หนูโหน่งนั่งเครื่องบินไปเที่ยวญี่ปุ่นกับคุณแม่ ขณะอยู่บนเครื่องบิน
ชายกลางคนที่นั่งติดกันกับหนูโหน่ง รู้สึกเอ็นดูมาก จึงถามหนูโหน่งว่า
ชายกลางคน : หนู บอกอาหน่อยซี่ ปีนี้หนูอายุเท่าไหร่แล้ว
หนูโหน่ง : สองขวบก๊าบ
ชายกลางคน : อือ หนูรู้มั๊ย ? เป็นเด็กเป็นเล็ก ถ้าพูดปด ผลที่ตามมาเป็นอย่างไร รู้มั๊ย ?
หนูโหน่ง : รู้ก๊าบคุณอา พูดปดก็ได้นั่งเครื่องบินฟรี ก๊าบ
ชายกลางคน : !!!!!!!!!!!!!
....................................................................................................................
ตะวันเป็นลูกจ้าง เขาเดินไปหาเถ้าแก่ เพื่อขอเงินเดือนขึ้น
เถ้าแก่ : ม่ายล่าย ตองนี้เซ็งลี้ม่ายลี อั๊ว ม่ายมีปังยาขึ้งเงิงเลืองห้ายลื้อ นะอาตาวัง
ตะวัน : ผมทำงานหนักเท่ากับคนสามคนนะ อาแปะ
เถ้าแก่ : ถ้างั้ง ลื๊อบกมา อ้ายสงคงนั้นเป็งคาย อั๊วจะล่ายมังออกเลี๋ยวนี้
ตะวัน : !!!!!!!!!!!!
**** ฟังมาเล่าต่อ ****
ชายกลางคนที่นั่งติดกันกับหนูโหน่ง รู้สึกเอ็นดูมาก จึงถามหนูโหน่งว่า
ชายกลางคน : หนู บอกอาหน่อยซี่ ปีนี้หนูอายุเท่าไหร่แล้ว
หนูโหน่ง : สองขวบก๊าบ
ชายกลางคน : อือ หนูรู้มั๊ย ? เป็นเด็กเป็นเล็ก ถ้าพูดปด ผลที่ตามมาเป็นอย่างไร รู้มั๊ย ?
หนูโหน่ง : รู้ก๊าบคุณอา พูดปดก็ได้นั่งเครื่องบินฟรี ก๊าบ
ชายกลางคน : !!!!!!!!!!!!!
....................................................................................................................
ตะวันเป็นลูกจ้าง เขาเดินไปหาเถ้าแก่ เพื่อขอเงินเดือนขึ้น
เถ้าแก่ : ม่ายล่าย ตองนี้เซ็งลี้ม่ายลี อั๊ว ม่ายมีปังยาขึ้งเงิงเลืองห้ายลื้อ นะอาตาวัง
ตะวัน : ผมทำงานหนักเท่ากับคนสามคนนะ อาแปะ
เถ้าแก่ : ถ้างั้ง ลื๊อบกมา อ้ายสงคงนั้นเป็งคาย อั๊วจะล่ายมังออกเลี๋ยวนี้
ตะวัน : !!!!!!!!!!!!