สวัสดีครับ ทุกท่านผมมีปัญหากับแม่บุญธรรมที่เลี้ยงผมมาตั้งแต่เด็กแต่การกระทำของเค้ามันทำให้ผมไม่อยากที่จะเรียกเค้าว่าแม่หรือแม้แต่จะไหว้เลยก็ตาม
ตั้งแต่ผมโตมา ผมเริ่มรู้สึกไม่มีความสุขกับชีวิตเวลาอยู่ด้วย เพราะทุกครั้งที่ผมทำอะไรหรืออยากจะทำอะไรก็จะโดนบ่นโดนห้ามอยู่เสมอ เช่นผมอยากไปหาเพื่อนเพื่อไปเล่นกีฬาหรืออะไรก็ตาม มันจะโดนบ่นทุกครั้งว่า ถ้าจะออกไปก็อย่ากลับมาบ้าน แล้วเค้าก็มักจะหาว่าผมขอออกเพื่อไปกินเหล้ากับเพื่อนซึ่งผมก็ตอบไปว่าไม่ได้ไปกินเหล้าแต่ไปเตะบอล เค้าก็ไม่เชื่อแล้วหาว่าผมเถียง ผมอยากตะคอกกลับไปว่า สังคมผมก็มีเพื่อนผมก็มีผมไม่อยากเป็นเด็กเก็บกดอยู่แต่บ้านกับห้อง4เหลี่ยมแบบนี้ไปก็ไม่ได้ จนถึงทุกวันนี้ก็มีแต่พ่อเลี้ยงคนเดียวที่เข้าใจผม
จะไปไหนมาไหนก็ยังโดนบ่นโดนด่าอยู่ดี ส่วนทางแม่ผมแท้ๆผมก็ยังคุยกันในเฟสเคยเล่าปัญหานี้ให้ฟังเค้าก็ยังเอือมเลย ถ้าถามว่าทำไมไม่กลับไปหาแม่แท้ๆ
เพราะพ่อเลี้ยงของผมเป็นพี่ชายของแม่แท้ๆเป็นคนที่เลี้ยงดูผมมาตั้งแต่เด็ก วันนี้ที่ผมตั้งมาตั้งกระทู้นี้เพราะว่าผมเริ่มที่จะเบื่อในหลายๆสิ่งหลายๆอย่างกับการกระทำที่ผมเจอ เช่นเวลาเล่นเกมสนทนากับเพื่อนก็เดินมาด่าผมว่าเสียงดังแล้วมาดึงปลั๊กไฟออกผมไม่โอเคมากกับการกระทำแบบนี้มันล้ำเส้นความสุขผมเกินไปจนผมพูดไปว่า อยากให้ผมเป็นเด็กเก็บกดมากหรือไง สิ่งที่เค้าตอบมาก็คือคำว่า " ม..จะเป็นยังไงก็เรื่องของม.. " จนเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมต้องมาตั้งกระทู้นี้ เพราะผมไม่รู้ว่าจะเอายังไงกับชีวิตตัวเองต่อไป จะยอมถูกกดดันแบบนี้ต่อไปดีหรือเปล่าผมเริ่มจะเป็นโรคซึมเศร้าก็แบบนี้เพราะสิ่งที่ผมทำได้ก็แค่ได้แต่ฟังถ้าผมพูดอะไรเค้าจะหาว่าเถียงเสมอ.
สิ่งที่ชีวิตผมเจอ...
ตั้งแต่ผมโตมา ผมเริ่มรู้สึกไม่มีความสุขกับชีวิตเวลาอยู่ด้วย เพราะทุกครั้งที่ผมทำอะไรหรืออยากจะทำอะไรก็จะโดนบ่นโดนห้ามอยู่เสมอ เช่นผมอยากไปหาเพื่อนเพื่อไปเล่นกีฬาหรืออะไรก็ตาม มันจะโดนบ่นทุกครั้งว่า ถ้าจะออกไปก็อย่ากลับมาบ้าน แล้วเค้าก็มักจะหาว่าผมขอออกเพื่อไปกินเหล้ากับเพื่อนซึ่งผมก็ตอบไปว่าไม่ได้ไปกินเหล้าแต่ไปเตะบอล เค้าก็ไม่เชื่อแล้วหาว่าผมเถียง ผมอยากตะคอกกลับไปว่า สังคมผมก็มีเพื่อนผมก็มีผมไม่อยากเป็นเด็กเก็บกดอยู่แต่บ้านกับห้อง4เหลี่ยมแบบนี้ไปก็ไม่ได้ จนถึงทุกวันนี้ก็มีแต่พ่อเลี้ยงคนเดียวที่เข้าใจผม
จะไปไหนมาไหนก็ยังโดนบ่นโดนด่าอยู่ดี ส่วนทางแม่ผมแท้ๆผมก็ยังคุยกันในเฟสเคยเล่าปัญหานี้ให้ฟังเค้าก็ยังเอือมเลย ถ้าถามว่าทำไมไม่กลับไปหาแม่แท้ๆ
เพราะพ่อเลี้ยงของผมเป็นพี่ชายของแม่แท้ๆเป็นคนที่เลี้ยงดูผมมาตั้งแต่เด็ก วันนี้ที่ผมตั้งมาตั้งกระทู้นี้เพราะว่าผมเริ่มที่จะเบื่อในหลายๆสิ่งหลายๆอย่างกับการกระทำที่ผมเจอ เช่นเวลาเล่นเกมสนทนากับเพื่อนก็เดินมาด่าผมว่าเสียงดังแล้วมาดึงปลั๊กไฟออกผมไม่โอเคมากกับการกระทำแบบนี้มันล้ำเส้นความสุขผมเกินไปจนผมพูดไปว่า อยากให้ผมเป็นเด็กเก็บกดมากหรือไง สิ่งที่เค้าตอบมาก็คือคำว่า " ม..จะเป็นยังไงก็เรื่องของม.. " จนเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมต้องมาตั้งกระทู้นี้ เพราะผมไม่รู้ว่าจะเอายังไงกับชีวิตตัวเองต่อไป จะยอมถูกกดดันแบบนี้ต่อไปดีหรือเปล่าผมเริ่มจะเป็นโรคซึมเศร้าก็แบบนี้เพราะสิ่งที่ผมทำได้ก็แค่ได้แต่ฟังถ้าผมพูดอะไรเค้าจะหาว่าเถียงเสมอ.