ปัญหาครอบครัว

ตั้งแต่เด็กแล้วที่ผมเห็นพ่อกับแม่ทะเลาะกัน มันหนักหนาสาหัสมากสำหรับเด็กคนหนึ่งในตอนนั้น พอทำใจได้ช่วงหนึ่งผมมองว่าความขัดแย้งของพ่อกับแม่ครั้งนั้นมันทำให้ทุกอย่างเปลียไป นี่ก็ผ่านมาได้หลายปีแล้วที่พวกท่านยังคงทะเลาะกันในเกือบจะทุกๆวันบ้างก็ลงไม้ลงมือ ผมยังอ่อนแอเกินไปที่จะสามารถช่วยใครคนหนึ่งได้ บางครั้งก็โดนลูกหลง แต่เดี๋ยวนี้ผมไม่สนแล้ว พอผมเห็นพวกท่านทะเลาะกันอีก ผมก็รู้สึกเฉยชา มันเป็นความรู้สึกที่หดหู่มากๆแต่ไม่สามารถพูดได้ พ่อเป็นคนขี้โกหก ส่วนแม่ก็ชอบโวยวาย ผมเริ่มเปลี่ยนไปทั้งความคิดและการกระทำ ผมกลายเป็นคนชอบหงุดหงิด ชอบใช้กำลัง ชอบอารมณ์ร้อน ทุกอย่างมันบิดเบี้ยวไปหมด ทุกอย่างมันได้รับการซึมซับ ผมรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลยครับ อยากระบายกับเพื่อนฝูงก็ไม่มี ไม่กล้าบอกกลัวพวกมันหดหู่ด้วย เพราะเคยคุยเรื่องพวกนี้กับพวกมันมาก่อนก็ประมาณว่าไม่อยากฟัง ดูหน้าก็รู้ว่าอึดอัด กระทู้นี้อาจจะไม่ได้ดูเหมือนคำถาม แต่เรื่องที่นำมาเล่านี้คืออยากได้กำลังใจครับ เล็กๆน้อยๆอยากฉุกอะไรได้บ้าง