สุดท้ายเราก็ผ่านเรื่องเลวร้ายนี้ไปได้ มาแชร์ประสบการณ์ปัญหาชีวิตกัน

วันนั้นทะเลาะกับสามีแม่ เลยตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าหิวกระเป๋าออกจากบ้าน มีเงินติดตัวอยู่ 100 บาทพร้อมกับกระปุกออมสินหมูน่ารักๆตัวหนึ่ง ไม่รู้จะไปไหนดีไม่มีจุดหมายปลายทาง โทรไปหาแฟนเล่าเรื่องที่ทะเลาะกันให้เขาฟังนอกจากเขาจะไม่ช่วยแล้วเขายังด่ากลับมาอีก (ตอนนั้นคิดในใจทำไมตอนอยากเอากุไม่พูดแบบนี้ว่ะ) หมดอาลัยตายอยากไม่รู้จะไปไหนนั่งอยู่ป้ายรถเมล์มืดๆค่ำๆ แล้วอยู่ๆมีโทรศัพท์โทรมาเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันมั-นรู้ข่าวว่าเราหนีออกจากบ้านมั-นถามว่าจะไปไหน มาอยู่บ้านมั-นก่อน เราไม่มีที่ไปตัดสินใจไปบ้านเพื่อน ตอนนั้นเครียดมากทั้งเรื่องเรียน เรื่องเงิน เรื่องที่อยู่ ตัดสินใจว่าจะไม่เรียนจะไปหางานทำแต่เพื่อนก็ดีแสนดีบอกให้เรียนต่อเพราะเหลือไม่กี่เดือนก็จะจบแล้ว ให้ยืมเงินมั-นจ่ายค่าเทอมก่อนแต่เราไม่เอาตัดสินใจเรียนต่อแต่ขอผ่อนจ่ายค่าเทอมกับทางวิทยาลัย ก็ไปเรียนปกติเลิกเรียนแล้วก็ไปหางานทำพอหางานได้ต้องไปอบรม 5 วัน จันทร์-ศุกร์ ช่วงนั้นยอมขาดเรียน ที่วิทยาลัยก็มีสอบเก็บคะแนน มีทัศนศึกษาก็ไม่ได้ไป พอเลิกงานกลับห้องไปนอนร้องไห้ทุกคืนคิดตลอดว่าทำไมชีวิตถึงต้องมาเจออะไรแบบนี้ แต่ก็นั้นแหละชีวิตท้อได้แต่อย่าถอย สู้มาตลอดจนถึงวันนี้ และตอนนี้ชีวิตเราเริ่มต้นใหม่ได้ดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เรื่องเรียนต่อปริญญาตรี

ปล.ใครมีปัญหาหรือเรื่องเครียดอะไรเล่าสู่กันฟังได้นะ ถึงจะช่วยอะไรไม่ได้แต่ก็ช่วยเป็นกำลังใจให้นะ ในยามที่เราทุกข์กำลังใจก็เป็นสิ่งที่สำคัญมากๆอย่างนึง