ผมชื่อ พีครับ ชายในวัยกลางคนอายุ 29 อยากจะมาเล่าเรื่องๆนึงที่ตัวเองเคยทำผิดมา แล้วอยากกลับไปแก้ไข
ก่อนอื่นขอแนะนำ ผมเป็นเด็กบ้านนอกๆคนนึง ที่มีความคิดอยากไปอยู่เมืองนอก
ตอนนี้ผมใช้ชีวิตอยู่ที่เมลเบิร์น ออสเตรเลีย
มันคงจะเป็นแค่บันทึกธรรมดาๆอันนึงถ้าไม่มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้น
เรื่องของเรื่อง ผม แต่งงาน กับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อ จี เราคบกันจากการเป็นเพื่อนจบพัฒนาความสัมพันธ์ถึงขั้นแต่งงาน
จี เป็นผู้หญิงเรียบๆ ใช้ชีวิตง่าย เรียกได้ว่าไม่มีความทะเยอทะยานอะไรเลยในชีวิต
เราคบกันตั้งแต่ช่วงมหาลัยจนถึงวันแต่งงาน ปัญหาคือช่วงเวลาระหว่างก่อนแต่งงานนั้นเราเจอกันน้อยมาก แทบจะใช้ชีวิตคู่อยู่ในสายโทรศัพท์ ปัญหาจึงได้เริ่มเกิดหลังจากเราแต่งงานกันได้สองปี เราทะเลาะกันบ่อย บ่อยครั้งที่เธอบอกเลิกผม ผมร้องไห้ขอร้อง ทำทุกอย่างไม่อยากให้ชีวิตคู่พัง
(ซึ่งในทุกๆครั้งที่โดนไล่เลิกผม จะเก็บมาคิดต่อและพยายามที่จะเข้มแข็งแล้วเลิกกับเธอเข้าสักวัน)
จนถึงเวลาที่ผมตัดสินใจที่จะเดินทางมาเรียนต่อ(โดยในใจอยากให้เธอตามมาอยู่ด้วยกัน แต่ ณ เวลานั้นคงเป็นเรื่องยากที่เธอจะตามมาด้วย เพราะทัศนคติหลายๆอย่าง) ผมคิดว่าอยู่ที่ออสสักปีสองปี มีช่องทางดีๆ ค่อยพาเธอมาอยู่ด้วยกัน มันคงจะดี
เรื่องราวมันกลับกลายเป็นคนละเรื่อง เมื่อผมมาอยู่ออสได้ สี่เดือน ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากมากภาษาก็ยังไม่ได้งานก็ลำบาก (เป็นช่วงเวลาที่ทั้งเหงาและผมอยากให้จีมาอยู่ข้างๆแต่ เธอตัดสินใจไม่มาแล้วเธอก็บอกเลิกครั้งใหญ่ใส่ผม มันเป็นช่วงเวลาที่ผมรู้สึกว่าผมไม่เหลือความรู้สึกแล้วกับจี)
แล้วตอนนั้นผมได้เจอน้อง คนนึง ชื่อ บุ๋ม เธอดูเข้าใจผมมาก ระหว่างนั้นมันเหมือนช่วงเวลาที่หอมหวานเหมือนชีวิตคนรักใหม่ทั่วๆไป (เป็นช่วงเวลาหลังจากที่ผมกับจีตัดสินใจเลิกกันได้ประมาณ2อาทิตย์กว่า)
ผมตัดสินใจคบกับบุ๋มโดยที่ไม่สนใจเลยว่า จะเกิดปัญหาอะไรมากมายเกิดขึ้นบ้าง ผมไม่สนใจแล้วแค่อยากเห็นแก่ตัว แค่อยากหนีจากปัญหาเดิมๆ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่มันติดอยู่ในกับค่อยๆผลุดขึ้นมาเหมือนเชื้อราตามห้องน้ำ ผมกับบุ๋มก็เริ่มมีปัญหากันนิดๆหน่อยๆ เรื่องทั่วๆไปตามภาษาคู่รัก แต่สิ่งหนึ่งเกิดขึ้นตลอดเวลาคือ ช่วงเวลาที่ผมทำอะไรดีๆให้กับบุ๋ม จะดูแลอะไรก็ตามแต่ ความรู้สึกของผมกับความคิดมันแทบจะผุดขึ้นมาพร้อมกันว่า (ถ้าผูญคนนี้เป็นจีหล่ะ ผมทำแบบนี้เค้าจะมีความสุขแค่ไหน บ่อยครั้งที่มีความรู้สึกอยากย้อนเวลากลับไป)
