ฉันแค่อยากมีความสุข

ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า ไม่มีใครต้องการ ไม่มีใครรักรู้สึกอยากทิ้งทุกอย่างแล้วหลับไปตลอดกาลเพียงเพราะแค่โดนผู้ชายคนเดียวทิ้ง รู้ ฉันรู้ว่าพวกคุณคิดอะไร ผู้หญิงคนนี้น่าสมเพชเนอะ ไม่มีสมองเหรอ แค่ผู้ชายคนเดียวไม่มีปัญญาหาใหม่เหรอ ไม่รักพ่อแม่เหรอไง น่าสงสารพ่อแม่เนอะ ที่มีลูกแบบนี้ ฉันยอมรับว่าที่คุณพูดมันก็ถูก ฉันมันไร้ค่าจริงๆ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ฉันไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ ฉันแค่ต้องการคำปลอบใจหรือไม่ก็แค่อ้อมกอดจากใครก็ได้ ทำไมทุกคนเอาแต่ซ้ำเติมฉัน ฉันเริ่มเหมือนคนบ้าขึ้นไปทุกวัน ฉันไม่อยากให้ตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าฉันยังมีอนาคตที่ดีรออยู่ใช่ไหม ฉันต้องทำยังไงถึงจะมีความสุข