ในพระไตรปิฎก มีเรื่องของคนจนที่ทำบุญด้วยทรัพย์น้อยกว่าแต่ได้บุญมากกว่าคนรวยที่ทำบุญด้วยทรัพย์มากกว่ามั้ยครับ

มีหลายๆตัวอย่าง  โดยเฉพาะใน ธรรมบท  ชาดก  เถรคาถา  เถรีคาถา  วิมานวัตถุ  เปตวัตถุ  ..เป็นต้น..ฯลฯ

....มีตัวอย่างหนึ่ง  ปรากฏในอรรถกถาธรรมบท  กล่าวถึงคนที่ยากจนมากๆ เป็นขอทาน ชื่อทุคคตะ  ทรัพย์สินทั้งหมดมีแค่ผ้าคลุมตัวผืนเดียว ...เมื่อฟังธรรมพระพุทธเจ้าจบ  ก็คิดจะถวายผ้าผืนนี้  ซึ่งเป้นผ้าเก่าๆ และมีแค่ผืนเดียว  เริ่มฟังมาแต่หัวค่ำ กว่าจะตัดสินใจได้ก็สว่าง เพราะความตระหนี่ครอบงำใจ เมื่อตัดสินใจได้ ตัดความตระหนี่ได้  ก็ถวายผ้านั้นบูชาพระพุทธเจ้า  ... เมื่อทำได้  จึงร้องตะโกนลั่นว่า  "ชิตังเม ๆๆๆ  ..แปลว่า ข้าชนะแล้วๆๆ..." ปรากฏว่าบุญอันนั้น  ทำให้แผ่นดินไหวขึ้นตอนนั้นเลย  น่าอัศจรรย์มาก...เทียบกับพระเจ้าปัสเสนทิโกศล  ถวายผ้าอย่างดีต่อพระพุทธเจ้าและคณะสงฆ์มากมายนับไม่ถ้วน  แผ่นดินไม่เคยไหวเลย ....และทุคคตะก็ได้บรรลุเป็นพระโสดาบันในวันนั้นเลย จากบุญอันนั้น