เคยได้ยินคำนี้มั้ย.....ว่าต่อให้ดียังไง หากไม่ใช่...ก็คือไม่ใช่

ผมมีเรื่องที่จะมาเล่าให้ฟัง (ระบายไปด้วย) จากการที่ผมขึ้นมหาวิทยาลัยมาผมไม่เคยมีแฟนอีกเลย เกือบ 4 ปี เพราะผมได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ้งเขาเป็นรุ่นพี่ อายุมากกว่าผมประมาณ 3 ปี เธอเป็นคนที่น่ารักมากๆ มีหลายครั้งที่เราเจอกัน และได้ทำความรู้จักกัน จนเราทั้งคู่เหมือนจะรู้สึกชอบกัน (แต่ไม่ได้คบกันนะครับ เพราะพี่เขาทำงาน แต่ผมยังเรียนอยู่) ก่อนที่จะเริ่มรู้สึกว่าชอบกันตอนนั้นผมไม่กล้าเปิดใจไปรักหรอกครับ เพราะสิ่งแวดล้อมมันต่างกัน(ผมเรียน พี่เขาทำงาน) แต่แล้ววันเวลาก็ทำให้รู้สึกว่ามันทำให้ใจผมเต้นแรงๆ ทุกครั้งที่ได้เจอหน้าพี่เขา และแล้วเราก็รู้จักกันมาประมาณเกิอบ 4 ปี ทำให้ผมไม่สามารถมีแฟนได้ เพราะพี่เค้าบอกให้ผมรอว่า ถ้าอยู่ปี 3 เราค่อยมาคบหาดูใจกัน ผมก็รอมาถึงวันนี้
แวะมาที่ทำงานของพี่เขา มีพี่ ผช.คนหนึ่งซึ้งเขามาจีบ ผญ.ที่ผมชอบนั้นแหละ แต่พี่เขามาก่อนผม แล้วก็จีบนานแล้วด้วย ผมเคยถามพี่ เขาไปว่าชอบพี่ ผช.ที่มาจีบมั้ย เขาบอกว่าเขาไม่ชอบ เพราะพี่ ผช. เขาเป็นตำรวจ (พี่ ผญ.เค้าไม่ชอบตำรวจ)
และแล้วด้วยสภาวะแวดล้อมพี่เขาก็ย้ายไปทำงานที่ กรุงเทพ พี่ ผช.ที่มาจีบก็ย้ายไปประจำการที่กรุงเทพ (เหมาะเจาะกันเลย) จากนั้นมันทำให้ผมแหละพี่เขาห่างกันมากๆ แถบไม่ได้ติดต่อกันและไม่ได้เจอหน้ากันอีกเลย แต่ผมยังซื่อสัตย์ให้หัวใจของผม ผมก็รอพี่เขา จนตอนนี้อยู่ปี 4 เทอมที่ 2 แล้ว ผมไม่เคยคิดที่จะมีคัย แล้วนอกใจพี่เขา ตั้งใจเรียน รีบจบ ทำงาน แล้วเก็บเงินทอง เพื่อมมาสร้างครอบครัวกับพี่เขา **เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ผมได้ข่าวจากทางญาติของพี่เขาว่า ตอนนี้ พี่เขากำลังจะแต่งงานกับที่ ผช.ที่เป็นตำรวจที่พี่เขาเคยบอกว่าไม่เคยชอบ ในวันที่ 23 ธันวา ก็คือ วันพรุ่งนี้ที่จะถึงในไม่มีชั่วโมงนี่เอง มันทำให้ผมรู้สึกว่า เวลาที่ผมมีให้พี่เขาตลอดมา ทุกอย่างที่ผมตั้งใจไว้ มันจบลงแบบน่าใจหาย สุดท้ายก็คงต้องให้เวลารักษาหัวใจผมต่อไป และผมขออวยพรให้เขา 2 คน รักกันจนแก่เฒ่า มีความสุข สมหวังทุกประการ "ต่อให้ดียังไง...หากไม่ใช่ ก็คือไม่ใช่" คงเป็นเพราะโชคชะตาที่ผมกับพี่เขาไม่ได้ร่วมสร้างบุญด้วยกัน ^^