สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา คือเราอ่านพันทิปและติดตามมาตลอดเราเลยอยากมาเล่าเรื่องของเราให้ฟังบ้าง อาจจะผิดพลาดไปบ้างก็ต้องขอโทษด้วยน้า ยาวหน่อยเน้ออ (อยากแอบบอกว่ากว่าจะยืนยันตัวในพันทิปได้ยากมากเด้อ5555 )
เริ่มเรื่องเลยดีกว่าคือเมื่อ3ปีก่อนเราได้ไปเรียนม.4 อยู่ที่ตจว.คือมันมีปัญหาทางบ้านเลยทำให้เราได้ย้ายไป ด้วยความที่เป็นเด็กกทม.แล้วก็เป็นคนเด๋อๆด๋าๆ เราเลยเข้ากับใครไม่ค่อยได้เท่าไหร่ แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น เราเริ่มเรียนมาได้ 1ปี พอเปิดเทอมขึ้นม.5 มาก็มีเด็กใหม่เข้ามาแต่เราก็ไม่ได้อะไรออกจะไม่ค่อยสนใจด้วยซ้ำ แล้วอยู่ดีๆวันนึงเราก็มาสนิทกับไอเด็กใหม่คนนี้แบบงงๆ5555 จะเรียกว่างงได้ไหมคงไม่ได้เพราะความจริงคือเราเข้าไปหาเค้าก่อนเองนั้นแหละ5555
คือเริ่มแรกก็หยอกเล่นว่าเออเนี้ยแฟนเรา ใครพูดไรก็จะตอบแบบขำๆ คือเล่นกันนั้นแหละเขาก็เล่นกับเรานะ ตอนนั้นเราก็ไม่ได้อะไรก็เพื่อนกันธรรมดา พอช่วงสงกรานเรากลับมาบ้านที่ กทม. เราก็ทำเป็นเช็คอินว่าไปเล่นน้ำที่นั้นที่นี่แต่จริงๆแล้วเรานอนอยู่บ้าน5555 (เอาจริงๆร้อนแบบนี้เราขี้เกียจออกจากบ้านมาก555) แล้วอยู่ดีๆวันนั้นเขาก็ทักเรามาตอนกลางคืนประมาณว่า ทำไรแฟนไม่นอน อะไรประมาณนี้แหละ แต่ก็ไม่ได้อะไรก็คิดว่าเล่นๆกันปกติ เราก็เลยคุยๆกันกูปกติภาษาเพื่อนอะ5555 พอผ่านช่วงนี้ไปเราก็จำไม่ได้และว่าเป็นยังไง5555 แต่คือจริงๆแล้วตอนนั้นเราชอบรุ่นพี่ที่รร.อยู่คนนึงนะชอบมาเป็นปีแล้ว เราก็ไม่ค่อยได้อะไรกับเพื่อนคนนี้มากเพราะเราก็อยากคุยแค่กับพี่เขา แบบโมเม้นคนแอบชอบแหละก็จะไม่สนใจคนอื่นใช่ปะหล่ะ จนนานๆไปเราก็เริ่มแปลกๆ แต่ว่าเพื่อนเราคนเนี้ยะคือชอบเข้ามาถามงาน ถามการบ้านนู้นนี่ เราก็ช่วยเท่าที่ช่วยได้อะ พักหลังๆเราเลยสนิทกันมั้ง นี่อาจจะเป็นต้นเหตุที่ทำให้เราเริ่มหวั่นใจ55555 พอเราเริ่มสนิทกันเพื่อนๆเราก็จะชอบแซวตามภาษาเพื่อนอะ มีวันนึงเขายืมโทรศัพท์เราไปเล่นแล้วก็บันทึกเบอร์พ่อ เบอร์แม่มาให้เราอะ พอมาเปิดเจอเราก้แบบงงๆ ว่ามาบันทึกไว้ทำไมวะ แต่ก็แบบอ่อคงให้ไว้เวลาโทรมาถามงานจะได้รู้ว่าใครไรงี้มั้ง เราก็เฉยไป พอช่วงขึ้นม.6มารร.