เราเป็นคนอีสานโดยกำเนิดค่ะ พ่อแม่เป็นคนอีสาน แต่ก่อนครอบครัวเรายากจนมาก พ่อกับแม่หาเลี้ยงครอบครัวโดยการรับจ้างตัดอ้อยบ้างก่อสร้างบ้าง พีสาวก็ออกมาหางานทำตั้งแต่ ป.6 เราเรียนจบม.6ได้ส่วนนึงก็เพราะพี่สาว พอเราจบม.6 เราก็เข้ามากรุงเทพหางานทำและเรียนรามไปด้วย ส่งตัวเองด้วยและก็ส่งให้ทางบ้านด้วย เงินเดือนเราก็ไม่เยอะส่งให้เท่าที่จะส่งได้ รวมทั้งพี่สาวก็ส่งอีกแรงนึงเพราะพี่สาวมีลูกสามคนก็ส่งเยอะหน่อย จนเดี๋ยวนี้พ่อกับแม่ไม่ต้องทำงานแล้วมีแต่ทำนาอย่างเดียวฐานะทางบ้านถือว่าก็ดีกว่าเมื่อก่อนมาก  แต่บางเดือนไม่พอแม่ก็จะโทรมาขอ ขอเราบ้าง ขอพี่สาวบ้าง น้อยมากที่แม่จะโทรมาหานอกจากเรื่องเงิน ถึงวันที่ต้องโอนเงินปุ๊บแม่จะโทรมาปั๊บถามว่าโอนตังรึยังจนอดน้อยใจไม่ได้ว่าโทรมาทีไรก็มีแต่เรื่องเงิน  แต่ไม่ใช่ว่าแม่ไม่เป็นห่วงไม่รักนะคะ เรารู้ว่าแม่เองก็รักเรามากเราก็รักแม่มากเหมือนกันเราโตมาได้ก็เพราะพ่อแม่ทำงานเลี้ยงดูมาจนโต แต่เรื่องนี้ก็ไม่เท่าไหร่ที่ทำให้น้อยใจ ตรงข้ามบ้านเรามีบ้านหลังนึงที่ครอบครัวเรากับครัวเขาไม่ถูกกันมานานทะเลาะเรื่องไรกันก็จำไม่ได้ ทะเลาะกันเรื่องหมาบ้างเรื่องไก่บ้างมาเรื่อยๆ บ้านหลังนี้มีลูกสาวอายุราวๆกับเราแต่น้อยกว่าสองสามปี ตามที่เห็นก็เป็นคนออกเกเรหน่อยๆมีเรื่องผู้ชายตั้งแต่ ม.2 ม.3 แล้วท้ายที่สุดก็เรียนไม่จบม.3 แต่ส่วนมากเด็กแถวบ้านก็จะเรียนไม่จบ มีแฟน มีลูก ตั้งแต่ม.2 ม.3  หมู่บ้านเราพ่อแม่ไม่ค่อยสนับสนับสนุนเรื่องการเรียนเท่าไหร่ น้อยที่จะส่งลูกเรียนสูงๆ รวมถึงตัวเราด้วยพ่อแม่ก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้กับเรามากรู้แค่ว่าเรียน แต่บางทีก็บอกเรียนทำไม พูดถึงลูกสาวข้างบ้านต่อค่ะ พอเขาไม่เรียนแล้วก็เข้ามาทำงานในกรุงเทพทำงานอยู่ในผับ แต่เราก็ไม่รู้นะคะว่าเขาทำงานอะไร ที่รู้ก็เพราะเห็นในเฟส สักพักก็ได้สามีพากับบ้านแต่งตัวดี มีทองหยองเต็มตัว มีรถเก๋งขับพอแม่เห็นแม่ก็โทรมาเล่า เขาได้ผัวเป็นตำรวจนะ โน่นนีนั่น ถามว่าแม่รู้ได้ไงก็คงบ้านนั้นคุยโวให้ได้ยินตามประสาเพื่อนบ้านไม่ถูกกันคือหมู่บ้านเราจะบ้านติดกันค่ะพูดอะไรจะได้ยินหมด เราก็บอกช่างเขาเถอะแม่ พอผ่านมาสักพักลูกสาวตรงข้ามบ้านก็เลิกกับแฟนตำรวจแต่มีลูกติดหนึ่งคน มารู้อีกทีเห็นในเฟสทำงานอยู่แถวในผับหรือร้านเหล้าแถวภูเก็ต แล้วก็มีแฟนเป็นฝรั่งพากลับบ้าน แม่ก็โทรมาเล่าอีก เขาได้ผัวฝรั่งนะ จะได้เงินค่าดอง 4-5แสน แม่เขาคุยโวอยู่หนิ เราก็ฟังๆไปในใจก็คิดว่าแม่อยากให้เรามีผัวฝรั่งรึไงวะ เราเองก้แต่งงานแล้วนะคะสินสอดก็ไม่มาก แสนเดียว แม่คงจะคิดมั้งว่าเราได้สินสอดน้อยไม่เยอะเท่าบ้านเขา แต่ผ่านไปก็ไม่เห็นว่าได้แต่ง สักพักแม่ก็โทรมาเล่าอีก ผัวฝรั่งเขาเปลี่ยนหน้าใหม่ไม่ใช่คนเดิมแล้วนะ เห็นบอกว่ารวยเป็นเจ้าของบ่น้ำมัน ซื้อนั่นซื้อนี่เข้าบ้าน เนี่ยทำไมเขามีเงินมีทองให้พ่อแม่เขาเยอะแท้ เราเองไม่รู้ว่าที่แม่ได้ยินมามันเรื่องจริงรึเปล่าที่เขารวยอย่างนั้นอย่างนี้ เหมือนแม่จะมีความอิจฉาเขาที่ลูกสาวเขาได้ผัวฝรั่ง เราก็ไม่รู้ว่าค่านิยมหมู่บ้านเราที่บ้านไหนได้เขยฝรั่งก็จะเป็นหน้าเป็นตามันมาจากไหนไปทำงานอะไรทำยังไงถึงได้แฟนฝรั่งก็ไม่สนขอแค่ได้ก็พอ เราเองดั้นด้นเรียนจบป.ตรีมาได้เราก็ไม่ได้เห็นว่าแม่จะภูมิใจสักเท่าไหร่เราได้แฟนเป็นฝรั่งยังจะภูมิใจซะอีก น้อยใจค่ะหาเงินได้ก้ส่งให้แม่ทุกเดือนทุกเดือนแต่มันก็ไม่มากพอสำหรับแม่