ความรักของพิชิตศึกและชิดดาว อยู่บนพื้นฐานของชีวิตคนปกติ ไม่มีใครดีเกินร้อย หรือสมบูรณ์แบบไปซะทุกเรื่อง ชอบ หวั่นไหว รัก สับสน หนีหาย รอคอย คิดถึง หวาดกลัว ไม่กล้าเผชิญหน้า ทำไมจะเกิดขึ้นไม่ได้
คนธรรมดาๆที่มีตัวแปรต่างๆเดินวนเข้ามาในชีวิต อุปสรรคแปรเปลี่ยนเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าความรักครั้งนี้ไม่เคยฉาบฉวย การให้เวลา...ตอบคำถามในใจทั้งคู่เรื่องของความรัก คนเราคงไม่เคยมีใครตัดสินใจถูกทุกอย่าง คนบางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเผชิญหน้ากับความกลัวในใจของตัวเอง ไม่ต่างจากชิดดาวที่เลือกเป็นฝ่ายหนี และ เต็งเลือกเป็นฝ่ายรอ
เต็ง เป็นผู้ชายอารมณ์ดี ล้นๆเพี้ยนๆ ที่ไม่เคยรักใครมาก่อน จนกระทั่ง วันนั้นที่เค้าตกหลุมรักชิดดาวแบบที่ไม่ต้องใช้ใครบอก นอกจากเสียงหัวใจเต้นของตัวเองที่มันทำงานรวดเร็วดั่งใจนึก
ผู้หญิงที่คลิ๊กกันพอดี เข้าใจอะไรตรงกัน ขำและรับมุขเพี้ยนๆทันกัน ชิดดาวอยู่ด้วยแล้วสบายใจทุกอย่าง แถมสวย น่ารัก...จนบอกได้ว่า รัก...ทั้งๆที่ผ่านไปแค่ไม่กี่วัน คำพูดที่เคยบอกไป อย่างหลุดปากแต่ตั้งใจ "ผมชอบคุณดาวครับ" มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ไม่ใช่คำพูดพล่อยๆ เต็งกล้าที่จะย้ำให้ชิดดาวรับรู้ความรู้สึกอีกครั้ง หลังจากห่างหายไปร่วมเดือน ว่าสิ่งที่พูด...เค้ารู้สีกจริงตามนั้นทุกคำ
ความสัมพันธ์ของชิดดาวและโต้ ที่ยังตัดกันไม่ขาด ทำให้พิชิตศึกไม่อยากทำอะไรที่หักหาญน้ำใจชิดดาวรวดเร็วเกินไป ไม่บีบบังคับให้ต้องเลือก เต็งเลือกที่จะรอ...ควบคู่ไปกับโอกาสที่เอื้ออำนวยให้เขาทั้งคู่เรียนรู้นิสัยใจคอซึ่งกันและกัน โอกาสที่มาจากการออกปากของโต้ที่เคยพูดกับดาวไว้ว่า...อย่าแสดงตัวว่าเป็นแฟน คงไม่มาหาบ่อยๆ เพราะเดี๋ยวจะเป็นข่าว....
ก่อนหน้าจะเจอพิชิตศึก การมีโต้อยู่ในชีวิต ก็เหมือนมีเพื่อนหรือญาติที่คุ้นเคย พอไม่ให้รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยวเกินไปนัก พ่อแม่เสีย พี่สาวแต่งงานย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด ป้างามพิศ น่าจะเป็นญาติที่เหลือคนเดียวที่อยู่ใกล้ๆ โต้ คือความคุ้นเคย คือความผูกพันธ์ จนคิดว่านี่คือความรัก
ถ้าถามว่าทำไมถึงไม่เลิกกับโต้สักที ก็ผู้ชายอย่างโต้ใช้วิธีดักทางล่วงหน้าแบบเห็นแก่ตัวไว้หมดแล้วทุกทาง อาจจะไม่ค่อยได้มาเจอนะ ห้ามแสดงตัวว่าเป็นแฟนนะ ข่าวฉาวที่ออกมา เพราะสร้างกระแสนะ ถ้าใช้คำว่า พอห่างๆกันไป คงเลิกกันไปเอง คงใช้ไม่ได้กับโต้ และ การชอบเต็งมากขึ้นทุกวัน จนรู้สึกเหมือนเป็นผู้หญิงที่นอกใจคนที่มีสถานะแฟน ชิดดาวจึงเลือกทำเป็นเฉยๆกับคำถามที่เหมือนเว้าวอนขอคำตอบ...ของความสัมพันธ์ที่ไม่เดินหน้าไปไหนเลยระหว่างเต็ง
