เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น..
คือ..ผมแกหักอยู่ช่วงหนึ่งครับผมเลิกกับแฟนเก่าของผม ผมก็พร่าเพ้ออยู่ช่วงหนึ่ง จนมีวันหนึ่งผมรู้ความจริงหลายๆอย่าง ก็เลยพอดีกว่าเนอะ หยุดทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาผมทิ้งไปหมดทุกอย่าง ผมเกือบจะทิ้งทุกอย่างที่นี้แล้วไปเรียนต่างประเทศเพราะผู้หญิงคนๆเดียว แต่แล้วมีเพื่อนผมคนนี้แหละที่ทำให้ผมกลับมาหาเขาอีกครั้ง แล้วจนวันหนึ่งผมดันไปชอบเพื่อนผมเอง แต่เราก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมาก พอมาช่วงหลังๆเราทำงานด้วยกันบ่อยขึ้นเราเริ่มแซวกันไปกันมา ต่อให้ผมแข็งเป็นหินก็เถอะน้ามันก็ทำให้ผมกร่อนได้ เธอเป็นคนที่แบบผมไม่เคยคิดว่าผมจะได้เข้าไปจีบเธอแบบจริงๆจังๆ ผมค่อนข้างที่จะแบบตั้งความห่างชั้น ชื่อสียงไว้สูงผมก็คิดว่าผมไม่ไหวแน่ๆ แต่มันก็ไม่เป็นอย่างงั้นนะ ผมกลับสู้ซะงั้น แต่ตอนนั้นผมก็คุยกับผู้หญิงหลายคนเหมือนกกันครับ แต่ผมคิดว่าผมได้เวลาเปลี่ยนแปลงตัวเองสักที ผมตัดผู้หญิงพวกนั้นออกทั้งหมด แล้วก็ทักเขาไป เรียบเรียงข้อความทั้งหมด แล้วส่งไปให้เธอ ใครจะไปคิดครับว่า เธอก็คิดแบบเดียวกันไม่น่าเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อเนอะ แล้วผมก็บอกเธอทั้งหมดที่เกี่ยวกับผม เราดูหนังกันเรื่องหนึ่งก่อนที่ผมจะไปต่างประเทศ ซึ่งผมเป็นคนค่อนข้างให้เกรียติผู้หญิง ไม่จับมือก่อนไม่ทำไรก่อนทั้งแหละครับ ผมกลัวโดนด่าโดนว่า ว่าแบบเร็วไปหรือเปล่า แต่ก็นั้นแหละครับมันก็แค่จุดเริ่มต้นเล็กๆ ก่อนที่ผมจะไปต่างประเทศ ตอนไปต่างประเทศเขาก็ไม่ได้ไปส่งผมนะโทรมาตอนเช้าแทนเพราะเขาติดงาน นี้แหละคือบทพิสูจถ้าเขาอยู่รอผมได้ก็ถือว่าสุดยอดละนะมีไม่กี่คนหรอกที่จะอยู่รอได้ตั้ง2เดือนเหมือนจะน้อยนะ แต่คนยังไม่คบกันอ่ะถือว่านาน ก็มีพวกพี่ๆเขาแซวว่าทำไมขอช้า ไม่คบสักที ผมก็เบียงเปลี่ยนเรื่องไป ผมไม่ชอบขอทางโทรศัพมันดูไม่โอเคเท่าไร จนผมกลับมาวันที่ 16 สิงหาคม 2559 ผมก็แอบๆมองเขานั่งเรียน แล้วผมก็เข้าไปโดยที่ไม่ได้บอกว่าผมกลับมา แล้วผมก็ขอคบเธอครับกับแหวนวงแรกที่ผมซื้อให้เธอด้วย แต่ว่ามันใหญ่ไปหน่อย และเธอก็อยากเลี้ยงสุนัขตัวแรกมันป่วยครับผมเลี้ยงไม่ดีละมั้งมันเลยตายผมก็ยังโทษตัวผมเองว่าผมดูแลมันไม่ดี สุดท้ายมันก็จากเราไป ผมร้องไห้ให้มันนะถึงเวลาจะสั้นๆที่ได้อยู่กับมัน แต่แล้วก็มีตัวที่สองครับ ตัวนี้มันแข็งแรงมากน่ารักและซนมากผมเลี้ยงมันอยู่กับมัน เวลาผ่านไปทุกอย่างมันเหมือนจะดีแหละครับ ผมพยายามเปลี่ยนตัวเองผมบอกกับเธอว่านี้ผมเย็นลงมาเยอะแล้วมากๆ แต่สุดท้ายผมดันไปอารมณ์ร้อนใส่เธอนิสัยไม่ดีใส่เธอ ผมตะคอกใส่เธอในที่คนเยอะๆ ผมตีเธอ ผมทำร้ายเธอให้เจ็บปวดทั้งใจและกาย