นี่เป็นกระทู้แรกหลังจากที่อ่านของหลายๆคนมานานตอนนี้เลยอยากขอความเห็นจากเพื่อนๆชาวพันทิปถ้าผิดพลาดตรงไหนต้องขอโทษด้วยนะคะ
คือ....เราคบกับแฟนมาประมาณครึ่งปีแล้วค่ะ เรามีเวลาไม่ตรงกันเท่าไหร่บวกกับระยะทางที่ก็ไกลกัน5เดือนเจอกันที

ตอนจีบแรกๆก็อยู่ใกล้กันนี่แหร่ะค่ะแต่เค้าต้องไปเรียนต่อที่กท. แรกๆมันก็ดีนะคะเค้าก็โทรหาเราตลอด ตอบแชทเร็วพอสมควรตอนนั้นเราโอเครมากเลยค่ะ แต่มาช่วงหลังๆ แชทแทบไม่ตอบเลยบางทีตอบมาเราก็ตอบเลย...ปรากฏว่าเค้าหายค่ะแบบหายไปเลยเราว่าเราก็ตอบเร็วมากนะ555 แล้วก็ไม่ค่อยโทรหาตอนสอบไฟล์นอลเราเข้าใจค่ะแต่นี่ปิดเทอมมมมม!!!!!!ดูเหมือนเขาจะชินกับการเป็นแบบนั้นไปซะแล้ว เราชวนไปไหนก็ไม่ค่อยไปค่ะ บอกออกมาไม่ได้ ไม่มีเงินบ้าง เราก็ไม่ได้จะพาเค้าไปซื้อหรือกินอะไรแพงๆ แค่อยากเจอเพราะนานๆทีจะเจอกัน เราก็บอกเค้าตอบแชทช้าจังเดี๋ยวนี้เค้าก็ตอบเรา..นอนบ้าง...ดูหนังดูการ์ตูนบ้าง เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าแชทเราไม่สำคัญบวกกับเค้าไม่อยากคุยหรือเปล่า ? เหมือนกับเค้าอยู่คนเดียวแล้วมีความสุขสบายใจกว่าอยู่กับเรา หรือว่ามันเป็นนิสัยจริงๆของเค้าที่ชอบอยู่คนเดียวทำอะไรคนเดียว เราต้องรับให้ได้ใช่ไหมคะ ? เราไปไหนมาไหนคนเดียวตลอดพอเค้ากลับมาเราก็อยากให้เค้าไปกับเราบ้าง อันนี้เราเยอะไปเองหรือเปล่าเราควรทำยังไงดีคะ? กลัวปล่อยไปนานกว่านี้แล้วตัวเราเองจะเป็นคนที่แย่และอึดอัดเอง
รู้สึกว่าแฟนมีความสุขกับการอยู่คนเดียวมากกว่าอยู่กับเรา...
คือ....เราคบกับแฟนมาประมาณครึ่งปีแล้วค่ะ เรามีเวลาไม่ตรงกันเท่าไหร่บวกกับระยะทางที่ก็ไกลกัน5เดือนเจอกันที