วันครบรอบวันเกิดชิดดาว หลังจากที่มีกาโม่และเต็งเข้ามาในชีวิต แทนที่มันจะเป็นวันที่ชิดดาวมีความสุขที่สุด ปาร์ตี้เล็กๆเกือบล่มเพราะ ผู้ชายอย่างโต้ที่หายหน้าไปเกือบปีจู่ๆก็โผล่มาแสดงความเป็นเจ้าของอย่างหมาหวงก้าง และ วันเกิดปีถัดมาของชิดดาวก็ยังซ้ำรอยเดิม วันนั้นที่เต็งเกือบมีโอกาสเอ่ยปากขอแต่งงาน....แต่คำพูดไม่กี่ประโยคของผู้จัดการส่วนตัวของโต้ เปลี่ยนชีวิต เต็ง ชิดดาว และกาโม่นับไปอีกหลายปี จากที่ความสัมพันธ์ไม่เดินหน้าไปไหน มันกลับทำให้ถอยหลังไปไกลกว่าจุดเริ่มต้นเสียอีก
การดับอนาคตในวงการบันเทิงของโต้ ยังไม่ใช่เหตุผลหลัก...หากเป็นคำพูดที่บอกว่า การปิดรายการเล็กๆของคุณเต็ง การถอนสปอนเซอร์รายการที่เพิ่งจะได้มาใหม่ไม่ใช่เรื่องยาก ใช่...ไม่ยาก และดาวเชื่อว่าคุณละอองทำแน่ รายการ 1 นาที Happy Life คือชีวิต คือทุกอย่างของพิชิตศึก ในเวลานี้ ความรับผิดชอบเรื่องกาโม่ตามมาด้วยค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวกว่าตอนเป็นหนุ่มโสดมากนัก ชิดดาวรู้ว่าทุกอย่างในวงการทีวีอยู้ได้ด้วยคำว่าโอกาส แบบที่โต้ก็เพิ่งได้สัมผัสไม่นาน
การเดินหันหลัง...ออกจากชีวิตของเต็งและกาโม่ คือ สิ่งเดียวที่จะช่วยทำให้พิชิตศึกอยู่รอดต่อไปได้ ตัดใจยากมาก..แต่ก็เลือกทำไปแล้ว คืนสุดท้ายที่ชิดดาวนั่งเขียนจดหมาย...การบอกลาที่ไม่รู้ว่าวันไหนจะได้เจอกันอีก เจ็บปวดนัก...การทิ้งท้ายว่า..."จะไม่มีวันลืม" เท่ากับความหมาย ว่าคุณเต็งจะอยู่ในหัวใจ ในความรู้สึกเสมอเช่นกัน ความคลุมเครือที่ไม่เคยพูด แต่บอกได้มากที่สุดเพียงเท่านี้
หัวใจหล่นหาย...เหมือนมันหยุดเต้นไปรึปล่าว เต็งคงถามตัวเองทุกวัน นับจากที่ได้อ่านจดหมายสั้นๆที่คุณดาวเสียบไว้หน้าบ้าน สิ่งเดียวที่ทำให้เต็งหยุดตามหาชิดดาว คือ คำสัญญาที่เอ่ยขอในท้ายจดหมาย ถ้าหากว่าห่วงและรักกันจริงอย่างที่ปากพูด อย่าตาม... เพราะเซฟเฮ้าส์ที่อยู่ตอนนี้สุขสบายดีแล้ว เพียงเท่านี้ที่ผู้ชายอย่างพิชิตศึกทำให้ได้ ไม่ตาม...แต่ไม่เคยเลิกคิดถึง ไม่ตาม...แต่ไม่เคยเลิกรัก
ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา ซึ่งเป็นช่วงเวลาทองของเด็ก จากกาโม่ 2 ขวบ จนถึงตอนนี้ที่ชิดดาวเดินหันหลังให้เต็ง ความสัมพันธ์ของกาโม่และทอย พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว จนกาโม่ลืมอาดาวไปหมดแล้ว ทุกความคิดถึงที่ลุงเต็งพยายามถ่ายทอดให้กาโม่ ไม่ช่วยอะไร กลับยิ่งทำให้กาโม่เบื่อที่จะฟัง กาโม่อาจลืม...แต่พิชิตศึกยังเหมือนเดิมทุกลมหายใจ ไม่ต่างจากตั้งหนังสือขายหัวเราะ 3 ตั้ง เท่ากับของขวัญวันเกิดชิดดาวที่พิชิตศึกซื้อเก็บไว้ให้ทุกๆปี...