เราจัดงานกีฬาสี นี่เลยทีเด็ดของเรื่อง5555 จัดกีฬาสีพวกเราก็จะได้จัดของต่างๆแบบเป็นคนดำเนินงานไรแบบนี้ ก็จะได้อยุ่ด้วยกันมากขึ้นเพราะทุกคนในห้องต้องช่วยงานกัน พอตอนเย็นทำไรเสร็จเพื่อนก็จะมารวมกันบ้านเราแบบทำอะไรกินกัน แต่นั้นคงไม่ใช่ประเด็นอีก5555 ข้ามไปและกัน มีวันนึงตอนซ้อมกีฬาสีเราแบบหิวข้าวมากกับเพื่อนเราก็แบบใครจะไปให้วะไรงี้ เราเลยลองโทรไปบอกเขาเล่นว่าเออเนี้ยเราหิวข้าวไปซื้อให้หน่อยเขาก็มาไปซื้อจริงๆ เพื่อนก็แซวอีกว่าเออเราใช้ไรก็ทำหมดทีเพื่อนใช้ไม่ทำ เราก็เงียบเขาก็ยิ้มๆไป หลังจากนั้นมาเวลาเราอยากได้อะไรอยากกินไรเราก็โทรหาเขาตลอดจนถึงขั้นที่เราต้องเซฟเบอร์เขาว่า "หิวเมื่อไหร่ก็โทรไป" 555555 ไม่ใช่แค่หิวไงอยากได้ไรก็โทรไปอยู่ไกลแค่ไหนเขาก็มา นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราเริ่มรู้สึกดี
พอเราเริ่มสนิทมากขึ้นเราก็เจอกันมากขึ้น เพื่อนๆเรานี่แม่เรารู้จักทุกคน แล้วเขาก็มาบ้านเราบ่อยด้วย เราเคยบอกว่าให้มาบ่อยๆแม่จะได้จำหน้าได้55555 แอบอ่อย บางทีเขามาก็แบบงงๆมาแบบไม่บอกไม่นัด มาเฉยๆ5555 ช่วงนี้เราก็เริ่มทักเขามากขึ้นคุยกันแทบทุกวัน เราก็จะทักไปแบบว่าเหงาจังคุยเป็นเพื่อนหน่อยไรงี้ ทั้งๆที่เราทักรุ่นพี่คนที่เราชอบดีกว่ามั้ย5555 แล้วเราก็คุยๆสลับกันทักบ้างเป็นบางครั้ง เราก็เริ่มห่างๆจากรุ่นพี่ที่เราชอบ กลายมาเป็นเริ่มเข้าหาเพือนคนนี้แทน เราก็คุยๆสนิทกันมากขึ้น เขาคอยเทคแคร์ดูแลเราทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆเราต้องการอะไรเขาก็จะเอามาให้อะ อ่อลืมบอกช่วงแรกๆที่รู้จักกันเขาคุยกับเราแต่กูหลังๆมาก็มาเรียกชื่อกันแทน เราเคยถามเหมือนกันทำไมมาเรียกแบบนี้แต่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไร55555 เออลืมบอกอีกคือเขาเป็นผช.ที่ถือว่าฮอตในรร.ลำดับต้นๆอยู่นะ เด็กผญ.ครึ่งรร.น่าจะรู้จักเขา5555 แล้วเวลาเขาโดนหญิงมาจีบไรงี้ก็จะมาบ่นๆให้เราฟัง ชอบใครก็มาบอกเรา ให้เราช่วยบ้าง นู้นนี่นั้นบ้างซึ่งจริงค่ะเราช่วยตลอดไม่รู้ทำไมเหมือนกัน5555 แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกว่าไม่อยากให้เขาสมหวังนะคือช่วยสุดๆถ้าสมหวังเราก็ดีใจด้วย แต่เขาก็จะแบบคุยเยอะเรียกว่าคุยเยอะได้ไหมก็ไม่รู้เพราะเขาก็ดูเป็นผช.คารมดี แล้วก็ชอบหยอด เจ้าชู้ จนเราเองยังเผลอใจเลย55555 เขาเคยบอกกับเราว่า เขาแคร์เราที่สุดในบรรดาเพื่อนแล้ว เขาห่วงเรานะไรแบบนี้เขาพูดกับเรา คือเราจำได้ทุกอย่างเด้อ55555 พอช่วงสอบแกทแพท เราก็ต้องเข้าไปสอบในตัวเมืองกัน เขาก็ไปกินเหล้าแบบเด็กผช.