จนรอไปเกณฑ์ทหารนู้นเลย แต่ผมก็ชอบนะ มีความสุขมาก สบายด้วย เรื่องงานบ้านนี้แถบไม่เคยแตะเพราะมีแม่บ้าน อยากได้อะไรก็ได้ กินอะไรก็ได้กิน เป็นแบบนี้อยู่นาน เปิดไปเจอคนอวดผี พูดเกี่ยวกับกรรม กลัวเพราะไม่เคยได้ทำบุญ เลยเข้าไปดูเรื่องธรรมอยู่บ้างแต่ก็ไม่เข้าใจหรอก แต่พอจะรู้ว่าการทำสมาธินั้นได้อนิสงส์มาก ก็เลยเริ่มทำ แรกๆก็ทำได้แปบเดียว หลังๆเริ่มเพลินกับการควมคุมจิต ด้วยความที่มีเวลาเยอะมากๆ เลยมีเวลาทำบ่อย จนเริ่มทำได้ 6-7 ชัวโมงต่อนวันเลย ก็ทำแบบนี้เป็นประจำประจนตอนนี้ก็ผ่านมา 3 ปี ได้แล้ว รู้สึกเบื่อทุกสิ่งทุกอย่างเลย หนัง เกม การ์ตูนที่เคยชอบรู้สึกว่าไม่สนุกเบื่อ ไม่รู้จะออกไปไหนและออกไปทำไม รู้สึกว่าตัวเองไม่ใช้ตัวเองบอกไม่ถูก อารมมันเงียบๆแปลกๆเหมือนไม่ชอบไม่อยากไม่ไรสักอย่าง หรือผมเป็นโรค
ผมควรทำอะไรดีคับ หรือผมควรพบจิตแพทย์คับ