ผมกับบุ๋ม ใช้ช่วงเวลาอยู่ด้วยกันมาปีกว่าๆ(ตลอดเวลาผมจะนึกถึงความรู้สึกว่าจีจะทรมานนาดไหน ผมได้แต่ค่อยแอบโทรหาพวกเพื่อนๆถามว่าเธอสบายดีไหม)
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมแทบจะฝันถึงจีทุกอาทิตย์(ย้ำครับว่าแทบทุกอาทิตย์ตลอดสองปี) ครั้งแรกที่ฝันถึง จีเข้ามาหาผมแล้วพูดด้วยน้ำเสียงและท่าทางตอนที่เรารักกันแรกว่า “ทำไมหล่ะพี เรื่องแค่นี้ทำไม เราไม่คุยกัน” คืนนั้นผมตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วร้องไห้จนถึงเช้านั่งทนทวนว่าเราได้ทำอะไรลงไป
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะเอาเรื่องความไม่สบายใจไปเล่าให้บุ๋มฟัง ผมก็ได้แต่เก็บมันไว้ในใจ
ช่วงเวลาของผมกับบุ๋ม ก็ดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยมีการ เปรียบเทียบเกิดขึ้นในหัวแทบจะตลอดเวลา
ไม่ว่าเรื่องเล็กยันเรื่องใหญ่ เรื่องซักผ้ายันเรื่องการงาน
และแล้ววันนึงก็มาถึง.....
ผมจับได้ว่าบุ๋ม นอกใจผม เค้ามีคนอื่น ผมถามเค้าว่าทำไมถึงทำแบบนี้ เค้าบอก เค้าอยากเลิกกับผมนานแล้ว อยากเลิกตั้งแต่เดือนแรกที่คบกัน เค้าไม่ได้รู้สึกรักผมเลยเค้าแค่บอกว่าผมเป็นคนดี ผมไม่เชื่อในเหตุผลผมเลยถามต่อ เค้าก็บอกกลับมาว่า ไม่รู้แค่อยากเห็นแก่ตัว แค่อยากหนีจากปัญหาเดิมๆ โอเคไหม
ประโยคสนทนาเราจบลงโดยบุ๋มเลือกเดินจากไป เธอเลิกกับผม ซึ่งผมเสียใจแต่ลึกๆผมก็เข้าใจว่าทำไมบุ๋มถึงมีคนอื่น
บ่อยครั้งที่บุ๋มบอกว่าผมละเมอเรียกชื่อ พี่จี บ่อยๆ
บ่อยครั้งที่เธอพร่ำบ่นถึงเรื่องการที่ผมเคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว
จริงๆแล้วเธอไม่ผิดเลยสักนิด ผมเข้าใจว่าจริงๆแล้วในใจผม ก็ยังไม่มีวันไหนที่ผมลืมจี(บุ๋มก็อาจจะรับรู้ได้)
บ่อยครั้งที่บุ๋มถามถึงช่วงเวลาแห่งความสุขวันครบรอบ ซึ่งผมกลับจำไม่ได้เลย
ซึ่งแต่ต่างจาก จี เราไม่เคยจำว่าเราสองคนคบกันวันไหน
ผมกลับจำได้ทุกช่วงเวลาที่มีเกี่ยวกับจี วันแรกที่ผมตกหลุมรักเธอภาพเหตุการณ์สถานที่ ความรู้สึกแรกของการจูบ จนถึงทุกช่วงเวลาของการแต่งงาน