อะ เราก็คุยกลุ่มห้องกันแบบแลกเปลี่ยนต่างคนต่างทำไรอยู่แบบเฮฮาปาร์ตี้กัน พอเราเห็นว่าเขาไปกินเหล้านะเราก็พูดแบบเหมือนไม่พอใจอะในกลุ่ม เขาก็เลยคอลมาหาเรา4-5รอบเราก็ไม่รับเขาก็ส่งข้อความมาบอกว่ากลับแล้วนะ ถึงห้องแล้ว เราก็อ่านไม่ตอบ พอวันไปสอบก็ทักเรามาเราก้ไม่ได้สนใจ แล้วเขาก็คอลมาอีกเราก็ไม่สนใจอีก5555 จิงๆก้เริ่มใจอ่อนตั้งแต่เขาคอลมาครั้งแรกแล้ว555 แล้วเขาก็ทักมาแบบอยู่ไหน สอบไหน เราก็ตอบแบบเบื่อๆโลก เขาก็มาขอโทษเรา มาง้อแบบเหมือนเราเป็นแม่เขาเนี้ยะะ55555 เราก็เฉยๆไปจนกลับมาบ้าน เขาก็ทักมาก็บอกขอคุยด้วยหน่อย1นาที เขาก็โทมาว่าเออเป็นอะไรโกธรหรอที่ไม่กลับห้องเราก็บอกแต่ป่าวๆๆ เขาก็ขอโทษเราแล้วก็วางสายไป พอเริ่มมาเป็นปกติเขาก็ถามเราอีกวันนั้นงอนเรื่องที่ไม่กลับห้องหรอ โทรไปก็ไม่รับทักไปก็ไม่ตอบ เราก็บอกแบบยังไม่ได้งอนเลย อย่ามางอนคืนนะไม่ง้อ เขาก็แคปของเราอะไปลงไอจี เราก็แบบแคปไมวะ5555 ก็ไม่เอะใจไรก็คุยปกติมาเรื่อยๆอยู่โรงเรียนก็เล่นกันปกติ พอใกล้จะปัจฉิมเราก็ถามเขาว่าเขาอยากได้อะไรเขาก็ว่าอยากได้อะไรก็ได้ที่บ่งบอกว่าเป็นเรา เขาก็เลยถามเราว่าเราเนี้ยอยากได้อะไรเราก็เลยตอบไปแบบที่เขาตอบเราอะ5555 เขาก็บอกว่าเขาจะซื้อฮูลาฮุปให้เราไว้ลดนน. (เพราะเราอ้วนอะ55555) เขาก็ซื้อมาจริงๆนั้นแหละเราแอบตกใจตรงที่เขาเอาเวลาที่ไหนไปซื้อ ซึ่งจริงๆแล้วเขาวางแผนกับเพื่อนเรา55555 งงใจไปใหญ่ อ่อเขาเคยบอกกับเราว่าอยากได้เสื้อคู่ ตอนนั้นเราก็เริ่มหวั่นๆและนะแบบจะอยากใส่เสื้อคู่กับเราหรอ55555 เขินอยู่เด้อ แต่เราก็ไม่ได้บอกว่าจะซื้อ แต่เรามีแพลนว่าก่อนเราจะไปมหาลัยเราจะซื้อให้เขา แต่เขาดันไปมีแฟนก่อนไงเราจะซื้อก็แปลกๆอยู่เด้อ55555 นี่เลยเป็นต้นเหตุที่ทำให้เราไม่ชอบเสื้อคู่จนตอนนี้อะ5555 อะต่อๆพอช่วงปิดเทอมม.6 พวกเพื่อนเราก็ชวนกันไปกินหมูกะทะ แล้วเขามาก็แบบคุยแต่โทรศัพท์ไม่ค่อยอะไรเพื่อนเราก็เริ่มเอะใจและเออมีไรแน่ๆเลย จนเรามากทม.เขาก็มากทม.คือช่วงนี้เราเริ่มไม่ค่อยได้คุยกันแล้วเพราะเริ่มทำงานปิดเทอม มีวันนึงอยู่ดีๆเขาก็คอลมาหาเรา แล้วก็บอกว่า" เขาเหนื่อย เหนื่อยมาก เขามีแฟนแล้วนะ " เราก็แบบเห้ยคือไรวะแล้วอยู่ดีๆสายมันก็เงียบไปเราเลยกดวาง คิดในใจแบบเห้ยเขามาบอกเราว่ามีแฟนแล้วแค่นี้หรอ เราก็เพ้อจ้าเต็มฟงเต็มเฟส นี่อาจจะเป็นข้อเสียอย่างหนึ่งของเราเลยที่ไม่ค่อยเก็บอาการ แล้วเขาก็ไม่อ่านไม่ตอบเราจนไปคบกับคนที่คุยอยู่อะ เราก็นิ่งๆไปเลยไม่ทักไม่คุย เขาก็ไม่ได้อะไรเรา