สับสน ระหว่างอาชีพข้าราชการครูกับอาจารย์มหาวิทยาลัย

ผมมีความฝันอยากเป็นครูมาตั้งแต่ตอน ม.3 ด้วยเหตุผลเพราะว่า ชอบสอนคณิตศาสตร์ เมื่อจบ ม.ปลาย จึงได้เรียนมหาลัยทางด้านสาขาครูคณิตศาสตร์ ตอนนี้เรียนอยู่ปี 4 แล้ว ยิ่งนานเข้าก็ยิ่งเกิดคำถามขึ้นมาในใจบ่อยๆว่า การเป็นครูในระบบโรงเรียนนั้น จะเหมาะกับเราหรือไม่ เพราะการเป็นครูในโรงเรียนนั้น มีภาระงานอื่น ๆ นอกจากงานสอนมากมาย เช่น การเงิน พัสดุ หรือการอบรมนู่นนี่นั่นมากมาย ที่ทำให้ครูต้องละทิ้งการสอนไป อีกอย่างสมัยนี้ ทั้งเด็กและผู้ปกครองก็ไม่ค่อยให้ความเคารพครูเหมือนแต่ก่อน อีกอย่างสมัยนี้ก็ไม่ให้ครูตีเด็ก บางโรงเรียนไม่ให้เด็กติด 0 ด้วยซ้ำ เด็กก็ไม่กลัวครูอีกต่อไป สิ่งเหล่านี้ค่อนข้างบั่นทอนกำลังใจในการเป็นครูเยอะเลยครับ (ยอมรับว่า แรงบันดาลใจในการเป็นครูของผม ส่วนหนึ่งมาจากคุณครูท่านหนึ่งที่เคยสอนผม ท่านเป็นครูที่เข้มงวด เจ้าระเบียบ แต่หลายคนก็ได้ดีเพราะท่าน รวมถึงผมด้วย เลยคิดว่า วันหนึ่งอยากจะเป็นเหมือนท่านให้ได้) แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนคือ ผมยังคงรักการสอนคณิตศาสตร์อยู่ ผมจึงเริ่มสนใจอาชีพอาจารย์มหาวิทยาลัย ลักษณะอาชีพก็ค่อนข้างตรงกับจริตของผม คือ ผมชอบสอนเด็กโต เพราะพูดรู้เรื่องแล้ว ไม่ต้องปวดหัวมากมายกับตัวผู้เรียนและผู้ปกครอง บอกให้ส่งงานคือส่ง รับผิดชอบตัวเองได้ รับผิดชอบไม่ได้ คะแนนไม่ถึงก็ F ไป งานก็ค่อนข้างอิสระ แต่อีกสิ่งที่ต้องมองก็คือเรื่องเงินและความมั่นคง ด้วยความที่ทุกวันนี้ อาชีพอาจารย์มีสถานะเป็นเพียงพนักงานมหาวิทยาลัย ต้องทำวิจัยและผลงานวิชาการทุกปี จึงจะต่อสัญญาจ้างได้ เงินเดือนแรกเริ่มมากกว่าข้าราชการครูก็จริง แต่ก็ไม่มั่นคงเท่าการเป็นข้าราชการ ผมเลยยังไม่ค่อยกล้าเสี่ยง จึงทำให้ผมค่อนข้างคิดหนักครับ...

อีกอย่าง ผมเคยได้ยินว่า ถึงเป็นข้าราชการครูแล้ว ถ้าอยากสอนมหาลัยก็สามารถต่อยอดเป็นอาจารย์พิเศษได้ อันนี้อยากทราบว่าจริงหรือไม่ครับ แล้วถ้าเป็นอาจารย์พิเศษ จำเป็นต้องต้องเรียนจบ ป.เอกหรือไม่ครับ ขอคำแนะนำจากทุก ๆ ท่านหน่อยครับ