สรุปเป็นเราที่ผิด หรือแฟนเราผิด

มีอยู่วันหนึ่งนั่งกินเบียร์กับเพื่อนเพราะเพื่อนจับได้ว่าแฟนมีคนอื่น
  ไอเราก็นั่งปลอบเพื่อนไปเรื่อยๆ ใจนึงเราก็อยากให้เพื่อนเราเลิกกับผู้ชายคนนั้น
  อีกใจเราก็ไม่ค่อยอยากเข้าไปยุ่งเรื่องของคนสองคนเท่าไหร่
  เราก็นั่งกินเบียร์กับเพื่อนจนเรากับเพื่อนเริ่มมึนๆ เพื่อนเราเลยบอกว่า
  ถ้าสมมุติเป็นแฟน ทำแบบนี้จะทำยังไง เราก็บอกว่าไม่มีทาง แฟนเราไม่ทำแบบนั้นหรอก
  เพื่อนหัวเราะ แล้วเอารูปผู้หญิงคนนึงให้ดู บอกว่าจำได้มั๊ยที่วันนั้นแฟนขอไปเที่ยวที่นี้แล้วก็ให้ไปอ่ะ
  แฟนไปนอนกับผู้หญิงคนนี้ แต่ในห้องมีผู้ชายอยู่สองคนคือเพื่อนแฟนกับแฟนเราแล้วมีผู้หญิงคนนั้นด้วย
  ทุกคนเมากันหมด ความจริงผู้หญิงคนนั้นเปิดห้องไว้กับเพื่อนผู้หญิงอีกคน แต่ไม่รู้ทำไมอยู่ดีๆถึงไปนอนด้วยกันได้
  เพื่อนเราก็ขอโทษเราที่ไม่ได้บอกเราตั้งแต่แรก ตอนนั้นเราโกรธมากพอแฟนเรากลับมาที่คอนโด เราก็โวยวาย
  แล้วตบหน้าแฟนไปทีนึง แล้วเราก็ไม่คุยกัน พอเช้าวันต่อมาเรามีสติขึ้นเราก็พูดกับแฟนเราว่า ตอนไปเที่ยวที่.....
  ไปนอนที่โรงแรมใช่มั๊ย แฟนเราบอกว่าไม่เคยไปเปิดโรงแรมนอน นอนบ้านพี่สาวตลอด เราก็รู้ละว่าโกหก
  เพราะตอนไปเปิดโงแรมนอนเพื่อนเราคนนั้นก็ไป พี่สาวแฟนเราก็ไป และผู้หญิงคนนั้นก็คือเพื่อนของพี่สาวแฟนเรา
  เราโกรธมากที่มาโกหกเรา เราก็เลยเงียบ แฟนเราก็เงียบ ต่างคนต่างไม่ยอมคุยกัน แล้วแฟนเราก็ไปบอกคนอื่นว่า
  ทำไมเราต้องฟังคนอื่น ทำไมเราไม่มีเหตุผล ทำไมเราถึงไม่เชื่อใจ จนตอนนี้ก็ผ่านมาหลายวันแล้วเรายังไม่คุยกันเลย
  ถ้าเป้นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ เราคงต้องเลิกกัน