อ่อคือเราจะบอกว่าตอนที่เราเริ่มรู้สึกดีกับเขาอะเราไม่เคยบอกใครเลย จนแบบทนไม่ไหวจริงๆคือต้องมีที่ระบายไว้สักคนเหอะ เราก็บอกเพื่อนที่เราสนิทอะ เอาจิงๆแค่เราบอกว่าเราชอบคนนี้ เพื่อนก็บอกประมาณว่าเออรู้แล้ว แต่ก็ตกใจหน่อยๆเหมือนแบบแอบเชียร์คู่เราเหมือนกันว่าจะต้องมีใครชอบใครแน่ๆ สุดท้ายคือเรานั้นแหละที่ชอบเขาเอง5555 เราจะบอกว่าทุกอย่างทุกการกระทำคือเราไม่ได้ทำแบบหลบๆซ่อนๆอะ คือก็เปิดเผยนี่แหละแบบเพื่อนกันทั่วไป
อะต่อๆหลังจากที่เราเริ่มหายเงียบๆกันไปแล้วเขาก็ไปมีแฟนเรียบร้อย555555 วันนึงเขาทักมาหาเราว่าเป็นไงบ้าง สบายดีไหมอะไรแบบนี้ เราก็ตอบตามน้ำไปช่วงนั้นคือเราไม่อยากอะไรเขาเลยอะแบบอยากห่างสุดๆ แต่ใจก็อยากคุยด้วยนะ และมีตอนนึงเขาก็ถามว่าเราเปลี่ยนเบอร์หรอเราก็บอกป่าวเขาก็โทรมาแต่เราไม่ได้ยินโทรศัพทเลยไม่ได้รับ แต่ก็ไม่อะไรเขาก็หายเงียบไปเลย จนเขาคบๆเลิกๆและก้มีแฟนมา3คนและ5555 เราก็ยังรู้สึกอยู่นะ มันเหมือนเขาคือคนแรกที่ทำให้เรายิ้มได้อะ แล้วยังเป็นคนที่มาทำให้เราลบคนในใจเราได้อะ คือเขาดีกับเรามากทุกๆอย่างเลย ดีจนเราไม่อยากมองหาขอเสียในตัวเขาเลยอะ เพื่อนเราแบบบอกกับเราว่าที่เขาเข้ามาแบบเนี้ยเพราะอยากให้เราช่วยงานบ้าง หลอกใช้เราบ้าง เรานี่โดนเพื่อนด่าว่าโง่ก็มี5555 แบบเออเราคงโง่จริงๆ แต่เขาก็ดีแค่กับเราอะ เขาไม่ได้ดีแบบนี้กับทุกคนไง เราเลยมองว่ามันดีที่สุดอาจเป็นเพราะเราไม่เคยเจอคนที่ดีกับเราขนาดนี้มั้ง
เราเลยอยากตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอยากเล่าให้ใครๆฟังกันอะ เราอยากได้ความเห็นว่าควรจะทำยังไงต่อ ถ้าย้อนเวลาไปได้เราก็คงยังเลือกที่จะอยากรู้จักเขาอยู่ดี ตอนนี้เราคิดว่าการเป็นเพื่อนกันมันคงยาวนานที่สุด ถ้าเราไม่ไปอะไรมากมายตอนนั้น ในตอนนี้เราคงจะเป็นเพื่อนที่สนิทกันที่สุดอะ5555 ถ้าเขาหลงเข้ามาอ่านกระทู้นี้เราก็อยากบอกว่าเราดีใจที่มีเพื่อนดีๆแบบเขา ถึงเขาจะบังเอิญเข้ามาหรืออาจจะตั้งใจเข้ามาในชีวิตเรา อาจจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เรารู้สึกพิเศษขนาดนี้ แต่เราอยู่กับเขาแล้วเราโอเคสุดๆ ความจริงเราน่าจะเป็นเพื่อนกันได้นานกว่านี้ เราอยากบอกเขาว่าเรายังอยากมีเพื่อนดีๆแบบเขาอยู่ในชีวิตนะ
ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบน้าา อาจจะผิดพลาดบ้างก็ขอโทษด้วยเพราะเราเพิ่งเคยตั้งครั้งแรก😂😂😂
จากเพื่อนรัก กลายเป็นรักเพื่อน...
