แบบนี้แม่รักเรารึเปล่าคะ

คือหนูไม่ได้อยู่กับแม่ อยู่กับตาและยาย หนูก็มีความสุขดีนะคะ ส่วนแม่หนูทำงานอยู่ที่กรุงเทพ ตั้งแต่หนูยังเด็กมากๆ จำได้ลางๆ หนูคิดว่าแม่ไม่ค่อยรักหนูเท่าไหร่ แม่หนูมีหนูตอนแม่ยังไม่ถึง 20 แล้วก็ให้ตากับยายเลี้ยงมา ปีนึงแม่จะมาหานานๆที ตอนเด็กๆแมาก็มีพาหนูไปเที่ยวบ้าง แต่ยิ่งโตขึ้นก็เหมือนยิ่งห่างกันขึ้น แม่มีเฟสบุ๊คหนู แต่ไม่เคยทักหาเลยสักวันเดียว มีแต่หนูทักไป หนูเคยเห็นเพื่อนลงสนอรี่ที่คุยกับแม่เหมือนสนิทกันมาก กับเพื่อนอีกหลายๆคนที่พ่อแม่ชอบส่งสติ๊กเกอร์สวัสดีวันจันทร์อะไรประมาณนี้มา หนูว่ามันก็น่ารักดี เอาจริงๆตั้งแต่เกิดมาแม่ไม่เคยตั้งใจโทรมาหาหรือทักมาหาเลยสักครั้ง ตอนนี้ก็มีปัญหาเรื่องเงิน ยายหรือแม่ของแม่หนูโทรไปหาก็ไม่รับแล้ว แม่บอกว่าเงินไม่ค่อยมีแต่หนูเห็นแม่ลง เรื่องเหล้าเรื่องของกินกับเพื่อนอยู่ตลอดเวลา เวลาที่อนูอยู่กับแม่ตอนแม่ไม่มีแฟนใหม่ แม่ก็ดูจะดูแลหนูดี แต่พอแม่มีแฟน เวลาแม่กลับมาหาเราก็จะไม่ได้นอนด้วยกันแล้ว แม่จะนอนกับแฟนอม่หรือพ่อเลี้ยง มันมีครั้งนึงที่ฟีลตอนนั้นมันแย่มาก แม่พาไปซื้อพิซซ่ามากิน ตอนนั้นนั่งรถเครื่อง พ่อเลี้ยงเป็นคนขับ แม่นั่งกลางเรานั่งท้ายภาพที่อยู่ตรงหน้าคือแม่กอดพ่อเลี้ยงแล้วก็คุยกันสองคน เราเหมือนส่วนเกินตอนนั้นนั่งอยู่ได้แต่นั่งกลั้นน้ำตา เอาจริงๆมันมีอีกหลายเรื่องมากที่แม่มองข้ามความรู้สึกเราไป เราน้อยใจแม่เราเคยบอกให้แม่รู้แม่ก็เอาแต่ด่า มันมีคำนึงที่เราคิดว่าแม่ต้องพูดขนาดนี้เลยหรอ แม่พูดออกมาว่า ทำตัวควายๆ เราแบบโลกหมุนไปเลย วันเกิดก็ไม่ทักมา แล้วตอนนี้ก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย เราอยากรู้ว่าเพราะแม่ไม่ได้เลี้ยงเราไม่ได้อยู่กับเราตั้งแต่เด็กทำให้แม่เป็นแบบนี้หรือเปล่า หรือแม่ไม่รักเรา หรือแม่ยังเป็นวัยรุ่นอยู่เลยเป็นแบบนี้ เราขอความคิดเห็นหน่อยนะคะ