เข้าเรื่องเลย เรื่องมีอยู่ว่า ผมแอบชอบเพื่อนคนหนึ่ง เธอเรียนสาขาเดียวกับผม คณะเดียวกับผมแค่คนละห้อง
เรื่องมีอยู่ว่า ผมอะแอบชอบเธอมานานละ เกือบปีจะเห็นได้ แต่ไม่ได้อะไร ไม่ได้คุยด้วย ไม่ได้สนิทเพราะอยู่คนละห้อง
เรามาสนิทกันตอนจัดกิจกรรมรับน้องนี่เองเพราะเธอเป็นพี่สันทนาการ แต่ผมเป็นช่างภาพ ผมแอบถ่ายเเต่เธอตลอด
ละเเล้วเธอก็มีแฟน ไม่รู้มีตอนไหน 555 ผมนี่หงอยเลย มาช่วงกลางเทอม เธอทะเลาะกับแฟน ทุกๆครั้งที่เธอทะเลาะกับแฟน
เธอก็จะมาปรึกษาผม โทรมาระบาย มาร้องไห้ ซึ่งผมยินดีนะ ด้วยความรู้สึกว่าแอบชอบแต่ผมก็อยากช่วยเธอ
ในระหว่างนั้นเธอก็อยู่กับผมตลอด ผมไปรับไปส่งกินข้าว มานั่งเล่นที่หอผม ทำไห้เธอยิ้ม คือดูแลเทคเเคร์เหมือนแฟนเลย
ดีกว่าที่เเฟนเธอทำไห้ด้วยซ้ำ ซึ่งแฟนเธอไม่ได้สนใจอะไรเธอเลย สถานะในเฟสก็ตั้งโสด โพสเฟรนรี่ เธอแทกหาก็ทักมาด่ามาบ่น
เธอทักไปก็ถามคำตอบคำ ตอบช้า โทรก็ไม่ค่อยโทรหากัน เเต่เธอก็รักของเธอนะ รอ รอ รอ ผมอยู่กับเธอเทคเเคร์ดูแลจนไครๆก็เเซว
ว่า แฟนกันเหรอ ไปไหนมาไหนกันตลอด พอเเฟนเธอกลับมาหา หรือทักมาคุย ผมนี่จะกลายเป็นหมาหงอยทันที เพราะรุ้สึกหึงอิจฉา
เเต่อย่าลืมดิ ผมเป็นในสถานะเพื่อน
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ช่วงปิดเทอม ผมไม่ได้กลับบ้าน อยู่หอฮะ เธอก็ไม่ได้กลับบ้าน ผมก็ปลุกเธอ ฟัดข้อความไปทุกเช้า ตื่นๆๆๆๆ เธอก็อาบน้ำ ผมก็ไปรับไปกินข้าว
เเล้วก็มานั่งเล่นที่หอผมทุกวัน ประมาณสองอาทิตย์เเล้วตอนนี้ ตกเย็นมึดๆผมก็จะไปส่งเธอที่หอ เเต่ในระหว่างเธออยู่หอกับผม
เราดูหนัง อะไรเรื่อยเปื่อย เธอก็พิงผมนอนพิงนอนซุก ช่วงนี้อากาศหนาวด้วย กอดมั่งเล่นอะไรมั่ง เเต่ผมไม่เคยลวนลามหรือล่วงเกินตัวเธอนะ
เธอมานอนพิงซุกกอด ผม ผมก็ กอดไปบ้างเบาๆ ไม่ทิ้งน้ำหนักแขน อยู่แบบนี้อะแทบทุกวัน แต่ผมไม่ได้คิดอยาก มีอะไรกับเธอนะ
ลองคิดดูสิ ผู้ชาย ผู้หญิง อยู่ในห้อง สองต่อสองนอนพิง นอน กอดฟัดเหวี่ยง อากาศเย็นๆหนาวๆ แต่ผมไม่เคยทำอะไรเธอเลย มากสุดก็กอดบางๆ
ผมไม่เหนเธอคุยกับเเฟนเธอเลย ไม่ว่าจะโทร จะพิมอะไรคุยกัน ไม่มีเลยฮะ แต่ผมรู้ว่าเธอไม่ได้เลิกกับแฟนหรอก เพียงเเค่เขาไม่สนใจเธอเท่านั้นเอง
ในระหว่างเรียน ผมช่วยเธอตลอดทุกเรื่องเท่าที่ช่วยเธอได้ จนเค้าว่าเป็นแฟนกัน คนที่แอบชอบเเต่ตอนนี้ได้ดูแลเธอ เเต่ในสถานะเพื่อนอะนะ
