สวัสดีค่า นี่เราห่างหายพันทิปปีกว่าๆละหรอเนี้ย ไม่ค่อยอัพเดทหรือดูฟีดพันทิปเลยพักนี้
เรื่องมีอยู่ว่า ช่วงลึกๆของความในใจเกิดการถกเถียงกับตัวเองอยู่นิดหน่อย...😂
คือ อ่ะเริ่มเลยเนาะ ตัวเราน่ะมีแฟนแล้วเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันตอนนี้ปริญญาโทใกล้จะจบแล้ว แฟนกับเราคบกันมาเกือบ 10 ปีได้ ก็รักและเอ็นดูกันดีมากค่ะ ไม่มีเรื่องอะไรให้ทุกข์ร้อนใจ แต่เราน่ะปกติจะมีแต่คนช่วยเหลือตลอด คือมีญาติผู้ใหญ่ที่รู้จักกันเขาช่วยเหลือเราตลอดแต่ก็นะอายุห่างกันมากไปด้วยแหละเราก็เลยคิดว่าเขาคงไม่คิดไรกะเราหรอกแต่อยู่มาวันนึง เขามาบอกว่าถูกชะตาเรามานานแล้วที่ช่วยเหลืออะไรหลายๆอย่างก็เพราะเขาปลื้มเรา แต่เราน่ะไม่รู้ไงจนตอนนี้ก็ยังงงใจว่าเห้ย เขาช่วยเราเขาหวังผลประโยชน์จนต้องการเป็นเจ้าของชีวิตเรางั้นหรอ แล้วแฟนเราก็ยังไม่รู้นะ คือเราไม่ได้จะเลิกหรือตัดสินเลือกใครยังไงก็เลือกแฟน ความสบายใจมันต่างกัน กับญาติผู้ใหญ่เราไม่เคยคิดไรเลยด้วยซ้ำ เนื่องจากอายุห่างกันมากรุ่นพ่อก็ว่าได้แต่เขาเป็นคนดีมีแต่คนนับหน้าถือตา ตำแหน่งหน้าที่ดีหมดทุกอย่าง เขาจะคอยซัพพอร์ตเราเป็นเหมือนพ่อคนที่สองที่เราไว้ใจเลยก็ว่าได้ เขาก็รู้ว่าเรามีแฟนแต่ทำไมถึงกล้ามาบอกความในใจเราแบบนั้นนะ หรือเป็นเพราะมนุษย์ทุกคนหว่านพืชต้องหวังผลอะค่ะ แกเคยพาไปกินข้าวไปทำบุญไหว้พระอะไรตามประสาแกอะเนอะถ้าเราว่างก็ไปเป็นเพื่อนแกค่ะ แกเองก็ไม่เคยถึงเนื้อถึงตัวเราสักครั้งนะแต่ทำไมมาวันนี้เราเองจากที่ไม่ได้อะไรกลับกลายเป็นว่าต้องมากังวลอะไรต่างๆมากมาย คือมานั่งทบทวนดูแล้วเราผิดพลาดอะไรมั้ยที่จู่ๆเหมือนทำให้ญาติผู้ใหญ่คนนี้มาหลงปลื้มเราหลายสิบปีมาก เขามาชอบเราเองเคยเอ่ยปากหลายรอบว่าจะซื้อบ้านซื้อรถไว้ให้ใช้จะได้ไม่ลำบาก คือแบบคิดวนอยู่ยังงี้หลายรอบแบบว่าเดี๋ยวนะมันใช่หรอ ไม่เหมาะอ่ะ ทำไมคนๆเดียวต้องทุ่มเทอะไรมากมายเพื่อเราขนาดนีเชียวแต่จากที่รู้จักกับแกมาเขาไม่เคยมีปฏิกิริยาอะไรที่แสดงให้เรารู้เลย มันก็แปลกอยู่นา เขาเป็นคนนิ่งๆและยื่นมือช่วยเหลือทุกเรื่องทั้งที่เราไม่เคยร้องขอหรืออ้อนวอนใดๆ ใจเรารักแกแบบอารมณ์พ่อกับลูกเรามากกว่าก็คิดแบบนี้เลยนับถือแกมาโดยตลอด
แล้วไหนจะแฟนเราอีกเขาเป็นคนดีและซื่อสัตย์ต่อกันมา 8 ปีเราจะอธิบายให้แฟนเข้าใจและรับรู้กับเรื่องแบบนี้ยังไง ตอนนี้ไม่ได้ตกลงปรงใจกับใครทั้งนั้นด้วยความชอบคือทั้งสองคนเป็นคนดีทั้งคู่ เราผิดหรอที่ไม่เคยรับรู้เรื่องเหล่านี้มาก่อน
ก็ยังคิดอยู่ไว้ว่าหลังเรียนจบเราอยากสร้างอนาคตกับใครคนหนึ่งที่มั่นคง เรื่องแบบนร้มันจุกจิกนะคิกๆดูแล้วมันละเอียดอ่อนต่อใจมาก แล้วเราจะต้องทำตัวยังไงต่อไปคือกับแฟนก็ปกติเหมือนเดิม และเราจะยังไว้ใจญาติผู้ใหญ่คนนั่นต่อไปไหมเพราะเขาก็ไม่มีพิษภัยอะไรกับเรา หรือเป็นเพราะเราระแวงจนไม่รู้ว่าต้องระวังรึเปล่า
ใครเคยมีประสบการณ์คล้ายๆเราช่วยบอกหน่อยค่ะว่าเราต้องวางตัวแบบไหนเพื่อไม่ให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดเดือดร้อน
ปล. อึดอัดใจจนต้องสร้างกระทู้จริงๆ
งงในงง เป็นคุณจะเลือกใคร?
