##เราคบกับผู้ชายคนหนึ่ง...ช่วงแรกๆเค้าดีกับเรามากดีจนเรารักเค้ามากด้วยเช่นกัน ตอนนั้นเราไม่รู้หรอกว่าเค้าคิดกับเรายังไงกันแน่ แต่ถามว่าตอนนั้นเรารักเค้ามั๊ยบอกได้เรยเรารักเค้ามาก ช่วงนั้นเราเรียนอยู่มหาลัยด้วยเราก็ไปอยู่ที่บ้านเค้าเลย ตอนนั้นเค้าอยากให้เราอยู่กับเค้ามากเราก็ยอมอยู่กับเค้านะทั้งๆที่ใจเราอยากกลับไปที่บ้านจะแย่แต่เราก็ยอมอยู่กับเค้า...จนเราคบกับเค้าได้ประมานเกือบๆปี. เค้าก็ดูเปลี่ยนไปจากที่เคยสนใจเราก็กลับมองข้ามเราตลอด เค้าทั้งกิน ทั้งเที่ยวกลับบ้านตีสองตีสามแทบทุกวัยจนเรารู้ว่าเค้ามีคนอื่นถึงขั้นมีอะไรกับผู้หญิงพวกนั้นด้วย เราจับได้หลายครั้งหลายหนแต่เค้าก็ยังไม่หยุดที่จะเจ้าชู้ แต่เพราะรักเค้าเราก็ยอมเค้าตลอด..คราวนี้เราเป็นฝ่ายง้อเค้าตื้อเค้า. ทั้งๆที่เค้าทั้งไล่เราทั้งด่าเราสารพัดแต่เพราะเรารักเค้ามากเราเรยยอม ยอมให้เค้าด่า ยอมให้เค้าไล่ ยอมให้เค้าดูถูกเราเพื่อที่เราจะได้อยู่กับเค้า จนเราคบกันได้ประมานปีกว่าเราก็ตั้งท้อง ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ถูกเลย เรางงไปหมด จับต้นชนปลายไม่เป็นเลย ละสุดท้ายแฟนเราก็รู้ว่าเราท้อง แล้วเราก็ออกจากมหาลัย ช่วงแรกๆเค้าก็ดูแลเราดีนะเค้าก็ไปทำงานต่างจังหวัดส่วนเราก็ตามเค้าไปอยู่ที่ต่างจังหวัดด้วยตอนที่เราท้องได้4เดือน..แต่สุดท้ายเค้าก็เหมือนเดิม วันหนึ่งเราทะเลาะกันเพราะเราได้ข่าวมาว่าเค้าติดกับคนที่ทำงานเค้าแล้วเค้าก็หนีออกบ้านแต่ตอนเช้าเค้าก็กลับมา สุดท้ายเรามารู้ว่าที่เค้าหายไปเค้านอนกับผู้หญิงที่ทำงานที่เดียวกับเค้ามา..แต่เพราะรักเราก็ยอมเค้าอีกเวลาผ่านไปเราถึงกำหนดคลอด เราผ่าคลอดเค้าก็มาดูแลเรานะ แต่เรานอนโรงบาลสามคืน เค้ามานอนเฝ้าเราแค่คืนเดียว เราก็เข้าใจเค้านะว่าโรงบาลมันไม่น่าอยู่ถ้าไม่จำเป็นแต่สุดท้ายเค้าก็ทำเราอีกจนได้ ทั้งๆที่เรานอนผ่าคลอดอยู่ที่โรงพยาบาล เค้ากลับไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นอีก แต่ก็เหมือนเดิมค่ะเรายอมเค้าอีกแร้ว แต่ตั้งแต่นั้นมาเค้าก็ไม่เคยมีใครอีกเรย(รึอาจจะมีแต่คราวนี้เราไม่รู้ก็ได้เนาะ) แต่เรื่องกินเรื่องเที่ยวก็ยังเหมือนเดิมนะคะสี่ห้าปี่ที่ผ่านมาความเจ้าชู้เค้าก็ค่อยๆหายไป แต่ที่ไม่เปลี่ยนไปคือเค้ายังไล่เรา ยังด่าเราสารพัดเหมือนเดิม เรามีลูกสาวด้วยกันค่ะเค้าก็รักลูกเค้ามากนะคะส่วนเราก็รักทั้งพ่อทั้งลูกแหละค่ะ จนเมท่อปีที่แล้วเค้าจับทหารได้ตอนนั้นเราก็ดีใจปนกับเสียใจนะคะที่เค้าเป็นทหารเพราะคิดว่าเค้าอาจจะเปลี่ยนความคิดเปลี่ยนนิสัยได้ แต่ครั้งแรกที่ได้ไปเยี่ยมเค้าตอนเป็นทหารเค้าร้องไห้กับเราเค้าขอโทษเราทุกอย่างที่เคนทำไม่ดีกับเราไว้ เราดีใจมากค่ะที่เค้าคิดได้ แต่ที่ไหนได้พอเค้าได้ลากลับบ้านบ่อยๆเค้าก็เหมือนเดิมค่ะ กินเที่ยวด่าเรา ไล่เราเหมือนเดิมแต่ครั้งนี้ทีเรายอมเราอดทนเพื่อลูกค่ะกลัวลูกกำพร้าพ่อ เราทนสุดๆค่ะทั้งๆที่เค้าก็ยังไล่เราด่าเราเหมือนเดิม เสื้อผ้าเราเค้าก็เอาไปโยนทิ้งไว้หน้าบ้านเพื่อที่จะไล่เรา เพราะลูกสาวนี่แหละค่ะถึงต้องอดทนหั้ยถึงที่สุดเหมือนเค้าเห็นเราเป็นของตายที่จะทำอะไรก็ได้ เราอดทนกับเค้ามาได้7ปีค่ะทนที่สุดแร้วจิงๆ