ผิดหรือเปล่าที่ผมไม่อยากโทรอวยพรพ่อกับแม่ในวันสำคัญต่างๆที่คนอื่นเขาโทรกัน

เริ่มจากที่พ่อกับแม่ผมเลิกกันตั้งแต่ผมอายุได้1ขวบ พ่อจึงเอาผมไปให้ปู่กับย่าเลี้ยงตั้งแต่เด็ก จากนั้นพ่อก็ไปมีครอบครัวใหม่มีลูก1คนจะกลับมาหาผมปีละครั้งหรือไม่มาก็มีนานๆเจอกันทีเพราะผมอยู่บ้านนอกพ่อเขาไปทำงานที่ กทม. ส่วนแม่ผมก็ไปมีครอบครัวใหม่มีลูกอีก2คน แม่จะส่งตังมาให้ย่าบ้างแค่ไหนผมก็ไม่ทราบหรอกคับรู้แต่ย่าบอกว่าเขาส่งมา ผมเจอหน้าแม่ครั้งแรกตอนอายุ12 จากนั้นก็เรียนจนจบ ม.ปลาย ก็ได้เจออีกทีและได้ติดต่อกันบ้าง จนผมเริ่มทำงานและเรียนจนจบ ปวส.ด้วยตัวเองคือผมหาเงินเรียนเองตั้งแต่ ม.ปลายแล้วคับไม่เคยไปขอพ่อกับแม่ส่วนมากถ้าไม่มีจริงๆจะขอย่า ตอนนี้ผมมีบ้านมีรถที่สู้มาด้วยตัวเองช่วงเวลาที่ผ่านมาผมคิดมาตลอดว่าที่ชีวิตผมลำบากก็เป็นเพราะพ่อกับแม่เลิกกัน ถ้าพ่อกับแม่ไม่เลิกกันผมคิดว่าผมจะไปได้ไกลมากกว่าที่เป็นอยู่ จนผมไม่อยากมีพ่อกับแม่ ไม่อยากจะโทรไปอวยพรในวันพ่อหรือวันแม่ แต่ส่วนมากย่าจะโทรมาหาให้ผมโทรไปตลอด แต่ผมก็โทรไปบ้างไม่โทรบ้าง ผมมีความรู้สึกแบบนี้ผมผิดไหมคับและคิดว่าความคิดผมปกติไหมคับ