พออึดอัดมากๆ อยากระบายกับใครสักคนแต่คิดดูอีกทีเก็บไว้คนเดียวดีกว่า เคยเป็นความรู้สึกนี้ไหม?

ตามหัวข้อกระทู้เลย...ความรู้สึกบางทีมันก็อยากระบายออกมา อยากกรี๊ด อยากพูด อยากโวยวายว่าไม่โอเคนะ ้ได้ กดีขึ้นเนอะ แต่ตอนนี้เราเรียกที่จะเงียบและเก็บมันไว้จนเวลาผ่านไป ค่อยๆผ่านไป อาจารย์ท่านหนึ่งบอกว่า "ยิ่งโตความรู้สึกยิ่งเปราะบาง" มันจริงอ่ะ รู้สึกว่าตัวเองฝืนยิ้มอยู่บ่อยๆ พยายามทำตัวปกติเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น พออยู่คนเดียวเราจะคิดเรื่องต่างๆอยู่คนเดียว วนอยู่แบบนี้ เราจะผ่านช่วงนี้ไปได้ยังไง?

เวลาที่ใครต่อใครบอกว่า..ให้เวลาเหยียวยา เวลาจะทำให้เราดีขึ้น มันทรมานมากเลยนะกว่าจะผ่านไปได้ ยิ่งโตยิ่งเก็บความรู้สึกไว้เยอะมากขึ้น เก็บมันทุกอย่าง ระบายได้เพียงตัวอักษรไม่กี่ตัว เพื่อบอกความในใจเพียงนิดเดียว 😣