ตอนเธอจะประกวดผมก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากหรอกแค่พูดให้เธอสู้เฉยๆ เพื่อนๆเธอทั้งนั้นแหละส่วนใหญ่เป็นคนเข็นเธอขึ้นภูเขา และผมก็โผล่ตอนที่เธอประสบความสำเร็จเลยอีกที จริงไม่จริงก็ถามเธอได้นะถ้ารู้ว่าเธอเป็นใคร เธอให้โอกาสผมมามากจนเธอบอกว่าพอดีกว่า โอกาสนี้ไม่ได้หมายถึงมีมือที่สามนะครับ มันเกิดจากผมนั้นแหละที่พยายามทำแต่ทำไม่ได้ ผมผิดเต็มๆตอนที่ผมง้อครั้งแรก ผมก็ไม่ได้คิดอะไรเลยง้อไปมัวแต่แค่ต้องการเธอกลับมา อยากได้เธอกลับมาเท่านั้นโดยไม่คิดว่าเธออดทนอดกลั้นมามากแค่ไหน แต่ผมก็แค่ต้องการให้เธออยู่เท่านั้นเอง ผมไม่ได้คิดอะไรเลย จนผมขอโอกาสเธอว่าเรายังไม่ต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิมก็ได้ แล้วจากวันนั้นเธอก็เปลี่ยนไปครับ จากสิ่งที่เธอไม่เคยทำเธอก็ทำ อาจจะอาจหลายๆปัจจัย ผมก็พยายามไปแต่ไม่มีผลเลยครับไม่มีเลย แต่ผมก็พยายามต่อไป1 เดือนที่ผมกลับไปคิดว่ามาว่า ผมทำอะไรลงไปทำไมถึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นสรุปแล้วมันเป็นเพราะผมทั้งหมดผมเป็นคนทำมันพังทั้งๆที่เป็นคนที่ตั้งใจสร้างมันขึ้นมา ผมทั้งหมดเลยครับไม่มีเธอเลยนะที่ทำมันพังผมเองแหละ จนถึงตอนนี้เราก็เลิกกันไปเต็มตัวแล้วผมก็ยังมานั่งเศร้าเวลาจะช่วยได้ ผมไม่เห็นว่าผมจะช่วยเลยนะ ผมเจอหมาที่เราเลี้ยงด้วยกัน มันนั่งร้องไห้กับมันทุกวัน ต้องให้เธอมาเจอดูว่ามันจะรู้สึกได้เองเลยว่ามันเศร้ามากๆ ยิ่งนานเขาผมยิ่งรู้สึกว่าผมทำอะไรอยู่ทำไมผมไม่ไปง้อเขา ทำไมผมไม่ไปตามเขากลับมา ผมมานั่งพิมพ์อะไรแบบนี้ แต่พอผมนึกผมมันก็แย่จริงๆผมเป็นคนทำเองทั้งหมด ผมโทษตัวเองมาสักพักแล้วละ ตอนนี้จะตอนไหนผมก็โทษตัวเองว่าผมเป็นคนทำมันพัง ไม่มีใครซ่อมมันได้นอกจากผม ผมนั่งโทษตัวเองผมมืด8ด้านได้เลยตอนนี้ ผมผิดพลาดแล้วผิดพลาดอีกเธอให้โอกาสผมมากจนไม่อาจจะให้อีกผมนั่งคิดมาตลอดว่าทำไมเป็นยังงี้โทษตัวเอง ผมไม่มีความสุขในการใช้ชีวิตเลย ผมเบื่อ ผมเศร้า โทษแต่ตัวเอง ผมผิด ผมมันไม่ดี ผมแย่ ผมพยายามแก้แต่เธอปิดกั้นผมไปแล้ว ผมอยากจะขอโทษเธออยากจะคุยกับเธอต่อหน้าแต่เธอไม่หยากเจอหน้าผม ผมขอโทษที่ผมนิสัยไม่ดี ผมรู้แล้วว่าตอนนี้ผมต้องการอะไร ผมรักคุณนะ ผมเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ให้อภัยผมได้หรือเปล่า ได้โปรดให้อภัยเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ผมยังรู้สึกเหมือนเดิม ทุกช่วงเวลาผมคิดถึงคุณเสมอ ในช่วงเวลาสั้นๆคุณอยู่ในทุกตอน คุณเข้ามาในสมองผมตลอด เราใช้สมองกับอารมณ์ตัดสินใจไปแล้ว ขอให้ใช้ใจคุณกับผมบ้างได้มั้ยว่า ผมยังอยู่ในนั้นหรือเปล่ายังเป็ยคนที่คุณนึกถึงอยู่หรือเปล่า ผมยอมคุณหมดแล้วผมยอมแลกทุกอย่างเพื่อที่จะให้คุณคืนมา