ผมยังคิดถึงจีที่ครั้งเวลาที่ผมได้เห็นสิ่งดีๆ ผมเปลี่ยนงานผมได้ทำงานที่ดีขึ้นผมก็อยากจะบอกเล่าให้จีฟังอยากให้เธออยู่กับผมที่นี่ ผมพร้อมที่จะดูแลเธอแล้ว เป็นเหมือนเรื่องตลกที่ว่าตลอดปีกว่าที่ผ่านมา ผมเข้าไปแอบส่องไอจีของจี ตลอดทุกอาทิตย์ดูว่าเธอเป็นยังไงอยู่ดีไหม
ผมไปเที่ยวที่ไหนเห็นอะไรดีๆสิ่งแรกที่คิดเสมอคือ ถ้าจีมาอยู่ตรงนี้เค้าจะมีความสุขแค่ไหน
มันดูตลกดีนะครับสำหรับความรัก เราไม่รู้เลยว่าในใจเรารักเค้ามากแค่ไหน เรามองแต่ด้าบลบจนลืมความดีของเค้าไป
ทุกวันนี้ ผมได้แต่คิดถึงวันเวลาที่ผ่านมา ผมอยากให้จีกลับมา อยากลองกลับไปคบกันอีกครั้ง อยากกลับไปเป็นครอบครัวอีกครั้ง
ผมขอรบกวนสถานที่นี้ไว้เป็นที่ระบายความในใจออกมา..นะครับ เพราะผมรู้ว่าตอนนี้มันอาจจะไม่มีทางไหนแล้วที่เธอจะกลับมา
จี เค้าขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา ที่ได้ทำร้ายทำลายความรู้สึกที่เราเคยมี รู้ว่ามันไม่อาจจะกลับมาได้อีกครั้งแล้ว แต่ในใจพี ลึกๆก็ยังคงหวัง หวังให้เรากลับมาอีกครั้งถึงแม้ว่ามันจะไม่มีอีกแล้ว
พีเลือกเดินทางผิด ผิดจนไม่สามารถกลับตัวได้อีกแล้ว หวังว่าวันนึงจีได้เห็นบทความนี้
“ตัวเองรู้ไหม เพลง แค่คุณ เค้าเปิดฟังมันไม่ได้อีกเลยนะ ตั้งแต่วันที่ไม่มีตัวเองอยู่ เพราะมันเป็นเพลงของเราจริงๆ แค่เราจริงๆ จี พีรักจีนะ "
รบกวนพื้นที่ระบายความในใจ
ก่อนอื่นขอแนะนำ ผมเป็นเด็กบ้านนอกๆคนนึง ที่มีความคิดอยากไปอยู่เมืองนอก
ตอนนี้ผมใช้ชีวิตอยู่ที่เมลเบิร์น ออสเตรเลีย
มันคงจะเป็นแค่บันทึกธรรมดาๆอันนึงถ้าไม่มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้น
เรื่องของเรื่อง ผม แต่งงาน กับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อ จี เราคบกันจากการเป็นเพื่อนจบพัฒนาความสัมพันธ์ถึงขั้นแต่งงาน
จี เป็นผู้หญิงเรียบๆ ใช้ชีวิตง่าย เรียกได้ว่าไม่มีความทะเยอทะยานอะไรเลยในชีวิต
เราคบกันตั้งแต่ช่วงมหาลัยจนถึงวันแต่งงาน ปัญหาคือช่วงเวลาระหว่างก่อนแต่งงานนั้นเราเจอกันน้อยมาก แทบจะใช้ชีวิตคู่อยู่ในสายโทรศัพท์ ปัญหาจึงได้เริ่มเกิดหลังจากเราแต่งงานกันได้สองปี เราทะเลาะกันบ่อย บ่อยครั้งที่เธอบอกเลิกผม ผมร้องไห้ขอร้อง ทำทุกอย่างไม่อยากให้ชีวิตคู่พัง
(ซึ่งในทุกๆครั้งที่โดนไล่เลิกผม จะเก็บมาคิดต่อและพยายามที่จะเข้มแข็งแล้วเลิกกับเธอเข้าสักวัน)