เริ่มเรื่องเลยดีกว่าคือเมื่อ3ปีก่อนเราได้ไปเรียนม.4 อยู่ที่ตจว.คือมันมีปัญหาทางบ้านเลยทำให้เราได้ย้ายไป ด้วยความที่เป็นเด็กกทม.แล้วก็เป็นคนเด๋อๆด๋าๆ เราเลยเข้ากับใครไม่ค่อยได้เท่าไหร่ แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น เราเริ่มเรียนมาได้ 1ปี พอเปิดเทอมขึ้นม.5 มาก็มีเด็กใหม่เข้ามาแต่เราก็ไม่ได้อะไรออกจะไม่ค่อยสนใจด้วยซ้ำ แล้วอยู่ดีๆวันนึงเราก็มาสนิทกับไอเด็กใหม่คนนี้แบบงงๆ5555 จะเรียกว่างงได้ไหมคงไม่ได้เพราะความจริงคือเราเข้าไปหาเค้าก่อนเองนั้นแหละ5555
คือเริ่มแรกก็หยอกเล่นว่าเออเนี้ยแฟนเรา ใครพูดไรก็จะตอบแบบขำๆ คือเล่นกันนั้นแหละเขาก็เล่นกับเรานะ ตอนนั้นเราก็ไม่ได้อะไรก็เพื่อนกันธรรมดา พอช่วงสงกรานเรากลับมาบ้านที่ กทม. เราก็ทำเป็นเช็คอินว่าไปเล่นน้ำที่นั้นที่นี่แต่จริงๆแล้วเรานอนอยู่บ้าน5555 (เอาจริงๆร้อนแบบนี้เราขี้เกียจออกจากบ้านมาก555) แล้วอยู่ดีๆวันนั้นเขาก็ทักเรามาตอนกลางคืนประมาณว่า ทำไรแฟนไม่นอน อะไรประมาณนี้แหละ แต่ก็ไม่ได้อะไรก็คิดว่าเล่นๆกันปกติ เราก็เลยคุยๆกันกูปกติภาษาเพื่อนอะ5555 พอผ่านช่วงนี้ไปเราก็จำไม่ได้และว่าเป็นยังไง5555 แต่คือจริงๆแล้วตอนนั้นเราชอบรุ่นพี่ที่รร.อยู่คนนึงนะชอบมาเป็นปีแล้ว เราก็ไม่ค่อยได้อะไรกับเพื่อนคนนี้มากเพราะเราก็อยากคุยแค่กับพี่เขา แบบโมเม้นคนแอบชอบแหละก็จะไม่สนใจคนอื่นใช่ปะหล่ะ จนนานๆไปเราก็เริ่มแปลกๆ แต่ว่าเพื่อนเราคนเนี้ยะคือชอบเข้ามาถามงาน ถามการบ้านนู้นนี่ เราก็ช่วยเท่าที่ช่วยได้อะ พักหลังๆเราเลยสนิทกันมั้ง นี่อาจจะเป็นต้นเหตุที่ทำให้เราเริ่มหวั่นใจ55555 พอเราเริ่มสนิทกันเพื่อนๆเราก็จะชอบแซวตามภาษาเพื่อนอะ มีวันนึงเขายืมโทรศัพท์เราไปเล่นแล้วก็บันทึกเบอร์พ่อ เบอร์แม่มาให้เราอะ พอมาเปิดเจอเราก้แบบงงๆ ว่ามาบันทึกไว้ทำไมวะ แต่ก็แบบอ่อคงให้ไว้เวลาโทรมาถามงานจะได้รู้ว่าใครไรงี้มั้ง เราก็เฉยไป พอช่วงขึ้นม.6มารร.เราจัดงานกีฬาสี นี่เลยทีเด็ดของเรื่อง5555 จัดกีฬาสีพวกเราก็จะได้จัดของต่างๆแบบเป็นคนดำเนินงานไรแบบนี้ ก็จะได้อยุ่ด้วยกันมากขึ้นเพราะทุกคนในห้องต้องช่วยงานกัน พอตอนเย็นทำไรเสร็จเพื่อนก็จะมารวมกันบ้านเราแบบทำอะไรกินกัน แต่นั้นคงไม่ใช่ประเด็นอีก5555 ข้ามไปและกัน มีวันนึงตอนซ้อมกีฬาสีเราแบบหิวข้าวมากกับเพื่อนเราก็แบบใครจะไปให้วะไรงี้ เราเลยลองโทรไปบอกเขาเล่นว่าเออเนี้ยเราหิวข้าวไปซื้อให้หน่อยเขาก็มาไปซื้อจริงๆ เพื่อนก็แซวอีกว่าเออเราใช้ไรก็ทำหมดทีเพื่อนใช้ไม่ทำ เราก็เงียบเขาก็ยิ้มๆไป หลังจากนั้นมาเวลาเราอยากได้อะไรอยากกินไรเราก็โทรหาเขาตลอดจนถึงขั้นที่เราต้องเซฟเบอร์เขาว่า "หิวเมื่อไหร่ก็โทรไป" 555555 ไม่ใช่แค่หิวไงอยากได้ไรก็โทรไปอยู่ไกลแค่ไหนเขาก็มา นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราเริ่มรู้สึกดี
พอเราเริ่มสนิทมากขึ้นเราก็เจอกันมากขึ้น เพื่อนๆเรานี่แม่เรารู้จักทุกคน แล้วเขาก็มาบ้านเราบ่อยด้วย เราเคยบอกว่าให้มาบ่อยๆแม่จะได้จำหน้าได้55555 แอบอ่อย บางทีเขามาก็แบบงงๆมาแบบไม่บอกไม่นัด มาเฉยๆ5555 ช่วงนี้เราก็เริ่มทักเขามากขึ้นคุยกันแทบทุกวัน เราก็จะทักไปแบบว่าเหงาจังคุยเป็นเพื่อนหน่อยไรงี้ ทั้งๆที่เราทักรุ่นพี่คนที่เราชอบดีกว่ามั้ย5555 แล้วเราก็คุยๆสลับกันทักบ้างเป็นบางครั้ง เราก็เริ่มห่างๆจากรุ่นพี่ที่เราชอบ กลายมาเป็นเริ่มเข้าหาเพือนคนนี้แทน เราก็คุยๆสนิทกันมากขึ้น เขาคอยเทคแคร์ดูแลเราทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆเราต้องการอะไรเขาก็จะเอามาให้อะ อ่อลืมบอกช่วงแรกๆที่รู้จักกันเขาคุยกับเราแต่กูหลังๆมาก็มาเรียกชื่อกันแทน เราเคยถามเหมือนกันทำไมมาเรียกแบบนี้แต่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไร55555 เออลืมบอกอีกคือเขาเป็นผช.ที่ถือว่าฮอตในรร.ลำดับต้นๆอยู่นะ เด็กผญ.ครึ่งรร.น่าจะรู้จักเขา5555 แล้วเวลาเขาโดนหญิงมาจีบไรงี้ก็จะมาบ่นๆให้เราฟัง ชอบใครก็มาบอกเรา ให้เราช่วยบ้าง นู้นนี่นั้นบ้างซึ่งจริงค่ะเราช่วยตลอดไม่รู้ทำไมเหมือนกัน5555 แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกว่าไม่อยากให้เขาสมหวังนะคือช่วยสุดๆถ้าสมหวังเราก็ดีใจด้วย แต่เขาก็จะแบบคุยเยอะเรียกว่าคุยเยอะได้ไหมก็ไม่รู้เพราะเขาก็ดูเป็นผช.คารมดี แล้วก็ชอบหยอด เจ้าชู้ จนเราเองยังเผลอใจเลย55555 เขาเคยบอกกับเราว่า เขาแคร์เราที่สุดในบรรดาเพื่อนแล้ว เขาห่วงเรานะไรแบบนี้เขาพูดกับเรา คือเราจำได้ทุกอย่างเด้อ55555 พอช่วงสอบแกทแพท เราก็ต้องเข้าไปสอบในตัวเมืองกัน เขาก็ไปกินเหล้าแบบเด็กผช.