สวัสดีค่ะ
เราชื่อ.ม.นะ
แฟนเราชื่อ.ป.
เราอยู่กันคนล่ะจังหวัด เจอกันประมาณเดือนละครั้ง. เราจะเป็นฝ่ายไปหาตลอด
เราคุยกันประมาน2เดือน. แล้วมีอยู่วันหนึ่ง พี่ชายของ ป. พาแฟนมานอนห้อง ป.เลยต้องไปนอนกับเพื่อน
แล้ววันนั้น ป ไม่สบาย ป.คุยกับเรา บอกไม่ไหวจะตายอยู่แล้ว เราก็เป็นห่วง บอกให้กลับห้องก็นอน ห้ามเที่ยว
ตอนแรกก็ตกลงอย่างดีว่าไม่ไป แต่พอไปห้องเพื่อนสักพัก. ป. แชทมาบอกว่าไปเร่นไผ่ห้องเพื่อน
อืมค่ะ คือคุยกันตลอด ป.ก็บอกไม่ไหว อย่างนั่นอย่างนี้ ตกลงอย่างดีว่าจะนอนพัก
เป็นแบบนี้ เราก็โกดสิค่ะ ป.แชทมา2แชท คือเราโกด เราก็ไม่อ่านแชทของ.ป. คือเราเข้าเฟส ป. ไว้ แล้วสักพัก ป.ก็แชทคุยกับเพื่อนว่าไปเที่ยวต่อ
ยอมรับว่าโกดมาก คือเราโกดตั้งแต่ไม่ยอมพักแล้วไปเล่นไผ่ แล้วนี่ไปเที่ยวไม่ยอมบอกอีก. ความโกดนี้คูณ2ค่ะ
แต่เราก็นิ่งๆนะ ไม่อยากโว้ยวาย. แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก. เราไปส่องเฟส ป.อีกเฟสหนึ่ง. คือเจอรูปคู่ ป. กับคู่นอนของเขา นั่งซบกันอยู่ คือ ผญ คนนั้นเป็นคนมาโพสหน้าเฟส ป.เอง คือเราเจอแบบนี้ บอกเลยว่าเราแบบโกดมากนะ เราเลยแชทไปบอก. ป. ตอนเช้าอีกวันหนึ่งว่า ถ้าจะโกหกกันไม่จบไม่สิ้นแบบนีก็เลิกกันซ่ะ ยอมรับว่าพูดไม่คิด แต่คือ ป. ใม่ยอมอธิบายอะไรให้ฟังเลย. คือสรุปวันนั้น เราก็เลิกกัน ป.ง้อเราอยู่นะ แต่ไม่ง้อไลมาก ถามไรไป ป.บอกตามที่เห็น อืมค่ะ เราก็นิ่งๆ รอให้. ป. มาง้อเรา แต่ไม่เลย เราเองที่ต้องเป็นฝ่ายง้อ ป. แต่ ป.ไม่ยอมคือดีกับเรานะ ป.ว่าเราผิดที่บอกเลิกเอง
ง้อจนวันหนึ่งมันมีปัญหาเข้ามาอีก คือ ผญ คู่นอนของ ป.คนนั้น เขาเก็บเสื้อผ้ามาอยู่กับ ป. ป.ก็ให้อยู่นะ ให้มาอยู่ในที่ ที่เราเคยอยู่
ให้มานอนบนเตียงที่เราเคยนอน แน่นอนใจเราตอนนั้นแบบไม่ไหวหรอก. แต่เรารักใง เราเลยยอม
ป.บอกเราว่าเขาอยากคบอยากมาอยู่ด้วย แต่ ป. ไม่ใด้รัก คิดแค่เพื่อน ทุกครั้งที่คุยกับเรา ป.จะเล่าเรื่องคนนั้นให้ฟังตลอด ป.บอกว่า ที่บอก เพราะไม่อยากให้คิดมากคือยังใง ป.ก็ไม่เคยคบกับคนนั่น ตลอดเวลาที่เลิกกัน ป.บอกเราตลอดเลยนะ ว่าจะเลิกยุ่ง จะเลิกคุย แต่เราก็ตื่อตามตลอด ยอมทุกอย่าง
