บอกแม่ว่าอย่าไปเที่ยวบอกคนที่ไม่สนิทเรื่องส่วนตัว นี่เราผิดหรอ

ตามหัวข้อกระทู้เลย คือแม่เราทำงาน เราชอบไปอยู่ที่ทำงานแม่เพราะว่าจะไปว่ายน้ำ,ซ้อมคาราเต้,ซ้อมดนตรีหรืออะไรก็ตาม แล้วเวลาทำงานแกก็จะชอบพูดเรื่องว่าลูกอายุเท่านู้นเท่านี้ เรียนที่นั่นที่นี่ บ้านอยู่ที่นี่ คือเราฟังแล้วรู้สึกไม่ชอบอะ แล้วแม่ก็พูดแบบนี้กับลูกค้าเกือบจะทุกคน หรือบางทีเรานอนอยู่ในห้อง (ที่ทำงานแม่) แล้วแม่ชอบเปิดม่านออกเรียกลูกค้ามาดูเรา ประมาณว่าทักทายลูกค้าหน่อยสิ แต่เราไม่ชอบอะ อารมณ์แบบว่าเรานอนอยู่ใช่ไหมเล่นโทรศัพท์นอนไขว่ห้าง หรืออะไรก็ตามที่มันดูไม่ดีอะ แล้วแม่ไม่ให้เวลาเราเตรียมตัวเลย แบบลูกค้ามาแม่ก็บอก ทักทายลูกค้าหน่อยสิแล้วเปิดม่านเข้ามาเลย 😑 พอมาวันนี้ แกก็พูดอีก แต่เรารู้สึกว่ามันเยอะไป ตอนกลับมาบ้านเราเลยบอกแม่ว่า บางทีเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับตัวเราไม่จำเป็นต้องบอกลูกค้าก็ได้นะ สนิทกับคนง่ายไปแล้ว บอกลูกค้าแทบจะทุกเรื่องเลย คราวนี้แม่โกรธเราเฉยเลย บอกว่าเป็นเด็กเป็นเล็กอย่าพูดแบบนี้กับผู้ใหญ่ คราวหลังไม่ต้องมาที่ทำงานอีกนะ แล้วก็ฟื้ดฟาดเดินออกไปเลย แล้วแบบเวลาเราพูดอะไีที่ประมาณว่าดุแกหรือติแกนิด ๆ หน่อย ๆ แบบหยอกเล่น ๆ แกก็จะโกรธเราอะ แบบนี้เรียกว่าวัยทองหรือเปล่าคะ 😑

สรุปเราผิดหรอคะที่บอกแม่ว่าอย่าไปบอกเรื่องที่บ้านหรือเรื่องส่วนตัวกับคนที่ยังไม่สนิท
ปล.ไม่ต้องมาเสี้ยมเรื่องที่เราเอาเรื่องนี้มาเล่านะคะว่ามาเล่าเรื่องส่งนตัวของแม่หรือตัวเองให้คนอื่นฟังเหมือนกัน เราแค่อยากรู้ว่าสรุปเราผิดหรอที่ไม่อยากให้แม่เล่าเรื่องเราให้ใครฟัง
ปล.2 อันนี้สงสัยจริง ๆ ว่าถ้ามันมีอะไรก็ตามที่เราต้องการจะพูดหรืออธิบายกับแม่ จะพูดยังไงไม่ให้แกโกรธคะ หนักใจค่ะ
ปล.3 แท็กผิดขออภัยค่ะ

**แก้ไขชื่อกระทู้ค่ะ