สวัสดีชาวพันทิป นี่เป็นกระทู้แรกของตัวเจ้าของกระทู้เอง หากผิดพลาดประการใด ต้องขออภัยด้วย
เริ่มเรื่องเลยล่ะกัน เจ้าของกระทู้มีเพื่อนสนิทอยู่หนึ่งคน เป็นผู้ชาย เพราะความที่เรียนวิศวะ เลยทำให้มีแต่เพื่อนผู้ชาย
เราสนืทกันมาก จนวันนึงมันมาบอกชอบเรา ซึ่งเราเองก็เริ่มๆมีใจ เลยตกลงดูใจกัน คือช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน มันสนุกมาก
มันมีความสุขมาก มันทำให้เรารู้สึกว่า เรารักเขามาก ด้วยความที่เรียนอยู่ต่างประเทศ ทำให้ อยู่ด้วยกันทุกวัน เจอกัน
เหมือนทุกความทรงจำ ทุกความสุข ทุกความทุกข์ เรามีเขาตลอด ต่อมาเวลาผ่านไปเกือบ 1 ปี เวลาผ่านไปเร็วมาก
เราต้องย้ายที่เรียนไปอีกวิทยาเขตเพราะเรียนคนล่ะสาขา มันไม่ได้ห่างกันมาก แค่ครึ่งชั่วโมง ประมาณ 4 สถานีรถไฟ ทำให้เราห่างกัน
ด้วยความที่เราเรียนหนัก เราเลยเจอกันแค่สุดสัปดาห์ ผ่านไปแค่ 1 เดือน เขามีคนใหม่ เขาเลือกคนใหม่ คนที่รู้จักแค่ 1 อาทิตย์ กับเราที่รู้จัก
กันมาปีกว่า เราเสียใจมาก เขาขอเราว่าอย่าทิ้งเขาไป ให้เป็นเพื่อนสนิทกับเขาเหมือนเดิม แต่เราทำไม่ได้ เรื่องตอนนี้มันซับซ้อนมาก เราไม่เข้าใจ
ว่าเขาต้องการอะไร เมื่อวานเราคุยกัน เขาบอกว่าเขาโกรธเรามากที่เราเป็นเพื่อนกับเขาไม่ได้ มันเหมือนเขาไม่เข้าใจเรา ซึ่งเราเอง ยอมรับเลยว่าอยากให้เขากลับมา อยากเป็นเหมือนเดิม เลยยอมเป็นเพื่อนด้วย เราก็พยายามชวนคุย พอเราชวนคุยเขาก็ทำเหมือนไม่อยากคุย พอเราไม่ชวนคุย เขาก็หาว่าเราทิ้งเขา
คือ เราไม่เข้าใจว่า เขาต้องการอะไร ในเมื่อเขาก็มีคนใหม่แล้ว ทำไมยังต้องโทรมาทุกวัน ทำไมยังอยากคุยกันทุกวัน ไม่เข้าใจจริงๆ
เราควรต้องทำยังไง คือเราทำใจไปจากเขาไม่ได้
เหมือนใจนึงก็รักมาก ยังอยากกลับไปคบ แต่อีกใจก็เกลียด อยากแก้แค้น มันเหมือนทำให้เราไปไหนไม่ได้ มันเหมือนขังเราไว้ ให้อยู่กับเขา
เราควรทำยังไงดี ความจริงมันก็เป็น common sense ว่าต้องทำอะไรต่อ แต่เราทำใจทิ้งเขาไปไม่ได้ เราลองไม่คุยไปสองอาทิต เขาก็ไม่ทักมา แต่สุดท้ายก็กลับมาคุยกัน โดยส่วนใหญ่เขาทักมา
ไม่เข้าใจว่าแฟนเก่าต้องการอะไร
เริ่มเรื่องเลยล่ะกัน เจ้าของกระทู้มีเพื่อนสนิทอยู่หนึ่งคน เป็นผู้ชาย เพราะความที่เรียนวิศวะ เลยทำให้มีแต่เพื่อนผู้ชาย
เราสนืทกันมาก จนวันนึงมันมาบอกชอบเรา ซึ่งเราเองก็เริ่มๆมีใจ เลยตกลงดูใจกัน คือช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน มันสนุกมาก
มันมีความสุขมาก มันทำให้เรารู้สึกว่า เรารักเขามาก ด้วยความที่เรียนอยู่ต่างประเทศ ทำให้ อยู่ด้วยกันทุกวัน เจอกัน
เหมือนทุกความทรงจำ ทุกความสุข ทุกความทุกข์ เรามีเขาตลอด ต่อมาเวลาผ่านไปเกือบ 1 ปี เวลาผ่านไปเร็วมาก
เราต้องย้ายที่เรียนไปอีกวิทยาเขตเพราะเรียนคนล่ะสาขา มันไม่ได้ห่างกันมาก แค่ครึ่งชั่วโมง ประมาณ 4 สถานีรถไฟ ทำให้เราห่างกัน
ด้วยความที่เราเรียนหนัก เราเลยเจอกันแค่สุดสัปดาห์ ผ่านไปแค่ 1 เดือน เขามีคนใหม่ เขาเลือกคนใหม่ คนที่รู้จักแค่ 1 อาทิตย์ กับเราที่รู้จัก
กันมาปีกว่า เราเสียใจมาก เขาขอเราว่าอย่าทิ้งเขาไป ให้เป็นเพื่อนสนิทกับเขาเหมือนเดิม แต่เราทำไม่ได้ เรื่องตอนนี้มันซับซ้อนมาก เราไม่เข้าใจ
ว่าเขาต้องการอะไร เมื่อวานเราคุยกัน เขาบอกว่าเขาโกรธเรามากที่เราเป็นเพื่อนกับเขาไม่ได้ มันเหมือนเขาไม่เข้าใจเรา ซึ่งเราเอง ยอมรับเลยว่าอยากให้เขากลับมา อยากเป็นเหมือนเดิม เลยยอมเป็นเพื่อนด้วย เราก็พยายามชวนคุย พอเราชวนคุยเขาก็ทำเหมือนไม่อยากคุย พอเราไม่ชวนคุย เขาก็หาว่าเราทิ้งเขา
คือ เราไม่เข้าใจว่า เขาต้องการอะไร ในเมื่อเขาก็มีคนใหม่แล้ว ทำไมยังต้องโทรมาทุกวัน ทำไมยังอยากคุยกันทุกวัน ไม่เข้าใจจริงๆ
เราควรต้องทำยังไง คือเราทำใจไปจากเขาไม่ได้
เหมือนใจนึงก็รักมาก ยังอยากกลับไปคบ แต่อีกใจก็เกลียด อยากแก้แค้น มันเหมือนทำให้เราไปไหนไม่ได้ มันเหมือนขังเราไว้ ให้อยู่กับเขา
เราควรทำยังไงดี ความจริงมันก็เป็น common sense ว่าต้องทำอะไรต่อ แต่เราทำใจทิ้งเขาไปไม่ได้ เราลองไม่คุยไปสองอาทิต เขาก็ไม่ทักมา แต่สุดท้ายก็กลับมาคุยกัน โดยส่วนใหญ่เขาทักมา