อึดอัดมากกับเรื่องความรัก
คือ..ผมแกหักอยู่ช่วงหนึ่งครับผมเลิกกับแฟนเก่าของผม ผมก็พร่าเพ้ออยู่ช่วงหนึ่ง จนมีวันหนึ่งผมรู้ความจริงหลายๆอย่าง ก็เลยพอดีกว่าเนอะ หยุดทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาผมทิ้งไปหมดทุกอย่าง ผมเกือบจะทิ้งทุกอย่างที่นี้แล้วไปเรียนต่างประเทศเพราะผู้หญิงคนๆเดียว แต่แล้วมีเพื่อนผมคนนี้แหละที่ทำให้ผมกลับมาหาเขาอีกครั้ง แล้วจนวันหนึ่งผมดันไปชอบเพื่อนผมเอง แต่เราก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมาก พอมาช่วงหลังๆเราทำงานด้วยกันบ่อยขึ้นเราเริ่มแซวกันไปกันมา ต่อให้ผมแข็งเป็นหินก็เถอะน้ามันก็ทำให้ผมกร่อนได้ เธอเป็นคนที่แบบผมไม่เคยคิดว่าผมจะได้เข้าไปจีบเธอแบบจริงๆจังๆ ผมค่อนข้างที่จะแบบตั้งความห่างชั้น ชื่อสียงไว้สูงผมก็คิดว่าผมไม่ไหวแน่ๆ แต่มันก็ไม่เป็นอย่างงั้นนะ ผมกลับสู้ซะงั้น แต่ตอนนั้นผมก็คุยกับผู้หญิงหลายคนเหมือนกกันครับ แต่ผมคิดว่าผมได้เวลาเปลี่ยนแปลงตัวเองสักที ผมตัดผู้หญิงพวกนั้นออกทั้งหมด แล้วก็ทักเขาไป เรียบเรียงข้อความทั้งหมด แล้วส่งไปให้เธอ ใครจะไปคิดครับว่า เธอก็คิดแบบเดียวกันไม่น่าเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อเนอะ แล้วผมก็บอกเธอทั้งหมดที่เกี่ยวกับผม เราดูหนังกันเรื่องหนึ่งก่อนที่ผมจะไปต่างประเทศ ซึ่งผมเป็นคนค่อนข้างให้เกรียติผู้หญิง ไม่จับมือก่อนไม่ทำไรก่อนทั้งแหละครับ ผมกลัวโดนด่าโดนว่า ว่าแบบเร็วไปหรือเปล่า แต่ก็นั้นแหละครับมันก็แค่จุดเริ่มต้นเล็กๆ ก่อนที่ผมจะไปต่างประเทศ ตอนไปต่างประเทศเขาก็ไม่ได้ไปส่งผมนะโทรมาตอนเช้าแทนเพราะเขาติดงาน นี้แหละคือบทพิสูจถ้าเขาอยู่รอผมได้ก็ถือว่าสุดยอดละนะมีไม่กี่คนหรอกที่จะอยู่รอได้ตั้ง2เดือนเหมือนจะน้อยนะ แต่คนยังไม่คบกันอ่ะถือว่านาน ก็มีพวกพี่ๆเขาแซวว่าทำไมขอช้า ไม่คบสักที ผมก็เบียงเปลี่ยนเรื่องไป ผมไม่ชอบขอทางโทรศัพมันดูไม่โอเคเท่าไร จนผมกลับมาวันที่ 16 สิงหาคม 2559 ผมก็แอบๆมองเขานั่งเรียน แล้วผมก็เข้าไปโดยที่ไม่ได้บอกว่าผมกลับมา แล้วผมก็ขอคบเธอครับกับแหวนวงแรกที่ผมซื้อให้เธอด้วย แต่ว่ามันใหญ่ไปหน่อย และเธอก็อยากเลี้ยงสุนัขตัวแรกมันป่วยครับผมเลี้ยงไม่ดีละมั้งมันเลยตายผมก็ยังโทษตัวผมเองว่าผมดูแลมันไม่ดี สุดท้ายมันก็จากเราไป ผมร้องไห้ให้มันนะถึงเวลาจะสั้นๆที่ได้อยู่กับมัน แต่แล้วก็มีตัวที่สองครับ ตัวนี้มันแข็งแรงมากน่ารักและซนมากผมเลี้ยงมันอยู่กับมัน เวลาผ่านไปทุกอย่างมันเหมือนจะดีแหละครับ ผมพยายามเปลี่ยนตัวเองผมบอกกับเธอว่านี้ผมเย็นลงมาเยอะแล้วมากๆ แต่สุดท้ายผมดันไปอารมณ์ร้อนใส่เธอนิสัยไม่ดีใส่เธอ ผมตะคอกใส่เธอในที่คนเยอะๆ ผมตีเธอ ผมทำร้ายเธอให้เจ็บปวดทั้งใจและกาย