
เมื่อมนุษย์มีความอยากความยึดต่อทรัพย์ของผู้อื่นแล้วจึงฆ่าผู้อื่นเพื่อประสงค์ต่อทรัพย์
ก็ไม่รอดพ้นจากความทุกข์ของใจและกาย ไม่รอดพ้นไปจากอาญาแผ่นดิน รวมไปถึงไม่รอดพ้นจากนรก..
แต่หากมนุษย์ผู้มีความบริสุทธิ์นั้นปราศจากความอยากความยึดต่อทรัพย์ของผู้อื่น
ก็รอดพ้นจากความทุกข์ของใจและกาย รอดพ้นไปจากอาญาแผ่นดิน รวมไปถึงรอดพ้นจากนรก..
ธาตุในธรรมชาติย่อมได้รับความรอดอยู่โดยอัตโนมัติ เมื่อความยึดในตนเองที่ยึดที่กระทำต่อตนเองและสิ่งภายนอกนั้นดับคลายลง.
ก็ไม่รอดพ้นจากความทุกข์ของใจและกาย ไม่รอดพ้นไปจากอาญาแผ่นดิน รวมไปถึงไม่รอดพ้นจากนรก..
แต่หากมนุษย์ผู้มีความบริสุทธิ์นั้นปราศจากความอยากความยึดต่อทรัพย์ของผู้อื่น
ก็รอดพ้นจากความทุกข์ของใจและกาย รอดพ้นไปจากอาญาแผ่นดิน รวมไปถึงรอดพ้นจากนรก..