เรารู้สึกมานานแล้วว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น ชีวิตและทุกสิ่งมันช่าง "ชั่วคราว" และไม่มีความหมายอะไรเลยยังไงก็ไม่รู้ค่ะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่พูดกับใครไม่ได้เลย กลัวเค้าจะหาว่าบ้า แต่ในใจเราเรารู้สึกว่าทุกอย่างมันช่างไร้สาระ
เราพยายามหามาตลอดว่าเรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ทั้งทางศาสนาและทางปรัชญา ก็เหมือนจะไม่เจอคำตอบที่เราจะสามารถเชื่อได้
เรานับถือคริสต์มาตั้งแต่เด็ก และตอนนี้รู้สึกว่าคำตอบที่ว่ามนุษย์อยู่เพื่อสรรเสิรญพระเจ้ามันไม่ค่อยมีเหตุผลสำหรับเราค่ะ
และเราไม่เชื่อเรื่องกรรม ไม่เชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด
จึงอยากรู้ว่าถ้าตัดเรื่องความเชื่อทางศาสนาออกไป เพื่อนๆมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรกันเหรอคะ?
เราเองไม่มีความคิดอยากฆ่าตัวตายค่ะ คือตอนนี้ก็มีชีวิตอยู่ไปเพราะมันยังไม่ตาย แต่ถ้าสมมุติให้เลือกได้จริงๆ และการตายนั้นคือการจบทุกอย่าง ไม่มีตัวตนอีกต่อไป เราคงเลือกตาย เพราะไม่เข้าว่าเราอยู่บนโลกนี้เพื่ออะไรจริงๆ
และเรื่องอยู่เพื่อคนอื่น ทำประโยชน์เพื่อคนอื่นสำหรับเรา เราเคยค้นหาและทำวิธีนั้นแล้ว ด้วยความเชื่ออย่างสุดใจว่าอย่างน้อยเราก็กำลังทำประโยชน์ให้กับเพื่อนมนุษย์ แต่พอทำๆไป เราก็พบว่าบางทีสิ่งที่เราคิดว่ามันมีประโยชน์ก็อาจจะไม่ได้เป็นประโยชน์สำหรับคนอื่นนะ เช่น ถ้าเราเป็นครู สิ่งที่เราสอนมันเป็นเพียง "สิ่งที่เราคิดว่าเป็นความรู้ สิ่งที่ถูกคนอื่นกำหนดว่าเป็นความรู้" อ่ะค่ะ แต่มันไม่ได้เป็นสิ่งที่คนๆนั้นต้องการจริงๆ และมันก็อาจจะไม่ได้เป็นประโยชน์ต่อคนๆนั้นจริงๆซักหน่อย เราจึงไม่มองอีกต่อไปว่าเรามีชีวิตอยู่เพื่อทำประโยชน์ให้ผู้อื่นอ่ะค่ะ
คือเรามองว่าวันนี้เราทำแล้วสนุกมีความสุข เราก็ทำ แต่ถ้าเกิดว่าวันนึงไม่สนุกแล้ว เราก็คงไม่ทำต่อ มันเป็นแค่การกระทำในช่วงชีวิตนึงของเราเท่านั้นเอง
พอลองถามคนรอบข้างที่สนิท ทุกคนก็จะบอกเหมือนๆกันว่าเราฟุ้งซ่านไปเอง และจบด้วยการคะนั้นคะยอให้มีลูก เพื่อชีวิตจะได้มีเป้าหมาย
ซึ่งเราเองไม่เห็นด้วยเลย คือเราก็ชอบนะกับการที่จะมีเด็กเล็กๆอยู่ในบ้าน มันก็คงมีความสุขและสนุกดี แต่เราว่ามันเป็นการเห็นแก่ตัวเกินไปไหม ที่จะสร้างมนุษย์ขึ้นมาอีกคน เพื่อตอบสนองความสุขของเรา?
ให้ลูกของเราต้องมาทนทุกข์ มาอยู่ในที่ที่เราเองก็ไม่ได้อยากอยู่เหมือนกัน แล้วในที่สุดเราจะจากไป แล้วทิ้งเค้าไว้ที่นี่ มันจะดีเหรอคะ??
