ความรักสำหรับเรา นิยามมักแปรผันตาม รัก ณ ขณะนั้น
เราก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดา ที่ไม่ได้คิดว่าตัวเองสวยหรือน่ารักมากเท่าคนอื่นๆ
เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาคิดจะไป เราไม่เคยรั้งใครไว้ เราเสียใจนะกับทุกครั้งที่เริ่มต้นแล้วต้องจบลง
แต่กับบางครั้ง มันไม่ได้เรียกว่าเริ่มต้น แต่เรากลับไม่รู้ว่ามันคือความรัก แค่คิดว่ามันคือความผูกพันธ์
จนกระทั่งวันนึง เราเลือกที่จะถอยออกมาจากเขาเอง เพราะเหตุผลที่เขาไม่เคยได้รู้เลย
เขารู้แค่เหตุผลธรรมดาๆที่เราอ้าง และเมื่อเวลาผ่านไป เรากลับรู้สึกว่า หรือเรารักเขาไปแล้วนะ?
เขาเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่ทำให้เราดูพิเศษ เขาทะนุถนอมเรา เขาเทคแคร์ เขาดูแล
แต่เราก็รู้ดีว่าอนาคตจะเป็นยังไง ถ้าหากยังคุยกันต่อ เราแค่ไม่อยากทำร้ายเขา
หากวันหนึ่งเขาไม่ได้รับการยอมรับจากครอบครัวเรา เราก็ปกป้องเขาได้แค่ เราบอกลาเขามา เพื่อไม่ให้เขาสูญเสียความเป็นส่วนตัว
พ่อแม่ทุกคนเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกของตัวเองเสมอ เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณเป็นความคาดหวัง
เหตุผลมักมาก่อนความรู้สึกเสมอ ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธเหตุผลได้เลยว่า ไม่ดี
หลังจากนั้น เราก็เจอความรักมาหลายรูปแบบ สุดท้าย เราก็ยังไม่เจอใครที่ทำให้เรารู้สึก ถูกทะนุถนอมอยู่ตลอดเวลาเท่าเขา
เรากลัวความรัก เพราะหลายครั้งความรักมักจะทำให้เราเสียใจ เราเลยไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้ดีไหม การที่เรากลับมาเจอกัน
แต่เราก็รู้ตอนจบดีกว่าใคร เราจะยังควรปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้เรื่อยๆ หรือควรทำอย่างไรดีนะ?
ควรกลับไปหรือหยุดรักเก่า
เราก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดา ที่ไม่ได้คิดว่าตัวเองสวยหรือน่ารักมากเท่าคนอื่นๆ
เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาคิดจะไป เราไม่เคยรั้งใครไว้ เราเสียใจนะกับทุกครั้งที่เริ่มต้นแล้วต้องจบลง
แต่กับบางครั้ง มันไม่ได้เรียกว่าเริ่มต้น แต่เรากลับไม่รู้ว่ามันคือความรัก แค่คิดว่ามันคือความผูกพันธ์
จนกระทั่งวันนึง เราเลือกที่จะถอยออกมาจากเขาเอง เพราะเหตุผลที่เขาไม่เคยได้รู้เลย
เขารู้แค่เหตุผลธรรมดาๆที่เราอ้าง และเมื่อเวลาผ่านไป เรากลับรู้สึกว่า หรือเรารักเขาไปแล้วนะ?
เขาเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่ทำให้เราดูพิเศษ เขาทะนุถนอมเรา เขาเทคแคร์ เขาดูแล
แต่เราก็รู้ดีว่าอนาคตจะเป็นยังไง ถ้าหากยังคุยกันต่อ เราแค่ไม่อยากทำร้ายเขา
หากวันหนึ่งเขาไม่ได้รับการยอมรับจากครอบครัวเรา เราก็ปกป้องเขาได้แค่ เราบอกลาเขามา เพื่อไม่ให้เขาสูญเสียความเป็นส่วนตัว
พ่อแม่ทุกคนเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกของตัวเองเสมอ เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณเป็นความคาดหวัง
เหตุผลมักมาก่อนความรู้สึกเสมอ ซึ่งเราไม่สามารถปฏิเสธเหตุผลได้เลยว่า ไม่ดี
หลังจากนั้น เราก็เจอความรักมาหลายรูปแบบ สุดท้าย เราก็ยังไม่เจอใครที่ทำให้เรารู้สึก ถูกทะนุถนอมอยู่ตลอดเวลาเท่าเขา
เรากลัวความรัก เพราะหลายครั้งความรักมักจะทำให้เราเสียใจ เราเลยไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้ดีไหม การที่เรากลับมาเจอกัน
แต่เราก็รู้ตอนจบดีกว่าใคร เราจะยังควรปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้เรื่อยๆ หรือควรทำอย่างไรดีนะ?