ดอกกุหลาบแดงสดก็เช่นกัน ต้นกุหลาบที่เต็งซื้อมาปลูกให้แทนต้นเก่าที่เคยเหยียบตายไปยังออกดอกสวยงามมาตลอด 3 ปี กุหลาบแดง ตัวแทนของความรักที่อยากแสดงออกให้รับรู้ เหมือนกับที่เต็งอยากบอกชิดดาวตั้งแต่แรกพบว่า "ผมชอบคุณ" กุหลาบแดงคือตัวแทนของความรักที่มั่งคง ลึกซึ้ง ซึ่งเต็งเป็นแบบนั้นจริงๆ สวนดอกไม้ ดงกุหลาบที่บ้านชิดดาวยังคงสวยงาม เหมือนจ้างคนมาดูแล จะเป็นเพราะใครไม่ได้นอกจากเต็งที่แอบปีนรั้วเข้ามารดน้ำให้ทุกคืน จัดการบิลค่าน้ำ ค่าไฟให้ อย่างที่เจ้าตัวถือวิสาสะแต่เต็มใจที่สุด
จนกระทั่งคืนก่อนแต่งงานของเพื่อนสนิทอย่างลูกกวาดและเวนิส ที่ชิดดาวยอมกลับมา พร้อมกับปั๊ม เพื่อนใหม่ ที่เดินเข้ามาในชีวิตพร้อมๆกับที่หันหลังให้เต็ง แต่ความรักก็เป็นแบบนี้แหละ มันไม่เคยมีเหตุผล ต่อให้ดีพร้อมแค่ไหน แต่ไม่รัก ก็คือไม่รัก คำขอบคุณที่เลือกใช้ "ขอบใจนะปั๊ม" บ่งบอกได้ดีว่าชิดดาววางสถานะปั๊มไว้ชัดเจนว่า ให้ได้เพียง "เพื่อน" เท่านั้นเอง มันไม่เคยเดินหน้าไปไหน เพราะชิดดาวปักธงในใจไว้แล้วต่างหาก
เสียงคนกระโดดเข้าบ้าน ยังตกใจน้อยกว่าตอนที่แง้มม่านไปเห็นว่าหลังของผู้ชายที่ยืนรดน้ำอยู่นี่เป็นใคร จนตอบข้อสงสัยได้ว่า...ทำไมสวนดอกไม้ถึงยังออกดอก งอกเงยสวยงามเหมือนเดิม ไม่ต่างจากความรักของพิชิตศึกเลย การหนีหาย ไร้ร่องรอยให้ตามหา รู้เพียงแค่ว่าคงสุขสบาย เพราะมั่นใจว่าก่อนที่จะถูกบล็อค เฟสบุ๊คชื่อแปลกนั่นคงเป็นคุณดาว ยิ่งกดไลค์คนแรกทุกครั้งที่เค้าโพสถึงชิดดาวหรือกาโม่ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้พิชิตศึกยอมรับการตัดสินใจและทำทุกอย่างเหมือนเดิม ความเหมือนเดิมที่...ชิดดาวรู้สึกได้ตั้งแต่เห็นแผ่นหลังคุ้นเคยว่า...คิดถึงเหลือเกิน ความคิดถึงทั้งเต็งและกาโม่ก็ไม่เคยจางเหมือนๆกับเทียนวันเกิดกาโม่ที่ป้าส่งมาให้ ชิดดาวยังเก็บไว้ทุกๆปี
กระจกใสที่มีม่านบังไว้ระหว่างคนในบ้านกับคนนอกบ้าน คงกั้นได้เพียงแค่ตาที่มองกันไม่เห็นผ่านความมืด หากความคิดถึงมันทะลุทะลวงออกมา จนเต็งรู้สึกได้...และพูดกับตัวเอง ...ทำไมวันนี้ผมคิดถึงคุณดาวจัง...ความคิดถึงที่ไม่เคยน้อยลง ความคิดถึงที่เลือกใช้ภาพหมู่ดาวเต็มท้องฟ้าเป็นแบ๊คกราวให้เฟสบุ๊คของตัวเอง
บางที...ความรักมันก็แค่นี้ รักของคนธรรมดา แต่มันพิเศษ ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน ถ้าเพียงแค่ฟังเสียงหัวใจตัวเอง มันอาจจะตอบคำถามของปัญหาทั้งหมดได้แล้ว
[พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง] You Are My Ordinary Love...But Special One...
