รู้สึกไม่มีเป้าหมายในชีวิต ไม่มีกะจิตกะใจจะดูแลตัวเองหรือพัฒนาตัวเองเหมือนแต่ก่อนเลยค่ะ  เรื่องง่ายๆอย่างซักผ้า หรืออ่านหนังสือทำการบ้านก็ไม่มีไฟเลยจริงๅ และ  สมาธิก็ไม่ค่อยดีด้วย
เลยทำอะไรผิดพลาดบ่อยๆ นั่น ก็ยิ่งทำให้รู้สึกอายรู้สึกแย่กับตัวเอง
  ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นแบบเรามั้ย คือไม่รู้เป็นอะไรถึงรู้สึกอับอายมากๆ อับอายซ้ำแล้วซ้ำเล่าเวลานึกถึงเรื่องที่ผิดพลาดของตัวเอง
บางทีมันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ บางคนคงไม่แคร์ด้วยซ้ำ แต่เรากลับรู้สึกอับอาย
และให้อภัยในความผิดพลาดของตัวเองได้ยาก แบบนี้แก้ยังไงดีคะ