เรื่องมีอยู่ว่า ช่วงลึกๆของความในใจเกิดการถกเถียงกับตัวเองอยู่นิดหน่อย...😂
คือ อ่ะเริ่มเลยเนาะ ตัวเราน่ะมีแฟนแล้วเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันตอนนี้ปริญญาโทใกล้จะจบแล้ว แฟนกับเราคบกันมาเกือบ 10 ปีได้ ก็รักและเอ็นดูกันดีมากค่ะ ไม่มีเรื่องอะไรให้ทุกข์ร้อนใจ แต่เราน่ะปกติจะมีแต่คนช่วยเหลือตลอด คือมีญาติผู้ใหญ่ที่รู้จักกันเขาช่วยเหลือเราตลอดแต่ก็นะอายุห่างกันมากไปด้วยแหละเราก็เลยคิดว่าเขาคงไม่คิดไรกะเราหรอกแต่อยู่มาวันนึง เขามาบอกว่าถูกชะตาเรามานานแล้วที่ช่วยเหลืออะไรหลายๆอย่างก็เพราะเขาปลื้มเรา แต่เราน่ะไม่รู้ไงจนตอนนี้ก็ยังงงใจว่าเห้ย เขาช่วยเราเขาหวังผลประโยชน์จนต้องการเป็นเจ้าของชีวิตเรางั้นหรอ แล้วแฟนเราก็ยังไม่รู้นะ คือเราไม่ได้จะเลิกหรือตัดสินเลือกใครยังไงก็เลือกแฟน ความสบายใจมันต่างกัน กับญาติผู้ใหญ่เราไม่เคยคิดไรเลยด้วยซ้ำ เนื่องจากอายุห่างกันมากรุ่นพ่อก็ว่าได้แต่เขาเป็นคนดีมีแต่คนนับหน้าถือตา ตำแหน่งหน้าที่ดีหมดทุกอย่าง เขาจะคอยซัพพอร์ตเราเป็นเหมือนพ่อคนที่สองที่เราไว้ใจเลยก็ว่าได้ เขาก็รู้ว่าเรามีแฟนแต่ทำไมถึงกล้ามาบอกความในใจเราแบบนั้นนะ หรือเป็นเพราะมนุษย์ทุกคนหว่านพืชต้องหวังผลอะค่ะ แกเคยพาไปกินข้าวไปทำบุญไหว้พระอะไรตามประสาแกอะเนอะถ้าเราว่างก็ไปเป็นเพื่อนแกค่ะ แกเองก็ไม่เคยถึงเนื้อถึงตัวเราสักครั้งนะแต่ทำไมมาวันนี้เราเองจากที่ไม่ได้อะไรกลับกลายเป็นว่าต้องมากังวลอะไรต่างๆมากมาย คือมานั่งทบทวนดูแล้วเราผิดพลาดอะไรมั้ยที่จู่ๆเหมือนทำให้ญาติผู้ใหญ่คนนี้มาหลงปลื้มเราหลายสิบปีมาก เขามาชอบเราเองเคยเอ่ยปากหลายรอบว่าจะซื้อบ้านซื้อรถไว้ให้ใช้จะได้ไม่ลำบาก คือแบบคิดวนอยู่ยังงี้หลายรอบแบบว่าเดี๋ยวนะมันใช่หรอ ไม่เหมาะอ่ะ ทำไมคนๆเดียวต้องทุ่มเทอะไรมากมายเพื่อเราขนาดนีเชียวแต่จากที่รู้จักกับแกมาเขาไม่เคยมีปฏิกิริยาอะไรที่แสดงให้เรารู้เลย มันก็แปลกอยู่นา เขาเป็นคนนิ่งๆและยื่นมือช่วยเหลือทุกเรื่องทั้งที่เราไม่เคยร้องขอหรืออ้อนวอนใดๆ ใจเรารักแกแบบอารมณ์พ่อกับลูกเรามากกว่าก็คิดแบบนี้เลยนับถือแกมาโดยตลอด
แล้วไหนจะแฟนเราอีกเขาเป็นคนดีและซื่อสัตย์ต่อกันมา 8 ปีเราจะอธิบายให้แฟนเข้าใจและรับรู้กับเรื่องแบบนี้ยังไง ตอนนี้ไม่ได้ตกลงปรงใจกับใครทั้งนั้นด้วยความชอบคือทั้งสองคนเป็นคนดีทั้งคู่ เราผิดหรอที่ไม่เคยรับรู้เรื่องเหล่านี้มาก่อน
ก็ยังคิดอยู่ไว้ว่าหลังเรียนจบเราอยากสร้างอนาคตกับใครคนหนึ่งที่มั่นคง เรื่องแบบนร้มันจุกจิกนะคิกๆดูแล้วมันละเอียดอ่อนต่อใจมาก แล้วเราจะต้องทำตัวยังไงต่อไปคือกับแฟนก็ปกติเหมือนเดิม และเราจะยังไว้ใจญาติผู้ใหญ่คนนั่นต่อไปไหมเพราะเขาก็ไม่มีพิษภัยอะไรกับเรา หรือเป็นเพราะเราระแวงจนไม่รู้ว่าต้องระวังรึเปล่า
ใครเคยมีประสบการณ์คล้ายๆเราช่วยบอกหน่อยค่ะว่าเราต้องวางตัวแบบไหนเพื่อไม่ให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดเดือดร้อน
ปล. อึดอัดใจจนต้องสร้างกระทู้จริงๆ