จนถึงเวลาที่ผมตัดสินใจที่จะเดินทางมาเรียนต่อ(โดยในใจอยากให้เธอตามมาอยู่ด้วยกัน แต่ ณ เวลานั้นคงเป็นเรื่องยากที่เธอจะตามมาด้วย เพราะทัศนคติหลายๆอย่าง) ผมคิดว่าอยู่ที่ออสสักปีสองปี มีช่องทางดีๆ ค่อยพาเธอมาอยู่ด้วยกัน มันคงจะดี
เรื่องราวมันกลับกลายเป็นคนละเรื่อง เมื่อผมมาอยู่ออสได้ สี่เดือน ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากมากภาษาก็ยังไม่ได้งานก็ลำบาก (เป็นช่วงเวลาที่ทั้งเหงาและผมอยากให้จีมาอยู่ข้างๆแต่ เธอตัดสินใจไม่มาแล้วเธอก็บอกเลิกครั้งใหญ่ใส่ผม มันเป็นช่วงเวลาที่ผมรู้สึกว่าผมไม่เหลือความรู้สึกแล้วกับจี)
แล้วตอนนั้นผมได้เจอน้อง คนนึง ชื่อ บุ๋ม เธอดูเข้าใจผมมาก ระหว่างนั้นมันเหมือนช่วงเวลาที่หอมหวานเหมือนชีวิตคนรักใหม่ทั่วๆไป (เป็นช่วงเวลาหลังจากที่ผมกับจีตัดสินใจเลิกกันได้ประมาณ2อาทิตย์กว่า)
ผมตัดสินใจคบกับบุ๋มโดยที่ไม่สนใจเลยว่า จะเกิดปัญหาอะไรมากมายเกิดขึ้นบ้าง ผมไม่สนใจแล้วแค่อยากเห็นแก่ตัว แค่อยากหนีจากปัญหาเดิมๆ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่มันติดอยู่ในกับค่อยๆผลุดขึ้นมาเหมือนเชื้อราตามห้องน้ำ ผมกับบุ๋มก็เริ่มมีปัญหากันนิดๆหน่อยๆ เรื่องทั่วๆไปตามภาษาคู่รัก แต่สิ่งหนึ่งเกิดขึ้นตลอดเวลาคือ ช่วงเวลาที่ผมทำอะไรดีๆให้กับบุ๋ม จะดูแลอะไรก็ตามแต่ ความรู้สึกของผมกับความคิดมันแทบจะผุดขึ้นมาพร้อมกันว่า (ถ้าผูญคนนี้เป็นจีหล่ะ ผมทำแบบนี้เค้าจะมีความสุขแค่ไหน บ่อยครั้งที่มีความรู้สึกอยากย้อนเวลากลับไป)
ผมกับบุ๋ม ใช้ช่วงเวลาอยู่ด้วยกันมาปีกว่าๆ(ตลอดเวลาผมจะนึกถึงความรู้สึกว่าจีจะทรมานนาดไหน ผมได้แต่ค่อยแอบโทรหาพวกเพื่อนๆถามว่าเธอสบายดีไหม)
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมแทบจะฝันถึงจีทุกอาทิตย์(ย้ำครับว่าแทบทุกอาทิตย์ตลอดสองปี) ครั้งแรกที่ฝันถึง จีเข้ามาหาผมแล้วพูดด้วยน้ำเสียงและท่าทางตอนที่เรารักกันแรกว่า “ทำไมหล่ะพี เรื่องแค่นี้ทำไม เราไม่คุยกัน” คืนนั้นผมตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วร้องไห้จนถึงเช้านั่งทนทวนว่าเราได้ทำอะไรลงไป
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะเอาเรื่องความไม่สบายใจไปเล่าให้บุ๋มฟัง ผมก็ได้แต่เก็บมันไว้ในใจ
ช่วงเวลาของผมกับบุ๋ม ก็ดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยมีการ เปรียบเทียบเกิดขึ้นในหัวแทบจะตลอดเวลา
ไม่ว่าเรื่องเล็กยันเรื่องใหญ่ เรื่องซักผ้ายันเรื่องการงาน
และแล้ววันนึงก็มาถึง.....