อะ เราก็คุยกลุ่มห้องกันแบบแลกเปลี่ยนต่างคนต่างทำไรอยู่แบบเฮฮาปาร์ตี้กัน พอเราเห็นว่าเขาไปกินเหล้านะเราก็พูดแบบเหมือนไม่พอใจอะในกลุ่ม เขาก็เลยคอลมาหาเรา4-5รอบเราก็ไม่รับเขาก็ส่งข้อความมาบอกว่ากลับแล้วนะ ถึงห้องแล้ว เราก็อ่านไม่ตอบ พอวันไปสอบก็ทักเรามาเราก้ไม่ได้สนใจ แล้วเขาก็คอลมาอีกเราก็ไม่สนใจอีก5555 จิงๆก้เริ่มใจอ่อนตั้งแต่เขาคอลมาครั้งแรกแล้ว555 แล้วเขาก็ทักมาแบบอยู่ไหน สอบไหน เราก็ตอบแบบเบื่อๆโลก เขาก็มาขอโทษเรา มาง้อแบบเหมือนเราเป็นแม่เขาเนี้ยะะ55555 เราก็เฉยๆไปจนกลับมาบ้าน เขาก็ทักมาก็บอกขอคุยด้วยหน่อย1นาที เขาก็โทมาว่าเออเป็นอะไรโกธรหรอที่ไม่กลับห้องเราก็บอกแต่ป่าวๆๆ เขาก็ขอโทษเราแล้วก็วางสายไป พอเริ่มมาเป็นปกติเขาก็ถามเราอีกวันนั้นงอนเรื่องที่ไม่กลับห้องหรอ โทรไปก็ไม่รับทักไปก็ไม่ตอบ เราก็บอกแบบยังไม่ได้งอนเลย อย่ามางอนคืนนะไม่ง้อ เขาก็แคปของเราอะไปลงไอจี เราก็แบบแคปไมวะ5555 ก็ไม่เอะใจไรก็คุยปกติมาเรื่อยๆอยู่โรงเรียนก็เล่นกันปกติ พอใกล้จะปัจฉิมเราก็ถามเขาว่าเขาอยากได้อะไรเขาก็ว่าอยากได้อะไรก็ได้ที่บ่งบอกว่าเป็นเรา เขาก็เลยถามเราว่าเราเนี้ยอยากได้อะไรเราก็เลยตอบไปแบบที่เขาตอบเราอะ5555 เขาก็บอกว่าเขาจะซื้อฮูลาฮุปให้เราไว้ลดนน. (เพราะเราอ้วนอะ55555) เขาก็ซื้อมาจริงๆนั้นแหละเราแอบตกใจตรงที่เขาเอาเวลาที่ไหนไปซื้อ ซึ่งจริงๆแล้วเขาวางแผนกับเพื่อนเรา55555 งงใจไปใหญ่ อ่อเขาเคยบอกกับเราว่าอยากได้เสื้อคู่ ตอนนั้นเราก็เริ่มหวั่นๆและนะแบบจะอยากใส่เสื้อคู่กับเราหรอ55555 เขินอยู่เด้อ แต่เราก็ไม่ได้บอกว่าจะซื้อ แต่เรามีแพลนว่าก่อนเราจะไปมหาลัยเราจะซื้อให้เขา แต่เขาดันไปมีแฟนก่อนไงเราจะซื้อก็แปลกๆอยู่เด้อ55555 นี่เลยเป็นต้นเหตุที่ทำให้เราไม่ชอบเสื้อคู่จนตอนนี้อะ5555 อะต่อๆพอช่วงปิดเทอมม.6 พวกเพื่อนเราก็ชวนกันไปกินหมูกะทะ แล้วเขามาก็แบบคุยแต่โทรศัพท์ไม่ค่อยอะไรเพื่อนเราก็เริ่มเอะใจและเออมีไรแน่ๆเลย จนเรามากทม.เขาก็มากทม.คือช่วงนี้เราเริ่มไม่ค่อยได้คุยกันแล้วเพราะเริ่มทำงานปิดเทอม มีวันนึงอยู่ดีๆเขาก็คอลมาหาเรา แล้วก็บอกว่า" เขาเหนื่อย เหนื่อยมาก เขามีแฟนแล้วนะ " เราก็แบบเห้ยคือไรวะแล้วอยู่ดีๆสายมันก็เงียบไปเราเลยกดวาง คิดในใจแบบเห้ยเขามาบอกเราว่ามีแฟนแล้วแค่นี้หรอ เราก็เพ้อจ้าเต็มฟงเต็มเฟส นี่อาจจะเป็นข้อเสียอย่างหนึ่งของเราเลยที่ไม่ค่อยเก็บอาการ แล้วเขาก็ไม่อ่านไม่ตอบเราจนไปคบกับคนที่คุยอยู่อะ เราก็นิ่งๆไปเลยไม่ทักไม่คุย เขาก็ไม่ได้อะไรเรา อ่อคือเราจะบอกว่าตอนที่เราเริ่มรู้สึกดีกับเขาอะเราไม่เคยบอกใครเลย