คนธรรมดาๆที่มีตัวแปรต่างๆเดินวนเข้ามาในชีวิต อุปสรรคแปรเปลี่ยนเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าความรักครั้งนี้ไม่เคยฉาบฉวย การให้เวลา...ตอบคำถามในใจทั้งคู่เรื่องของความรัก คนเราคงไม่เคยมีใครตัดสินใจถูกทุกอย่าง คนบางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเผชิญหน้ากับความกลัวในใจของตัวเอง ไม่ต่างจากชิดดาวที่เลือกเป็นฝ่ายหนี และ เต็งเลือกเป็นฝ่ายรอ
เต็ง เป็นผู้ชายอารมณ์ดี ล้นๆเพี้ยนๆ ที่ไม่เคยรักใครมาก่อน จนกระทั่ง วันนั้นที่เค้าตกหลุมรักชิดดาวแบบที่ไม่ต้องใช้ใครบอก นอกจากเสียงหัวใจเต้นของตัวเองที่มันทำงานรวดเร็วดั่งใจนึก
ผู้หญิงที่คลิ๊กกันพอดี เข้าใจอะไรตรงกัน ขำและรับมุขเพี้ยนๆทันกัน ชิดดาวอยู่ด้วยแล้วสบายใจทุกอย่าง แถมสวย น่ารัก...จนบอกได้ว่า รัก...ทั้งๆที่ผ่านไปแค่ไม่กี่วัน คำพูดที่เคยบอกไป อย่างหลุดปากแต่ตั้งใจ "ผมชอบคุณดาวครับ" มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ไม่ใช่คำพูดพล่อยๆ เต็งกล้าที่จะย้ำให้ชิดดาวรับรู้ความรู้สึกอีกครั้ง หลังจากห่างหายไปร่วมเดือน ว่าสิ่งที่พูด...เค้ารู้สีกจริงตามนั้นทุกคำ
ความสัมพันธ์ของชิดดาวและโต้ ที่ยังตัดกันไม่ขาด ทำให้พิชิตศึกไม่อยากทำอะไรที่หักหาญน้ำใจชิดดาวรวดเร็วเกินไป ไม่บีบบังคับให้ต้องเลือก เต็งเลือกที่จะรอ...ควบคู่ไปกับโอกาสที่เอื้ออำนวยให้เขาทั้งคู่เรียนรู้นิสัยใจคอซึ่งกันและกัน โอกาสที่มาจากการออกปากของโต้ที่เคยพูดกับดาวไว้ว่า...อย่าแสดงตัวว่าเป็นแฟน คงไม่มาหาบ่อยๆ เพราะเดี๋ยวจะเป็นข่าว....
ก่อนหน้าจะเจอพิชิตศึก การมีโต้อยู่ในชีวิต ก็เหมือนมีเพื่อนหรือญาติที่คุ้นเคย พอไม่ให้รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยวเกินไปนัก พ่อแม่เสีย พี่สาวแต่งงานย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด ป้างามพิศ น่าจะเป็นญาติที่เหลือคนเดียวที่อยู่ใกล้ๆ โต้ คือความคุ้นเคย คือความผูกพันธ์ จนคิดว่านี่คือความรัก
ถ้าถามว่าทำไมถึงไม่เลิกกับโต้สักที ก็ผู้ชายอย่างโต้ใช้วิธีดักทางล่วงหน้าแบบเห็นแก่ตัวไว้หมดแล้วทุกทาง อาจจะไม่ค่อยได้มาเจอนะ ห้ามแสดงตัวว่าเป็นแฟนนะ ข่าวฉาวที่ออกมา เพราะสร้างกระแสนะ ถ้าใช้คำว่า พอห่างๆกันไป คงเลิกกันไปเอง คงใช้ไม่ได้กับโต้ และ การชอบเต็งมากขึ้นทุกวัน จนรู้สึกเหมือนเป็นผู้หญิงที่นอกใจคนที่มีสถานะแฟน ชิดดาวจึงเลือกทำเป็นเฉยๆกับคำถามที่เหมือนเว้าวอนขอคำตอบ...ของความสัมพันธ์ที่ไม่เดินหน้าไปไหนเลยระหว่างเต็ง
