สวัสดีคะ นี้เป็นกระทู้แรก เริ่มเลยนะคะ เรื่องมีอยู่ว่าเราแต่งงานกันมา 2ปีกว่า ยุกทม ไม่เคยมีปัญหาอะไรคะ จนย้ายลงไปบ้านสามี หลายๆสิ่งคะ ที่ตัดสินใจไป
แต่ไม่เคยทะเลาะอะไรกันนะคะ ปกติดี จนพอย้ายลงไปเราได้งาน ของส่วนมาเก็ตติ้ง ต้องเดินทางตลอด ไม่มีเวลาอยู่บ้านเลยแรกๆก็ไม่มีปัญหานะคะ แต่ช่วงหลัง ยอมรับว่าเราเปลี่ยนไป
ไม่ให้สามีกอดเพราะเราเหนื่อยคะ ไม่มีอะไรกับเกือบเดือน โทรศัพท์ไม่ให้ดู หลายๆคนคิดอยู่แล้วคะ เราต้องมีใคร แม้กระทั่งตัวเขาเอง ทำไมไม่ให้ดูโทรศัพท์เพราะอะไรเหรอ เพราะเราเจอคนเยอะต้องดิ้วงานกับคนทุกเพศ แน่นอนต้องมี ผช เราก็ไม่อยากให้สามีเราต้องมาเจอ ไม่สบายใจ แต่สรุปแล้ว ด้วยความที่เราปล่อยให้อยู่คนเดียว กับกลายสุดท้าย เข้าไปปรึกษาครอบครัว แล้วมาขอหย่าคะ
คือเสียใจมากคะ เข้าใจนะว่าเขาอยู่คนเดียวมากเกินไป เราตะคอกเขาบ้าง สามีเป็นคนดีมากเลยคะ ไม่เที่ยว ไม่เจ้าชู้ ไม่ดื่ม สรุปแล้วพ่อแม่เขาให้กลับไปอยู่ที่บ้านเขา ยกของไปหมดทุกอย่าง วันที่ก่อนเขาจะยกไป วันนั้นสติแตกมากคะ ด่าทุกคนในบ้านเขา สารพัด เราไม่ยอมหย่าคะ คือเราผิดอะไร เราเตรียด ไม่มีสติ แต่พอหลังจากวันนั้น เราเครียดกลายคนโรคซึมเศร้าคะ ตกงาน เพราะเลือกออกจากงานเพื่อเลือกสามี แต่สามีกลับไปอยู่บ้านเขา
ตั้งแต่ทะเลาะกันเกิดเหตุได้ 2 วัน เขาก็โทคุย ไลน์หากันตลอดคะ ยังมานอนด้วยกัน เหมือนปกติ แต่อยู่ด้วยกันไม่ได้ เพราะบ้านเขากีดกันทุกๆอย่าง ถามว่าเราผิดไหม ผิดมากคะที่ทำกิริยาแบบนั้น แต่คือเราอารมร้อนปกติ แล้วนาทีนั้นเรายุคนเดียวโดยญาติเขาทั้งหมดเหมือนหมาจนตรอก. เครียด โวยวาย
ถ้าให้ไปขอขมาก็ยอมนะ ยอมนอนยุบ้านเฉยๆมาเป็นเดือนแล้ว เพื่อรอให้สามีมาหา แต่เขามาไม่ได้ เพราะเงินเดือนก็ต้องให้ที่บ้าน รถก็ไม่มีให้นั้งรถตู้มาทำงาน ไม่ได้เจอหน้ามาแล้วเป็นเดือนๆไม่รู้จะทำยังไง ทุกวันนี้ก็คุยนะ แต่ไม่มีโอกาสได้กลับมาอยู่ด้วย หรืออาจเพราะเขาไม่อยากอยู่ ก็ทำใจไว้แล้วถ้ามีคนมาทำกับครอบครัวเราก็คงไม่เอา แต่เหตุผลของเราก็มีเหมือนกัน เพราะทุกอย่างที่เขาบอกกับที่บ้านว่าเราไปนอนกับคนอื่น มีใหม่ มันไม่จิงเลย
ไม่มีแรงบรรดาใจ เหนื่อย ท้อ พยายามฆ่าตัวตาย เพราะ ถ้าเกิด อยู่ 2 คน ครอบครัวเราคงไม่เป็นแบบนี้ แต่โทษใครไม่ได้นอกจากนัวเราเอง ที่ทำตัวแบบนั้นเป็นใครก็คิด เนอะ อยากกลับมาใช้ชีวิตครอบครัวเหมือนเดิม ไม่รู้ว่าจะทำยังไง เขามีแต่บอกให้รอ ให้ที่บ้านสบายใจ แต่เราเองที่เป็นคนรอมันทรมาน ทำไมไม่คิดบ้าง เราก็มีพ่อแม่ยอมทิ้งท่าน เพื่อไปอยู่ที่นั้น แต่ทำไมเขา ไม่ยอมอยู่กับเราถ้าเขารักเรา ให้เหมือนตอนี่เราตัดสินใจไป 😭
