....เริ่มกันเลยนะค่ะ
        ฉันเเอบรักเขาเเละเราสองคนก็เคยคุยกันเราคุยกับได้สักพักนึ่งเลยค่ะความรู้สึกของฉันเริ่มชัดเจนมากขึ้นเราสองคนรู้จักกันนานเเล้วค่ะ
ฉันก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงรักเขาได้มากขนาดนี้พอรู้ตัวอีกทีก็ขาดไม่ได้เเล้ว เพื่อนในกลุ่มฉันต่างคนก็ต่างถามว่าทำไมถึงรักคนเเบบนี้ได้ คนดีๆมีอีกเยอะทำไมไม่รัก ฉันก็เก็บคำที่เพื่อนพูดมาคิดดูดีๆฉันก็ตั้งคำถามกับตัวเองเสมอว่าทำไมเราถึงรักคนนี้กันนะ
เเต่ก็ไม่เคยมีคำตอบซักทีพอเวลานานไปเราก็คุยกันเยอะขึ้นเริ่มโทรหากันบ้างจนฉันคิดว่าฉันรักเขาเเบบที่เขาเป็นตัวของตัวเองค่ะ
ไม่นานฉันก็บอกความรู้สึกสึกที่มีให้เขาได้ฟังเเต่คำตอบก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลยยค่ะเขากลับปฏิเสธฉัน....ฉันก็พยายามเข้าใจนะค่ะ
เอาจริงๆนะตอนนั้นฉันทำอะไรไม่ถูกเลย ฉันคิดเเต่ว่าทำไม ทำไมไม่เลือกฉันทำไมไม่หันกลับมามองฉันบ้าง เเละเเล้วก็พังทุกอย่างอยู่โรงเรียนเขาก็ไม่เหมือนเดิมกับฉันไม่ทักไม่เล่นไม่เเกล้งเหมือนเมื่อก่อน (คิดถึงเขาคนเดิมจังเลยค่ะ) :'( ถ้าย้อนเวลาไปได้ฉันจะไม่เลือกบอกให้เขารู้เเละจะไม่พยายามเข้าหาสุดท้ายคนที่เจ็บก็คือฉัน ฉันจะลืมเขาได้ยังไงในเมื่อเจอกันทุกวันฉันควรทำยังไงให้ลืมเขาค่ะ?