มีแฟนไม่ดีผิดไหมถ้าเราจะรุ้สึกดีกับคนอื่น

สวัสดีค่ะ มีเรื่องมาปรึกษา เรากับแฟนอยุ่ด้วยกันไม่ได้แต่งงานแต่มีลูกด้วยกัน1คน ตอนนี้ระยะเวลาที่อยุ่ด้วยกัน 3ปีกว่าๆ แฟนเราไม่ได้ทำงาน ตลอดระยะเวลาทั้ง3ปีที่ผ่านมา เรามีธุรกิจเล้กๆพอหาเงินได้เฉลี่ยเดือนละ8-9หมื่นบาท ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเราทำงานคนเดียวมาตลอด ต้องบอกก่อนว่าแฟนเราเปนคนติดเกม ชอบกินเหล้า 365วัน กินเหล้า300 วันท่าจะได้ แฟนเราไม่ได้ทำอะไรนอกจากเล่นเกม งานบ้านในบ้านไม่เคยช่วยทำ เราจ้างแม่บ้านมาทำ เพราะเราทำงานเยอะไม่มีเวลา เสื้อผ้ากางเกงในทุกอย่างจ้างร้านซัก เพราะแฟนเราไม่ได้ช่วยอะไรเลยแม้แต่เก้บกวาดบ้านก้ไม่เคย เขาติดเกมมาก เล่นเกมนอนเช้าถ้าำม่เล่นเกมก้กินเหล้ากับเพื่อนนอนเช้า พอเข้าเราก้ตื่นมาทำงานเขาก้นอน พอเขาตื่นมาเขาก้เล่นเกมต่อ ซึ่งในแต่ละวันเราทำงานหนักมากเราแบกภาระทุกอย่างไหนจะแม่เรา ลูกคนโต(เรามีเคยมีครอบครัวมีลุกติด1คน เราย้ำเลยว่าเรา้องจ่ายเงินเองทุกบาททุกสตางแม้แต่ค่าเหล้าแฟน ค่าบุหรี่แฟน หรืออะไรก็ตาม เราเคยแนะนำแนวทางให้แฟนหานั้นนุ่นนี่ทำ เช่นเนียนซ่อมมือถือ เปิดร้านของชำ ขายของออนไล หรืออะไรก้ตามแต่เขาไม่สนใจจะทำอะไรเลย พอเราพุดเขาก้เหมือนเปิดตามแวปไซหางานนะแต่ดูก้ไม่เคยออกไปสมัครงาน ส่งแต่ทางอิเมล เรารุ้สึกว่าเขาไม่เคยดิ้นรน ที่ผ่านมาเราก้รอนะ รอให้เขาคิดได้ว่าอายุใกล้ตะ30แล้ว เรากับแฟนอายุเท่ากันค่ะ จะ30มีลูกแล้วก้ควรจะหาอนาคตแล้ว แจ่ไม่เข้าใจทำไมเขาไม่เคยรุ้สึกเลย ทั้งๆที่เราทำงานหนักมาก ทำทุกอย่าง เวลาเราเจอปัญหาไม่ว่าเรื่องเงินทองเรื่องอะไรเราไม่สามารถปรึกษาอะำรเขาได้เลย เราต้องแก้ำขเองให้ดำลังใจตัวเอง เราไม่เคยได้อะไรจาก้ขาเลยแม้แต่อย่างเดียว เงิน ทอง ของขวัญ หรืออะไรสาบานเขาไม่เคยให้อะไรเราเลย ขอย้อนไปตอนที่เรากำลังท้อง ตลอดเวลาที่เราท้องเรายืนทำงาน10โมงเช้าถึง2-3ทึ่มทุกวัน ทำจนนาทีสุดท้ายวันสึดท้ายที่จะำปผ่าคลอด ตลอดเวลาเราเป็นคนหาเงินเองที่จะไปหาหมอ ฝากท้อง จนตอนคลอดก่เงินเราที่จ่ายทุกบาทแม่แต่ค่าของใช้ลุกทุกบาท เขาไม่เคยพยายามหามาจุนเจืออะไรเลย เรารุ้สึกเหนื่อย แต่ทางพ่อ แม่ของเขาดีมากดีกับเรามากช่วยเหลือเราตลอด ลูกก่ทางเขาเปนคนเลี้ยงดูอย่างดี ประคบประหงมเพราหลานคนแรก ทุกวันนี้ฝ่ายพ่อแม่เขาเปนคนเลี้ยงลุก เรานึกภาพไม่ออกเลยถ้าเราต้องเลี้ยงลูกเองเพราะเขาเปนคนค่อนข้างขี้เกียจ ไม่สนใจใครจะเปนอะไรยังไง เราอดทนเราหวังว่าลุกคลอดออกมาแล้วเขาจะดรขึ้นเขาจะคิดได้ ตอนนี้ลูกก็จะขวบแล้วยังไม่เคยซื้ินมให้ลูกเลยสักหยด เราเครียด ลำพังงานเราก้หนักแล้ว ส่วนดีเขาก้มีนะไม่ใช่ไม่มีเขาเปนคนง่ายๆไม่เรื่องมาก แต่ก้ออกจะเฉื่อยๆเรื่ิยๆเปื่อยๅไปตามประสา เราเหมือนไม่มีกำลังใจ เราท้อมาก จนมาถึงจุดนี้เราไม่รุ้ว่าเราเฉยชาหรือรุ้สึกอะไร เหมือนเราอยากอยุ่คนเดียว เวลาเราท้อก้จะมีพวกพี่ๆที่รุ้จัก ทักมาถามตลอดเปนไงบ้าง ไหวมั้ย แต่เขาอยุ่กับเราทุกวันเขายังไม่เคยจะถามเราเลย ถ้าหากวันนึงเรารุ้สึกดีกับคนอื่นที่คอยให้กำลังใจเราเราจะผิดไหม ใจลึกๆบางครั้งทะเลาะกันเราก้อยากจะเลิกให้แล้วๆไป เพราะทะเลาะกัยข้าวของเราเสียหายหลายครั้งเขาก้ไม่เคยมีปัญญามารับผิดชอบให้เราได้ เราก้ต้องเดือดร้อนเสียเงินอีก เรารุ้สึกเหนื่อยจริงๆ เราไม่ได้อยากมีคนใหม่ แต่เรารุ้สึกอยากอยุ่คนเดียว เพื่อนๆมีความคิดเห็นยังไงบ้างค้ะ