มีก็มีความสุขนะ แต่จะหดหู่ทันทีที่เธออาจจะเพ้อถึงแฟน หรือแฟนทักมา แต่ในสถานะ เเละความสัมพัน มันก็ไม่ไช่ที่เพื่อนเขาจะทำกัน เเต่ผมก็ไม่ไช่แฟน
เพื่อนสนิทเหรอ หื๊อ ก็ไม่ไช่อยู่ดี ผมไม่รู้ว่าผมอยู่ในสถาไหน หรือควรทำยังไง ผมอาจจะเปนกิ๊ก หรือที่ระบาย หรือศาลาพักใจ แล้วผมควร
ทำยังไงอะ วันหนึ่งถ้าแฟนเขามาง้อ จะเป็นผมที่เจ็บอีกครั้งแบบที่ผ่านมา ผมจะเปนหมาทันที เหมือนเเฟนเขากลับมา ควรถอยเเละเลิกยุ่งดีไหม
อย่างน้อยก็อาจจะเจ็บน้อยลง คือผมรับไม่ได้อะ ผมดูแลเธอเทคเเคร์เธอมาตลอด ทมำไห้เธอยิ้มมีวคามสุข ถ้าเเฟนเธอกลับมา แล้วเธอก็ไป
ก็สถานะเพื่อน ผมจะทำไรได้ ล่าสุดผมถามเขาว่า เคาท์ดาวไหน เขาบอกไม่รู้ เเล้วเขาถามผมว่าละ ผมบอกไปว่า เซนทัลเวิล
เขาบอกเขาไปด้วยนะ ผมเลยยิงคำพูดลองเชิงไป เเล้วไม่ไปกับแฟนเหรอ เขาบอกผมว่า ไม่รู้มันไม่เหนชวน ถ้าชวนก็ไป เเต่น่าจะไปกับ อยากไปกับเพื่อน ผมนี่อึ้งไปพัก ก็เเค่เพื่อนละนะ ถามว่าผมมีความสุขไหม ผมมีนะ ได้ดูแลคนที่รัก ได้ไกล้ชิด ถึงเขาจะมองผมเหมือนเพื่อน อาจจะไม่ได้คิดในแบบที่ผมคิดกับเขา ผมควรทำยังไงดี ถอยยังไง หรือทำต่อไป
แบบนี้ผมอยู่ในสถานะอะไรเหรอ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมอะแอบชอบเธอมานานละ เกือบปีจะเห็นได้ แต่ไม่ได้อะไร ไม่ได้คุยด้วย ไม่ได้สนิทเพราะอยู่คนละห้อง
เรามาสนิทกันตอนจัดกิจกรรมรับน้องนี่เองเพราะเธอเป็นพี่สันทนาการ แต่ผมเป็นช่างภาพ ผมแอบถ่ายเเต่เธอตลอด
ละเเล้วเธอก็มีแฟน ไม่รู้มีตอนไหน 555 ผมนี่หงอยเลย มาช่วงกลางเทอม เธอทะเลาะกับแฟน ทุกๆครั้งที่เธอทะเลาะกับแฟน
เธอก็จะมาปรึกษาผม โทรมาระบาย มาร้องไห้ ซึ่งผมยินดีนะ ด้วยความรู้สึกว่าแอบชอบแต่ผมก็อยากช่วยเธอ
ในระหว่างนั้นเธอก็อยู่กับผมตลอด ผมไปรับไปส่งกินข้าว มานั่งเล่นที่หอผม ทำไห้เธอยิ้ม คือดูแลเทคเเคร์เหมือนแฟนเลย
ดีกว่าที่เเฟนเธอทำไห้ด้วยซ้ำ ซึ่งแฟนเธอไม่ได้สนใจอะไรเธอเลย สถานะในเฟสก็ตั้งโสด โพสเฟรนรี่ เธอแทกหาก็ทักมาด่ามาบ่น
เธอทักไปก็ถามคำตอบคำ ตอบช้า โทรก็ไม่ค่อยโทรหากัน เเต่เธอก็รักของเธอนะ รอ รอ รอ ผมอยู่กับเธอเทคเเคร์ดูแลจนไครๆก็เเซว
ว่า แฟนกันเหรอ ไปไหนมาไหนกันตลอด พอเเฟนเธอกลับมาหา หรือทักมาคุย ผมนี่จะกลายเป็นหมาหงอยทันที เพราะรุ้สึกหึงอิจฉา
