คือแบบเราก็รักเขานะ รักมากด้วยกับคนนี้คือเราจริงจังมาก แต่แบบแรกๆมันก็ดีนะ ดีหมดทุกอย่างเลย มีทะเลาะกันบ้างแต่เราก็กับมาคุยกันเหมือนเดิม มันดีมากเลยในตอนนั้น พอมีคนมาพูดถึงเราไม่ดีกับแฟน แฟนกับเชื่อเขา แล้วเราอะเคยเชื่อเราบ้างมั้ย ว่าเราไม่ได้ทำไรแบบนั้นจริงๆ อะไรที่คนอื่นพูดเชื่อหมด ยกเว้นเรา เราก็พยายามทำทุกอย่างให้เขานะ รักดูแลเอาใจใส่ เวลาโมโหหรือเขาอารมณ์เสียเราก็จะพูดจะเรียกเขาเพื่อให้เขาอารมณ์ดี แต่มันกับเหมือนว่าตอนนี้เราทำอะไรก็ผิดไปหมด หมดทุกอย่างเลย แม้กระทั่งเราถามว่ารักเรามั้ย บางทีก็ตอบแบบหวนๆ เราเป็นผู้หญิงนะยังไงเราก็มีความรู้สึกอะ พูดกับเราดีๆคุยกับเราเหมือนคุยกับเพื่อนบ้างได้ป้ะ ไม่มีเวลาให้ไม่เคยว่าไม่เคยอะไรเลย แค่รู้ว่าไปทำไรแค่นั้นก็พอแล้วไม่เรียกร้องอะไรเลย เขาบอกว่าจะทำแบบที่ได้รับ เราทำให้เขาทุกอย่างทั้งง้อทั้งแคร์ดูแลทุกอย่าง เรายังไม่ดีพอกับเขาอีกหรอ เราพยายามทำทุกอย่างให้มันดีขึ้นแล้วนะ แต่มันกับแย่ลงไปเรื่อยๆ บางทีเราก็เหนื่อย เราก็ท้อ บางคำฟังแล้วมันก็ถึงกับพูดต่อไม่ออกเราก็ต้องแกล้งยิ้ม ทำเหมือนเราโอเค แต่จริงๆแล้วมันไม่โอเคเลย เราก็ไม่อยากเสียเขาไปหรอก เราไม่อยากทำให้เขาเสียใจเหมือนที่เขาเคยผ่านมา เราอยากทำให้เขามีความสุข แต่เหมือนยิ่งทำมันยิ่งแย่ลงไปเรื่อยๆเลย ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย
เหนื่อยแล้วก็ท้อกับแฟนมากคะ ควรทำไงดีคะ