ยอมห่างออกจากเพื่อน จากพี่ ป.ไม่ชอบอะไรที่เราเคยทำ เราก็เลิกทำ ไม่เที่ยว คือเลิกเรียนกลับมาบ้าน แล้วเราไม่ออกไปไหนเลย
รอคุยแต่กับ ป. คือตั้งเเต่มีคนนั้นมา ป.ก็ต้องแอบคุยกับเรา คุยเส็ดลบแชท เอาจริง เราไม่เข้าใจหรอก ว่าทำไมต้องแอบ ทั้งที่บอกว่ารักเรา ไม่ได้รักคนนั้น
เราบอกให้. ป. ไปบอก ผญ คนนั้นว่าไม่ได้คิดอะไรด้วย คิดแค่เพื่อน. แต่ ป. ก็ไม่บอก ป.ก็จะบ่นว่าเขาทำห้องรก ทำนู้นทำนี้ เราก็บอก ป.ตลอดนะ ว่าให้บอกความจิงไป ว่าคิดแค่เพื่อน. เขาจะได้ไม่ต้องมาทำแบบนี้ แต่ ป.บอกเราว่า เดี๋ยวเขาจะเสียความรู้สึก
พูดแบบนี้เราก็ไม่รู้จะพูดไง พูดไรไป ป.ก็บอกว่า ถ้าเราไม่บอกเลิกก็ไม่เป็นงี้ เรายอมรับนะ ว่าเราผิด
เราก็ทำได้เเค่รอ ให้คนนั้นเขาเดินออกไปจาก ป.เอง
#ใครเข้ามาอ่านก็เม้นคุยได้นะ. เม้นเป็นกำลังใจให้ก็ได้
คัยกันที่เป้นฝ่ายผิด
เราชื่อ.ม.นะ
แฟนเราชื่อ.ป.
เราอยู่กันคนล่ะจังหวัด เจอกันประมาณเดือนละครั้ง. เราจะเป็นฝ่ายไปหาตลอด
เราคุยกันประมาน2เดือน. แล้วมีอยู่วันหนึ่ง พี่ชายของ ป. พาแฟนมานอนห้อง ป.เลยต้องไปนอนกับเพื่อน
แล้ววันนั้น ป ไม่สบาย ป.คุยกับเรา บอกไม่ไหวจะตายอยู่แล้ว เราก็เป็นห่วง บอกให้กลับห้องก็นอน ห้ามเที่ยว
ตอนแรกก็ตกลงอย่างดีว่าไม่ไป แต่พอไปห้องเพื่อนสักพัก. ป. แชทมาบอกว่าไปเร่นไผ่ห้องเพื่อน
อืมค่ะ คือคุยกันตลอด ป.ก็บอกไม่ไหว อย่างนั่นอย่างนี้ ตกลงอย่างดีว่าจะนอนพัก
เป็นแบบนี้ เราก็โกดสิค่ะ ป.แชทมา2แชท คือเราโกด เราก็ไม่อ่านแชทของ.ป. คือเราเข้าเฟส ป. ไว้ แล้วสักพัก ป.ก็แชทคุยกับเพื่อนว่าไปเที่ยวต่อ
ยอมรับว่าโกดมาก คือเราโกดตั้งแต่ไม่ยอมพักแล้วไปเล่นไผ่ แล้วนี่ไปเที่ยวไม่ยอมบอกอีก. ความโกดนี้คูณ2ค่ะ