เเต่อย่าลืมดิ ผมเป็นในสถานะเพื่อน
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ช่วงปิดเทอม ผมไม่ได้กลับบ้าน อยู่หอฮะ เธอก็ไม่ได้กลับบ้าน ผมก็ปลุกเธอ ฟัดข้อความไปทุกเช้า ตื่นๆๆๆๆ เธอก็อาบน้ำ ผมก็ไปรับไปกินข้าว
เเล้วก็มานั่งเล่นที่หอผมทุกวัน ประมาณสองอาทิตย์เเล้วตอนนี้ ตกเย็นมึดๆผมก็จะไปส่งเธอที่หอ เเต่ในระหว่างเธออยู่หอกับผม
เราดูหนัง อะไรเรื่อยเปื่อย เธอก็พิงผมนอนพิงนอนซุก ช่วงนี้อากาศหนาวด้วย กอดมั่งเล่นอะไรมั่ง เเต่ผมไม่เคยลวนลามหรือล่วงเกินตัวเธอนะ
เธอมานอนพิงซุกกอด ผม ผมก็ กอดไปบ้างเบาๆ ไม่ทิ้งน้ำหนักแขน อยู่แบบนี้อะแทบทุกวัน แต่ผมไม่ได้คิดอยาก มีอะไรกับเธอนะ
ลองคิดดูสิ ผู้ชาย ผู้หญิง อยู่ในห้อง สองต่อสองนอนพิง นอน กอดฟัดเหวี่ยง อากาศเย็นๆหนาวๆ แต่ผมไม่เคยทำอะไรเธอเลย มากสุดก็กอดบางๆ
ผมไม่เหนเธอคุยกับเเฟนเธอเลย ไม่ว่าจะโทร จะพิมอะไรคุยกัน ไม่มีเลยฮะ แต่ผมรู้ว่าเธอไม่ได้เลิกกับแฟนหรอก เพียงเเค่เขาไม่สนใจเธอเท่านั้นเอง
ในระหว่างเรียน ผมช่วยเธอตลอดทุกเรื่องเท่าที่ช่วยเธอได้ จนเค้าว่าเป็นแฟนกัน คนที่แอบชอบเเต่ตอนนี้ได้ดูแลเธอ เเต่ในสถานะเพื่อนอะนะ
มีก็มีความสุขนะ แต่จะหดหู่ทันทีที่เธออาจจะเพ้อถึงแฟน หรือแฟนทักมา แต่ในสถานะ เเละความสัมพัน มันก็ไม่ไช่ที่เพื่อนเขาจะทำกัน เเต่ผมก็ไม่ไช่แฟน
เพื่อนสนิทเหรอ หื๊อ ก็ไม่ไช่อยู่ดี ผมไม่รู้ว่าผมอยู่ในสถาไหน หรือควรทำยังไง ผมอาจจะเปนกิ๊ก หรือที่ระบาย หรือศาลาพักใจ แล้วผมควร
ทำยังไงอะ วันหนึ่งถ้าแฟนเขามาง้อ จะเป็นผมที่เจ็บอีกครั้งแบบที่ผ่านมา ผมจะเปนหมาทันที เหมือนเเฟนเขากลับมา ควรถอยเเละเลิกยุ่งดีไหม
อย่างน้อยก็อาจจะเจ็บน้อยลง คือผมรับไม่ได้อะ ผมดูแลเธอเทคเเคร์เธอมาตลอด ทมำไห้เธอยิ้มมีวคามสุข ถ้าเเฟนเธอกลับมา แล้วเธอก็ไป
ก็สถานะเพื่อน ผมจะทำไรได้ ล่าสุดผมถามเขาว่า เคาท์ดาวไหน เขาบอกไม่รู้ เเล้วเขาถามผมว่าละ ผมบอกไปว่า เซนทัลเวิล
เขาบอกเขาไปด้วยนะ ผมเลยยิงคำพูดลองเชิงไป เเล้วไม่ไปกับแฟนเหรอ เขาบอกผมว่า ไม่รู้มันไม่เหนชวน ถ้าชวนก็ไป เเต่น่าจะไปกับ อยากไปกับเพื่อน ผมนี่อึ้งไปพัก ก็เเค่เพื่อนละนะ ถามว่าผมมีความสุขไหม ผมมีนะ ได้ดูแลคนที่รัก ได้ไกล้ชิด ถึงเขาจะมองผมเหมือนเพื่อน อาจจะไม่ได้คิดในแบบที่ผมคิดกับเขา ผมควรทำยังไงดี ถอยยังไง หรือทำต่อไป