ล่ากับชายไม่จริงหญิงแท้ ดูแล้วตัวละครไม่สมเหตุสมผลอย่างแรง

คหสต ถ้าไม่นับเรื่องแคสติ้ง เราว่าสุภาพบุรุษจุฑาเทพแต่ละเรื่องทำออกมาได้กลมกล่อม ละเมียดละไมกว่า แถมเพลงของแต่ละเรื่องก็เพราะมากๆ โดยเฉพาะรณพีร์ เราดูทั้งห้าเรื่องซ้ำมามากกว่าสามรอบก็ยังสนุกทุกรอบ แต่

แบบทำละครออกมาดูได้บ้างไม่ได้บ้าง หรือชวนหลับบทพูดยาวเฟื้อย หรือละเมียดละไมแต่หลับตั้งแต่เปิดมา ที่นึกๆออกคือ ทีวีซีน มาอันดับแรกเลย ทุกอย่างดีหมดนอกจากการดำเนินเรื่องกับบท ที่ออ่นไปหน่อยทและค่อนข้าง

อย่างเมื่อก่อนสายโลหิต ฟ้าใหม่ ทัดดาว ฯ ละเมียดก็สนุกตื่นเต้น ละเมียดก็พีคได้ปังได้ แต่สมัยนี้ละเมียด กลายเป็นต้องเอื่อยๆ เนือยๆ ยืดๆ บทง่วงๆ เรตติ้งน้อยๆ กระแสเรื่อยๆมาเรียงๆ กลายเป็นบอกละเมียดซะงั้

เหมือนกับทีมเขียนบท ไปทำรีเสิชมาเป็นอย่างดีว่า จุดไหนที่คนจะหาเหตุผลมาด่า 😹 ค่อยๆ ปู ค่อยๆ เล่า ให้คนดูค่อยๆ ทำความเข้าใจในตัวละครแต่ละตัว โดยเฉพาะ มธุสร พฤติกรรมตัวละครแต่ละตัว มีที่มาที่ไป เหตุผลที

ยอมรับว่าดูเจ้านางตั้งแต่ตอนแรกยันตอนจบ คือดูไปด้วยบ่นไปด้วยด่าไปด้วย เพราะว่าบทค่อนข้างจะเพลีย อิจฉาริษยา ดูเข้มมาจนวันสุดท้ายคือวันนี้ รวมทั้งไปอ่านบทละครในหนังสือพิมพ์ด้วย ยอมรับว่าผิดหวังเหมือนกัน

ชอบบทเรื่อง "เจ้าสาวของอานนท์" ดูเหมือนเรื่อยๆ มาเรียงๆ แต่ไม่เรียบนะ มีจุดหักเหตลอด อย่างคู่อานนท์กับลีน่า หักเหมาเจอสุชาดา คู่คุณโกศลกับวนิดา หักเหเป็นสิรี ฯลฯ ความสัมพันธ์ที่โยงใยมีลีลาแบ

ยุคนี้เป็นยุคดิจิตอล ยุคแห่งความรวดเร็ว ฉะนั้นอะไรๆก็ต้องกระชับ รวดเร็ว ทันใจ สนุก และมาพร้อมกับคุณภาพค่ะ ขอร้อง ไม่มีใครมานั่งดูความละเมียดละไม อ่อนช้อยแล้วนะคะ สังเกตุเรตติ้งได้เลย ปล.พูดถึงแค่บทพ