ผมจับได้ว่าบุ๋ม นอกใจผม เค้ามีคนอื่น ผมถามเค้าว่าทำไมถึงทำแบบนี้ เค้าบอก เค้าอยากเลิกกับผมนานแล้ว อยากเลิกตั้งแต่เดือนแรกที่คบกัน เค้าไม่ได้รู้สึกรักผมเลยเค้าแค่บอกว่าผมเป็นคนดี ผมไม่เชื่อในเหตุผลผมเลยถามต่อ เค้าก็บอกกลับมาว่า ไม่รู้แค่อยากเห็นแก่ตัว แค่อยากหนีจากปัญหาเดิมๆ โอเคไหม
ประโยคสนทนาเราจบลงโดยบุ๋มเลือกเดินจากไป เธอเลิกกับผม ซึ่งผมเสียใจแต่ลึกๆผมก็เข้าใจว่าทำไมบุ๋มถึงมีคนอื่น
บ่อยครั้งที่บุ๋มบอกว่าผมละเมอเรียกชื่อ พี่จี บ่อยๆ
บ่อยครั้งที่เธอพร่ำบ่นถึงเรื่องการที่ผมเคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว
จริงๆแล้วเธอไม่ผิดเลยสักนิด ผมเข้าใจว่าจริงๆแล้วในใจผม ก็ยังไม่มีวันไหนที่ผมลืมจี(บุ๋มก็อาจจะรับรู้ได้)
บ่อยครั้งที่บุ๋มถามถึงช่วงเวลาแห่งความสุขวันครบรอบ ซึ่งผมกลับจำไม่ได้เลย
ซึ่งแต่ต่างจาก จี เราไม่เคยจำว่าเราสองคนคบกันวันไหน
ผมกลับจำได้ทุกช่วงเวลาที่มีเกี่ยวกับจี วันแรกที่ผมตกหลุมรักเธอภาพเหตุการณ์สถานที่ ความรู้สึกแรกของการจูบ จนถึงทุกช่วงเวลาของการแต่งงาน
ผมยังคิดถึงจีที่ครั้งเวลาที่ผมได้เห็นสิ่งดีๆ ผมเปลี่ยนงานผมได้ทำงานที่ดีขึ้นผมก็อยากจะบอกเล่าให้จีฟังอยากให้เธออยู่กับผมที่นี่ ผมพร้อมที่จะดูแลเธอแล้ว เป็นเหมือนเรื่องตลกที่ว่าตลอดปีกว่าที่ผ่านมา ผมเข้าไปแอบส่องไอจีของจี ตลอดทุกอาทิตย์ดูว่าเธอเป็นยังไงอยู่ดีไหม
ผมไปเที่ยวที่ไหนเห็นอะไรดีๆสิ่งแรกที่คิดเสมอคือ ถ้าจีมาอยู่ตรงนี้เค้าจะมีความสุขแค่ไหน
มันดูตลกดีนะครับสำหรับความรัก เราไม่รู้เลยว่าในใจเรารักเค้ามากแค่ไหน เรามองแต่ด้าบลบจนลืมความดีของเค้าไป
ทุกวันนี้ ผมได้แต่คิดถึงวันเวลาที่ผ่านมา ผมอยากให้จีกลับมา อยากลองกลับไปคบกันอีกครั้ง อยากกลับไปเป็นครอบครัวอีกครั้ง
ผมขอรบกวนสถานที่นี้ไว้เป็นที่ระบายความในใจออกมา..นะครับ เพราะผมรู้ว่าตอนนี้มันอาจจะไม่มีทางไหนแล้วที่เธอจะกลับมา
จี เค้าขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา ที่ได้ทำร้ายทำลายความรู้สึกที่เราเคยมี รู้ว่ามันไม่อาจจะกลับมาได้อีกครั้งแล้ว แต่ในใจพี ลึกๆก็ยังคงหวัง หวังให้เรากลับมาอีกครั้งถึงแม้ว่ามันจะไม่มีอีกแล้ว
พีเลือกเดินทางผิด ผิดจนไม่สามารถกลับตัวได้อีกแล้ว หวังว่าวันนึงจีได้เห็นบทความนี้
“ตัวเองรู้ไหม เพลง แค่คุณ เค้าเปิดฟังมันไม่ได้อีกเลยนะ ตั้งแต่วันที่ไม่มีตัวเองอยู่ เพราะมันเป็นเพลงของเราจริงๆ แค่เราจริงๆ จี พีรักจีนะ "