แต่เราก็นิ่งๆนะ ไม่อยากโว้ยวาย. แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก. เราไปส่องเฟส ป.อีกเฟสหนึ่ง. คือเจอรูปคู่ ป. กับคู่นอนของเขา นั่งซบกันอยู่ คือ ผญ คนนั้นเป็นคนมาโพสหน้าเฟส ป.เอง คือเราเจอแบบนี้ บอกเลยว่าเราแบบโกดมากนะ เราเลยแชทไปบอก. ป. ตอนเช้าอีกวันหนึ่งว่า ถ้าจะโกหกกันไม่จบไม่สิ้นแบบนีก็เลิกกันซ่ะ ยอมรับว่าพูดไม่คิด แต่คือ ป. ใม่ยอมอธิบายอะไรให้ฟังเลย. คือสรุปวันนั้น เราก็เลิกกัน ป.ง้อเราอยู่นะ แต่ไม่ง้อไลมาก ถามไรไป ป.บอกตามที่เห็น อืมค่ะ เราก็นิ่งๆ รอให้. ป. มาง้อเรา แต่ไม่เลย เราเองที่ต้องเป็นฝ่ายง้อ ป. แต่ ป.ไม่ยอมคือดีกับเรานะ ป.ว่าเราผิดที่บอกเลิกเอง
ง้อจนวันหนึ่งมันมีปัญหาเข้ามาอีก คือ ผญ คู่นอนของ ป.คนนั้น เขาเก็บเสื้อผ้ามาอยู่กับ ป. ป.ก็ให้อยู่นะ ให้มาอยู่ในที่ ที่เราเคยอยู่
ให้มานอนบนเตียงที่เราเคยนอน แน่นอนใจเราตอนนั้นแบบไม่ไหวหรอก. แต่เรารักใง เราเลยยอม
ป.บอกเราว่าเขาอยากคบอยากมาอยู่ด้วย แต่ ป. ไม่ใด้รัก คิดแค่เพื่อน ทุกครั้งที่คุยกับเรา ป.จะเล่าเรื่องคนนั้นให้ฟังตลอด ป.บอกว่า ที่บอก เพราะไม่อยากให้คิดมากคือยังใง ป.ก็ไม่เคยคบกับคนนั่น ตลอดเวลาที่เลิกกัน ป.บอกเราตลอดเลยนะ ว่าจะเลิกยุ่ง จะเลิกคุย แต่เราก็ตื่อตามตลอด ยอมทุกอย่าง
ยอมห่างออกจากเพื่อน จากพี่ ป.ไม่ชอบอะไรที่เราเคยทำ เราก็เลิกทำ ไม่เที่ยว คือเลิกเรียนกลับมาบ้าน แล้วเราไม่ออกไปไหนเลย
รอคุยแต่กับ ป. คือตั้งเเต่มีคนนั้นมา ป.ก็ต้องแอบคุยกับเรา คุยเส็ดลบแชท เอาจริง เราไม่เข้าใจหรอก ว่าทำไมต้องแอบ ทั้งที่บอกว่ารักเรา ไม่ได้รักคนนั้น
เราบอกให้. ป. ไปบอก ผญ คนนั้นว่าไม่ได้คิดอะไรด้วย คิดแค่เพื่อน. แต่ ป. ก็ไม่บอก ป.ก็จะบ่นว่าเขาทำห้องรก ทำนู้นทำนี้ เราก็บอก ป.ตลอดนะ ว่าให้บอกความจิงไป ว่าคิดแค่เพื่อน. เขาจะได้ไม่ต้องมาทำแบบนี้ แต่ ป.บอกเราว่า เดี๋ยวเขาจะเสียความรู้สึก
พูดแบบนี้เราก็ไม่รู้จะพูดไง พูดไรไป ป.ก็บอกว่า ถ้าเราไม่บอกเลิกก็ไม่เป็นงี้ เรายอมรับนะ ว่าเราผิด
เราก็ทำได้เเค่รอ ให้คนนั้นเขาเดินออกไปจาก ป.เอง
#ใครเข้ามาอ่านก็เม้นคุยได้นะ. เม้นเป็นกำลังใจให้ก็ได้