จนแบบทนไม่ไหวจริงๆคือต้องมีที่ระบายไว้สักคนเหอะ เราก็บอกเพื่อนที่เราสนิทอะ เอาจิงๆแค่เราบอกว่าเราชอบคนนี้ เพื่อนก็บอกประมาณว่าเออรู้แล้ว แต่ก็ตกใจหน่อยๆเหมือนแบบแอบเชียร์คู่เราเหมือนกันว่าจะต้องมีใครชอบใครแน่ๆ สุดท้ายคือเรานั้นแหละที่ชอบเขาเอง5555 เราจะบอกว่าทุกอย่างทุกการกระทำคือเราไม่ได้ทำแบบหลบๆซ่อนๆอะ คือก็เปิดเผยนี่แหละแบบเพื่อนกันทั่วไป
อะต่อๆหลังจากที่เราเริ่มหายเงียบๆกันไปแล้วเขาก็ไปมีแฟนเรียบร้อย555555 วันนึงเขาทักมาหาเราว่าเป็นไงบ้าง สบายดีไหมอะไรแบบนี้ เราก็ตอบตามน้ำไปช่วงนั้นคือเราไม่อยากอะไรเขาเลยอะแบบอยากห่างสุดๆ แต่ใจก็อยากคุยด้วยนะ และมีตอนนึงเขาก็ถามว่าเราเปลี่ยนเบอร์หรอเราก็บอกป่าวเขาก็โทรมาแต่เราไม่ได้ยินโทรศัพทเลยไม่ได้รับ แต่ก็ไม่อะไรเขาก็หายเงียบไปเลย จนเขาคบๆเลิกๆและก้มีแฟนมา3คนและ5555 เราก็ยังรู้สึกอยู่นะ มันเหมือนเขาคือคนแรกที่ทำให้เรายิ้มได้อะ แล้วยังเป็นคนที่มาทำให้เราลบคนในใจเราได้อะ คือเขาดีกับเรามากทุกๆอย่างเลย ดีจนเราไม่อยากมองหาขอเสียในตัวเขาเลยอะ เพื่อนเราแบบบอกกับเราว่าที่เขาเข้ามาแบบเนี้ยเพราะอยากให้เราช่วยงานบ้าง หลอกใช้เราบ้าง เรานี่โดนเพื่อนด่าว่าโง่ก็มี5555 แบบเออเราคงโง่จริงๆ แต่เขาก็ดีแค่กับเราอะ เขาไม่ได้ดีแบบนี้กับทุกคนไง เราเลยมองว่ามันดีที่สุดอาจเป็นเพราะเราไม่เคยเจอคนที่ดีกับเราขนาดนี้มั้ง
เราเลยอยากตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอยากเล่าให้ใครๆฟังกันอะ เราอยากได้ความเห็นว่าควรจะทำยังไงต่อ ถ้าย้อนเวลาไปได้เราก็คงยังเลือกที่จะอยากรู้จักเขาอยู่ดี ตอนนี้เราคิดว่าการเป็นเพื่อนกันมันคงยาวนานที่สุด ถ้าเราไม่ไปอะไรมากมายตอนนั้น ในตอนนี้เราคงจะเป็นเพื่อนที่สนิทกันที่สุดอะ5555 ถ้าเขาหลงเข้ามาอ่านกระทู้นี้เราก็อยากบอกว่าเราดีใจที่มีเพื่อนดีๆแบบเขา ถึงเขาจะบังเอิญเข้ามาหรืออาจจะตั้งใจเข้ามาในชีวิตเรา อาจจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เรารู้สึกพิเศษขนาดนี้ แต่เราอยู่กับเขาแล้วเราโอเคสุดๆ ความจริงเราน่าจะเป็นเพื่อนกันได้นานกว่านี้ เราอยากบอกเขาว่าเรายังอยากมีเพื่อนดีๆแบบเขาอยู่ในชีวิตนะ
ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบน้าา อาจจะผิดพลาดบ้างก็ขอโทษด้วยเพราะเราเพิ่งเคยตั้งครั้งแรก😂😂😂