ตอนเธอจะประกวดผมก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากหรอกแค่พูดให้เธอสู้เฉยๆ เพื่อนๆเธอทั้งนั้นแหละส่วนใหญ่เป็นคนเข็นเธอขึ้นภูเขา และผมก็โผล่ตอนที่เธอประสบความสำเร็จเลยอีกที จริงไม่จริงก็ถามเธอได้นะถ้ารู้ว่าเธอเป็นใคร เธอให้โอกาสผมมามากจนเธอบอกว่าพอดีกว่า โอกาสนี้ไม่ได้หมายถึงมีมือที่สามนะครับ มันเกิดจากผมนั้นแหละที่พยายามทำแต่ทำไม่ได้ ผมผิดเต็มๆตอนที่ผมง้อครั้งแรก ผมก็ไม่ได้คิดอะไรเลยง้อไปมัวแต่แค่ต้องการเธอกลับมา อยากได้เธอกลับมาเท่านั้นโดยไม่คิดว่าเธออดทนอดกลั้นมามากแค่ไหน แต่ผมก็แค่ต้องการให้เธออยู่เท่านั้นเอง ผมไม่ได้คิดอะไรเลย จนผมขอโอกาสเธอว่าเรายังไม่ต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิมก็ได้ แล้วจากวันนั้นเธอก็เปลี่ยนไปครับ จากสิ่งที่เธอไม่เคยทำเธอก็ทำ อาจจะอาจหลายๆปัจจัย ผมก็พยายามไปแต่ไม่มีผลเลยครับไม่มีเลย แต่ผมก็พยายามต่อไป1 เดือนที่ผมกลับไปคิดว่ามาว่า ผมทำอะไรลงไปทำไมถึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นสรุปแล้วมันเป็นเพราะผมทั้งหมดผมเป็นคนทำมันพังทั้งๆที่เป็นคนที่ตั้งใจสร้างมันขึ้นมา ผมทั้งหมดเลยครับไม่มีเธอเลยนะที่ทำมันพังผมเองแหละ จนถึงตอนนี้เราก็เลิกกันไปเต็มตัวแล้วผมก็ยังมานั่งเศร้าเวลาจะช่วยได้ ผมไม่เห็นว่าผมจะช่วยเลยนะ ผมเจอหมาที่เราเลี้ยงด้วยกัน มันนั่งร้องไห้กับมันทุกวัน ต้องให้เธอมาเจอดูว่ามันจะรู้สึกได้เองเลยว่ามันเศร้ามากๆ ยิ่งนานเขาผมยิ่งรู้สึกว่าผมทำอะไรอยู่ทำไมผมไม่ไปง้อเขา ทำไมผมไม่ไปตามเขากลับมา ผมมานั่งพิมพ์อะไรแบบนี้ แต่พอผมนึกผมมันก็แย่จริงๆผมเป็นคนทำเองทั้งหมด ผมโทษตัวเองมาสักพักแล้วละ ตอนนี้จะตอนไหนผมก็โทษตัวเองว่าผมเป็นคนทำมันพัง ไม่มีใครซ่อมมันได้นอกจากผม ผมนั่งโทษตัวเองผมมืด8ด้านได้เลยตอนนี้ ผมผิดพลาดแล้วผิดพลาดอีกเธอให้โอกาสผมมากจนไม่อาจจะให้อีกผมนั่งคิดมาตลอดว่าทำไมเป็นยังงี้โทษตัวเอง ผมไม่มีความสุขในการใช้ชีวิตเลย ผมเบื่อ ผมเศร้า โทษแต่ตัวเอง ผมผิด ผมมันไม่ดี ผมแย่ ผมพยายามแก้แต่เธอปิดกั้นผมไปแล้ว ผมอยากจะขอโทษเธออยากจะคุยกับเธอต่อหน้าแต่เธอไม่หยากเจอหน้าผม ผมขอโทษที่ผมนิสัยไม่ดี ผมรู้แล้วว่าตอนนี้ผมต้องการอะไร ผมรักคุณนะ ผมเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ให้อภัยผมได้หรือเปล่า ได้โปรดให้อภัยเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ผมยังรู้สึกเหมือนเดิม ทุกช่วงเวลาผมคิดถึงคุณเสมอ ในช่วงเวลาสั้นๆคุณอยู่ในทุกตอน คุณเข้ามาในสมองผมตลอด เราใช้สมองกับอารมณ์ตัดสินใจไปแล้ว ขอให้ใช้ใจคุณกับผมบ้างได้มั้ยว่า ผมยังอยู่ในนั้นหรือเปล่ายังเป็ยคนที่คุณนึกถึงอยู่หรือเปล่า ผมยอมคุณหมดแล้วผมยอมแลกทุกอย่างเพื่อที่จะให้คุณคืนมา