ต้องแยกทาง ทั้งที่ยังรักกัน เพราะมือที่ 3456
แต่ไม่เคยทะเลาะอะไรกันนะคะ ปกติดี จนพอย้ายลงไปเราได้งาน ของส่วนมาเก็ตติ้ง ต้องเดินทางตลอด ไม่มีเวลาอยู่บ้านเลยแรกๆก็ไม่มีปัญหานะคะ แต่ช่วงหลัง ยอมรับว่าเราเปลี่ยนไป
ไม่ให้สามีกอดเพราะเราเหนื่อยคะ ไม่มีอะไรกับเกือบเดือน โทรศัพท์ไม่ให้ดู หลายๆคนคิดอยู่แล้วคะ เราต้องมีใคร แม้กระทั่งตัวเขาเอง ทำไมไม่ให้ดูโทรศัพท์เพราะอะไรเหรอ เพราะเราเจอคนเยอะต้องดิ้วงานกับคนทุกเพศ แน่นอนต้องมี ผช เราก็ไม่อยากให้สามีเราต้องมาเจอ ไม่สบายใจ แต่สรุปแล้ว ด้วยความที่เราปล่อยให้อยู่คนเดียว กับกลายสุดท้าย เข้าไปปรึกษาครอบครัว แล้วมาขอหย่าคะ
คือเสียใจมากคะ เข้าใจนะว่าเขาอยู่คนเดียวมากเกินไป เราตะคอกเขาบ้าง สามีเป็นคนดีมากเลยคะ ไม่เที่ยว ไม่เจ้าชู้ ไม่ดื่ม สรุปแล้วพ่อแม่เขาให้กลับไปอยู่ที่บ้านเขา ยกของไปหมดทุกอย่าง วันที่ก่อนเขาจะยกไป วันนั้นสติแตกมากคะ ด่าทุกคนในบ้านเขา สารพัด เราไม่ยอมหย่าคะ คือเราผิดอะไร เราเตรียด ไม่มีสติ แต่พอหลังจากวันนั้น เราเครียดกลายคนโรคซึมเศร้าคะ ตกงาน เพราะเลือกออกจากงานเพื่อเลือกสามี แต่สามีกลับไปอยู่บ้านเขา
ตั้งแต่ทะเลาะกันเกิดเหตุได้ 2 วัน เขาก็โทคุย ไลน์หากันตลอดคะ ยังมานอนด้วยกัน เหมือนปกติ แต่อยู่ด้วยกันไม่ได้ เพราะบ้านเขากีดกันทุกๆอย่าง ถามว่าเราผิดไหม ผิดมากคะที่ทำกิริยาแบบนั้น แต่คือเราอารมร้อนปกติ แล้วนาทีนั้นเรายุคนเดียวโดยญาติเขาทั้งหมดเหมือนหมาจนตรอก. เครียด โวยวาย
ถ้าให้ไปขอขมาก็ยอมนะ ยอมนอนยุบ้านเฉยๆมาเป็นเดือนแล้ว เพื่อรอให้สามีมาหา แต่เขามาไม่ได้ เพราะเงินเดือนก็ต้องให้ที่บ้าน รถก็ไม่มีให้นั้งรถตู้มาทำงาน ไม่ได้เจอหน้ามาแล้วเป็นเดือนๆไม่รู้จะทำยังไง ทุกวันนี้ก็คุยนะ แต่ไม่มีโอกาสได้กลับมาอยู่ด้วย หรืออาจเพราะเขาไม่อยากอยู่ ก็ทำใจไว้แล้วถ้ามีคนมาทำกับครอบครัวเราก็คงไม่เอา แต่เหตุผลของเราก็มีเหมือนกัน เพราะทุกอย่างที่เขาบอกกับที่บ้านว่าเราไปนอนกับคนอื่น มีใหม่ มันไม่จิงเลย
ไม่มีแรงบรรดาใจ เหนื่อย ท้อ พยายามฆ่าตัวตาย เพราะ ถ้าเกิด อยู่ 2 คน ครอบครัวเราคงไม่เป็นแบบนี้ แต่โทษใครไม่ได้นอกจากนัวเราเอง ที่ทำตัวแบบนั้นเป็นใครก็คิด เนอะ อยากกลับมาใช้ชีวิตครอบครัวเหมือนเดิม ไม่รู้ว่าจะทำยังไง เขามีแต่บอกให้รอ ให้ที่บ้านสบายใจ แต่เราเองที่เป็นคนรอมันทรมาน ทำไมไม่คิดบ้าง เราก็มีพ่อแม่ยอมทิ้งท่าน เพื่อไปอยู่ที่นั้น แต่ทำไมเขา ไม่ยอมอยู่กับเราถ้าเขารักเรา ให้เหมือนตอนี่เราตัดสินใจไป 😭