หนูเป็นคนที่ดูภายนอกแล้วเป็นคนที่ไม่น่าคิดเยอะง่ายๆ ย่อมทุกคนที่จะยอมได้เพราะไม่ค่อยชอบความวุ่นวายชอบอยู่อย่างสงบ แต่จากชีวิตที่เผชิญอยู่งมันวุ่นวายมาก ทุกๆครั้งที่หนูหนีออกจากความทุกข์นี้ สิ่งที่ตามมาคือหนูคิดมาก มากๆ เรียกได้ว่าแคร์ทุกเรื่องทุกอย่างและทุกคน หนูเคยเป็นเด็กร่าเริงน่ารัก พูดเก่ง คุยได้ทุกคนทุกคน แต่ตอนนี้หนูกายเป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่ซุ่งสิงกับใครเลย เป็นคนกลัวการเข้าคนกลัวที่จะพูดไม่รู้ว่าพูดออกไปจะมีคนชอบไหม เขาจัฟังเราไหม ปัจจุบันเลยกลายเป็นคนเงียบไปเลยน่ะค่ะ หนูเก็บทุกอย่างมาไว้คนเดียวเวลาอยู่คนเดียวก็เลยคิดทุกอย่างบางครั้งคิดไปคิดมาก็นอนร้องไห้นั่งร้องไห้ จนปวดหัว หนูกลัวว่าตัวเองจะเป็นโรคซึมเศร้าในสักวันจังเลยค่ะ มีวิธีให้แก้ไหมคะ
หนูเป็นคนที่ชอบอยู่คนเดียวค่ะ แต่เวลาอยู่คนเดียวก็ชอบคิดเยอะ ต้องทำยังไงคะ