บางคนก็บอก ว่าให้อยู่ๆไปเถอะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ไม่ต้องคิดว่าเราเกิดมาเพื่ออะไรหรอก รู้ไปก็เปล่าประโยชน์ คือเราก็กำลังทำแบบนั้นอยู่ค่ะ ไม่ได้นอนเป็นผักอยู่เฉยๆ และก็ทำทุกนาทีในวันนี้ให้ดีที่สุดอยู่ แต่เราก็ไม่อยากจะมีชีวิตแบบเลื่อนลอยอ่ะค่ะ แบบว่าหายใจไปวันๆโดยที่ไม่รู้ว่าเรากำลังเดินทางไปที่ไหน เราต้องพยายามทำอะไรอีกบ้างเพื่อจะไปสู่จุดไหนอ่ะ
จึงอยากรู้ว่าเพื่อนๆอยู่เพื่ออะไรกันบ้างเหรอคะ
รู้สึกมานานแล้วว่าชีวิตนี้มันช่างไร้สาระ อยากรู้ว่าเพื่อนๆมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรกันบ้างคะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่พูดกับใครไม่ได้เลย กลัวเค้าจะหาว่าบ้า แต่ในใจเราเรารู้สึกว่าทุกอย่างมันช่างไร้สาระ
เราพยายามหามาตลอดว่าเรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ทั้งทางศาสนาและทางปรัชญา ก็เหมือนจะไม่เจอคำตอบที่เราจะสามารถเชื่อได้
เรานับถือคริสต์มาตั้งแต่เด็ก และตอนนี้รู้สึกว่าคำตอบที่ว่ามนุษย์อยู่เพื่อสรรเสิรญพระเจ้ามันไม่ค่อยมีเหตุผลสำหรับเราค่ะ
และเราไม่เชื่อเรื่องกรรม ไม่เชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด
จึงอยากรู้ว่าถ้าตัดเรื่องความเชื่อทางศาสนาออกไป เพื่อนๆมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรกันเหรอคะ?
เราเองไม่มีความคิดอยากฆ่าตัวตายค่ะ คือตอนนี้ก็มีชีวิตอยู่ไปเพราะมันยังไม่ตาย แต่ถ้าสมมุติให้เลือกได้จริงๆ และการตายนั้นคือการจบทุกอย่าง ไม่มีตัวตนอีกต่อไป เราคงเลือกตาย เพราะไม่เข้าว่าเราอยู่บนโลกนี้เพื่ออะไรจริงๆ
และเรื่องอยู่เพื่อคนอื่น ทำประโยชน์เพื่อคนอื่นสำหรับเรา เราเคยค้นหาและทำวิธีนั้นแล้ว ด้วยความเชื่ออย่างสุดใจว่าอย่างน้อยเราก็กำลังทำประโยชน์ให้กับเพื่อนมนุษย์ แต่พอทำๆไป เราก็พบว่าบางทีสิ่งที่เราคิดว่ามันมีประโยชน์ก็อาจจะไม่ได้เป็นประโยชน์สำหรับคนอื่นนะ เช่น ถ้าเราเป็นครู สิ่งที่เราสอนมันเป็นเพียง "สิ่งที่เราคิดว่าเป็นความรู้ สิ่งที่ถูกคนอื่นกำหนดว่าเป็นความรู้" อ่ะค่ะ แต่มันไม่ได้เป็นสิ่งที่คนๆนั้นต้องการจริงๆ และมันก็อาจจะไม่ได้เป็นประโยชน์ต่อคนๆนั้นจริงๆซักหน่อย เราจึงไม่มองอีกต่อไปว่าเรามีชีวิตอยู่เพื่อทำประโยชน์ให้ผู้อื่นอ่ะค่ะ
คือเรามองว่าวันนี้เราทำแล้วสนุกมีความสุข เราก็ทำ แต่ถ้าเกิดว่าวันนึงไม่สนุกแล้ว เราก็คงไม่ทำต่อ มันเป็นแค่การกระทำในช่วงชีวิตนึงของเราเท่านั้นเอง
พอลองถามคนรอบข้างที่สนิท ทุกคนก็จะบอกเหมือนๆกันว่าเราฟุ้งซ่านไปเอง และจบด้วยการคะนั้นคะยอให้มีลูก เพื่อชีวิตจะได้มีเป้าหมาย
ซึ่งเราเองไม่เห็นด้วยเลย คือเราก็ชอบนะกับการที่จะมีเด็กเล็กๆอยู่ในบ้าน มันก็คงมีความสุขและสนุกดี แต่เราว่ามันเป็นการเห็นแก่ตัวเกินไปไหม ที่จะสร้างมนุษย์ขึ้นมาอีกคน เพื่อตอบสนองความสุขของเรา?
ให้ลูกของเราต้องมาทนทุกข์ มาอยู่ในที่ที่เราเองก็ไม่ได้อยากอยู่เหมือนกัน แล้วในที่สุดเราจะจากไป แล้วทิ้งเค้าไว้ที่นี่ มันจะดีเหรอคะ??
บางคนก็บอก ว่าให้อยู่ๆไปเถอะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ไม่ต้องคิดว่าเราเกิดมาเพื่ออะไรหรอก รู้ไปก็เปล่าประโยชน์ คือเราก็กำลังทำแบบนั้นอยู่ค่ะ ไม่ได้นอนเป็นผักอยู่เฉยๆ และก็ทำทุกนาทีในวันนี้ให้ดีที่สุดอยู่ แต่เราก็ไม่อยากจะมีชีวิตแบบเลื่อนลอยอ่ะค่ะ แบบว่าหายใจไปวันๆโดยที่ไม่รู้ว่าเรากำลังเดินทางไปที่ไหน เราต้องพยายามทำอะไรอีกบ้างเพื่อจะไปสู่จุดไหนอ่ะ
จึงอยากรู้ว่าเพื่อนๆอยู่เพื่ออะไรกันบ้างเหรอคะ