[CR] [PR PERSONAL REVIEW] คนเดียวก็เที่ยวได้ ชมทะเลหมอกเมืองแห่ระเบิด เอื่อยเชื่อยไปถึง ทะเลดาว เมืองขี้เซา อยากรู้ต้องตาม..

การเดินทางทริปนี้เริ่มมาจาก การเข้าไปส่องเฟสบุคของเพื่อนคนนึง มันเลยกระตุ้นต่อมนักเดินทางในตัวของผมให้มันตื่นขึ้น รวมถึงความอยากและเหตุผลส่วนตัวอีกนิดหน่อย

    
ก็เลยตัดสินใจคืนนั้น เดี๋ยวนั้น ทำการจองตั๋วรถไฟตู้นอนชั้นสองทันที ฟังไม่ผิดหรอกครับ รถไฟตู้นอน คงมีหลายคนสงสัยว่า ทำไมไม่เดินทางด้วยวิธีอื่นที่สบายกว่านี้ล่ะ


การที่ผมเลือกรถไฟ เพราะราคาค่าตั๋ว มันถูก ณ.ขณะที่จอง แล้วเราก็สามารถจองได้ผ่านทาง เวบไซต์ และจ่ายชำระผ่านบัตรเครดิตได้ บางคนอาจจะแย้งว่า รถทัวร์ก็ได้เหมือนกัน แต่การนั่งรถทัวร์ระยะทาง ยาวๆ ไม่ใช่เรื่องสนุกเลยครับ จะลุกจะนั่งจะขยับทีแสนจะลำบาก รถไฟตู้นอนนี่แหละสะดวกสุด จะเหยียดแข้งขา ปีนป่ายยังไงก็ตามสะดวกกันเลย  


นี่ยังไม่รวมถึงสเน่ห์ของการนั่งรถไฟนะครับ หลายคนอาจจะสงสัยว่ามันคืออะไร มันก็คือการใช้ชีวิตให้ช้าลง ลดความเร็วของตัวเรา มองสิ่งรอบตัวให้นานขึ้น ใช้เวลาอิ่มเอมกับบรรยากาศรอบตัวให้มากขึ้น  เราสามารถมองเห็นในมุมที่เราไม่เคยเห็น พบเจอเรื่องราวที่เราจะไม่สามารถเจอมันได้จากที่อื่น

ป.ล. ผมก็ดันป่วยก่อนออกเดินทางซะอีก

ทุกครั้งที่รถไฟเคลื่อนออกจากชานชลา มันหมายถึง การจากลาแล้วก็การเริ่มต้นสำหรับบางคน และมันยังรวมถึงเรื่องราวต่างๆ และคนแปลกหน้ามากมายที่เราต้องพบเจอ ระหว่างที่รถไฟเคลื่อนที่ผ่านสถานีต่างๆตามรายทาง บรรยากาศแปลกตา คนต่างถิ่นที่ดูแปลกประหลาด บางคนดูน่ารัก บางคนดูน่ากลัว ทุกอย่างมันจะเคลื่อนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป เหมือนรถไฟที่ค่อยๆเคลื่อนที่ไปยังจุดหมายปลายทาง

PS ขออภัยคุณลุงในภาพด้วยนะครับ