วันครบรอบวันเกิดชิดดาว หลังจากที่มีกาโม่และเต็งเข้ามาในชีวิต แทนที่มันจะเป็นวันที่ชิดดาวมีความสุขที่สุด ปาร์ตี้เล็กๆเกือบล่มเพราะ ผู้ชายอย่างโต้ที่หายหน้าไปเกือบปีจู่ๆก็โผล่มาแสดงความเป็นเจ้าของอย่างหมาหวงก้าง และ วันเกิดปีถัดมาของชิดดาวก็ยังซ้ำรอยเดิม วันนั้นที่เต็งเกือบมีโอกาสเอ่ยปากขอแต่งงาน....แต่คำพูดไม่กี่ประโยคของผู้จัดการส่วนตัวของโต้ เปลี่ยนชีวิต เต็ง ชิดดาว และกาโม่นับไปอีกหลายปี จากที่ความสัมพันธ์ไม่เดินหน้าไปไหน มันกลับทำให้ถอยหลังไปไกลกว่าจุดเริ่มต้นเสียอีก
การดับอนาคตในวงการบันเทิงของโต้ ยังไม่ใช่เหตุผลหลัก...หากเป็นคำพูดที่บอกว่า การปิดรายการเล็กๆของคุณเต็ง การถอนสปอนเซอร์รายการที่เพิ่งจะได้มาใหม่ไม่ใช่เรื่องยาก ใช่...ไม่ยาก และดาวเชื่อว่าคุณละอองทำแน่ รายการ 1 นาที Happy Life คือชีวิต คือทุกอย่างของพิชิตศึก ในเวลานี้ ความรับผิดชอบเรื่องกาโม่ตามมาด้วยค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวกว่าตอนเป็นหนุ่มโสดมากนัก ชิดดาวรู้ว่าทุกอย่างในวงการทีวีอยู้ได้ด้วยคำว่าโอกาส แบบที่โต้ก็เพิ่งได้สัมผัสไม่นาน
การเดินหันหลัง...ออกจากชีวิตของเต็งและกาโม่ คือ สิ่งเดียวที่จะช่วยทำให้พิชิตศึกอยู่รอดต่อไปได้ ตัดใจยากมาก..แต่ก็เลือกทำไปแล้ว คืนสุดท้ายที่ชิดดาวนั่งเขียนจดหมาย...การบอกลาที่ไม่รู้ว่าวันไหนจะได้เจอกันอีก เจ็บปวดนัก...การทิ้งท้ายว่า..."จะไม่มีวันลืม" เท่ากับความหมาย ว่าคุณเต็งจะอยู่ในหัวใจ ในความรู้สึกเสมอเช่นกัน ความคลุมเครือที่ไม่เคยพูด แต่บอกได้มากที่สุดเพียงเท่านี้
หัวใจหล่นหาย...เหมือนมันหยุดเต้นไปรึปล่าว เต็งคงถามตัวเองทุกวัน นับจากที่ได้อ่านจดหมายสั้นๆที่คุณดาวเสียบไว้หน้าบ้าน สิ่งเดียวที่ทำให้เต็งหยุดตามหาชิดดาว คือ คำสัญญาที่เอ่ยขอในท้ายจดหมาย ถ้าหากว่าห่วงและรักกันจริงอย่างที่ปากพูด อย่าตาม... เพราะเซฟเฮ้าส์ที่อยู่ตอนนี้สุขสบายดีแล้ว เพียงเท่านี้ที่ผู้ชายอย่างพิชิตศึกทำให้ได้ ไม่ตาม...แต่ไม่เคยเลิกคิดถึง ไม่ตาม...แต่ไม่เคยเลิกรัก
ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา ซึ่งเป็นช่วงเวลาทองของเด็ก จากกาโม่ 2 ขวบ จนถึงตอนนี้ที่ชิดดาวเดินหันหลังให้เต็ง ความสัมพันธ์ของกาโม่และทอย พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว จนกาโม่ลืมอาดาวไปหมดแล้ว ทุกความคิดถึงที่ลุงเต็งพยายามถ่ายทอดให้กาโม่ ไม่ช่วยอะไร กลับยิ่งทำให้กาโม่เบื่อที่จะฟัง กาโม่อาจลืม...แต่พิชิตศึกยังเหมือนเดิมทุกลมหายใจ ไม่ต่างจากตั้งหนังสือขายหัวเราะ 3 ตั้ง เท่ากับของขวัญวันเกิดชิดดาวที่พิชิตศึกซื้อเก็บไว้ให้ทุกๆปี...
ดอกกุหลาบแดงสดก็เช่นกัน ต้นกุหลาบที่เต็งซื้อมาปลูกให้แทนต้นเก่าที่เคยเหยียบตายไปยังออกดอกสวยงามมาตลอด 3 ปี กุหลาบแดง ตัวแทนของความรักที่อยากแสดงออกให้รับรู้ เหมือนกับที่เต็งอยากบอกชิดดาวตั้งแต่แรกพบว่า "ผมชอบคุณ" กุหลาบแดงคือตัวแทนของความรักที่มั่งคง ลึกซึ้ง ซึ่งเต็งเป็นแบบนั้นจริงๆ สวนดอกไม้ ดงกุหลาบที่บ้านชิดดาวยังคงสวยงาม เหมือนจ้างคนมาดูแล จะเป็นเพราะใครไม่ได้นอกจากเต็งที่แอบปีนรั้วเข้ามารดน้ำให้ทุกคืน จัดการบิลค่าน้ำ ค่าไฟให้ อย่างที่เจ้าตัวถือวิสาสะแต่เต็มใจที่สุด
จนกระทั่งคืนก่อนแต่งงานของเพื่อนสนิทอย่างลูกกวาดและเวนิส ที่ชิดดาวยอมกลับมา พร้อมกับปั๊ม เพื่อนใหม่ ที่เดินเข้ามาในชีวิตพร้อมๆกับที่หันหลังให้เต็ง แต่ความรักก็เป็นแบบนี้แหละ มันไม่เคยมีเหตุผล ต่อให้ดีพร้อมแค่ไหน แต่ไม่รัก ก็คือไม่รัก คำขอบคุณที่เลือกใช้ "ขอบใจนะปั๊ม" บ่งบอกได้ดีว่าชิดดาววางสถานะปั๊มไว้ชัดเจนว่า ให้ได้เพียง "เพื่อน" เท่านั้นเอง มันไม่เคยเดินหน้าไปไหน เพราะชิดดาวปักธงในใจไว้แล้วต่างหาก
เสียงคนกระโดดเข้าบ้าน ยังตกใจน้อยกว่าตอนที่แง้มม่านไปเห็นว่าหลังของผู้ชายที่ยืนรดน้ำอยู่นี่เป็นใคร จนตอบข้อสงสัยได้ว่า...ทำไมสวนดอกไม้ถึงยังออกดอก งอกเงยสวยงามเหมือนเดิม ไม่ต่างจากความรักของพิชิตศึกเลย การหนีหาย ไร้ร่องรอยให้ตามหา รู้เพียงแค่ว่าคงสุขสบาย เพราะมั่นใจว่าก่อนที่จะถูกบล็อค เฟสบุ๊คชื่อแปลกนั่นคงเป็นคุณดาว ยิ่งกดไลค์คนแรกทุกครั้งที่เค้าโพสถึงชิดดาวหรือกาโม่ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้พิชิตศึกยอมรับการตัดสินใจและทำทุกอย่างเหมือนเดิม ความเหมือนเดิมที่...ชิดดาวรู้สึกได้ตั้งแต่เห็นแผ่นหลังคุ้นเคยว่า...คิดถึงเหลือเกิน ความคิดถึงทั้งเต็งและกาโม่ก็ไม่เคยจางเหมือนๆกับเทียนวันเกิดกาโม่ที่ป้าส่งมาให้ ชิดดาวยังเก็บไว้ทุกๆปี
กระจกใสที่มีม่านบังไว้ระหว่างคนในบ้านกับคนนอกบ้าน คงกั้นได้เพียงแค่ตาที่มองกันไม่เห็นผ่านความมืด หากความคิดถึงมันทะลุทะลวงออกมา จนเต็งรู้สึกได้...และพูดกับตัวเอง ...ทำไมวันนี้ผมคิดถึงคุณดาวจัง...ความคิดถึงที่ไม่เคยน้อยลง ความคิดถึงที่เลือกใช้ภาพหมู่ดาวเต็มท้องฟ้าเป็นแบ๊คกราวให้เฟสบุ๊คของตัวเอง
บางที...ความรักมันก็แค่นี้ รักของคนธรรมดา แต่มันพิเศษ ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน ถ้าเพียงแค่ฟังเสียงหัวใจตัวเอง มันอาจจะตอบคำถามของปัญหาทั้งหมดได้แล้ว