เราเลิกกับแฟนเก่ามาเพราะ เขาไม่เหมือนเดิมค่ะ
ความจริงเพราะเราไม่ใส่ใจเขาตั้งแต่แรก ตอนที่เราคบกันแรกๆก็หวานหยดย้อยค่ะ ทั้งพาไปหาพ่อแม่ ไปเที่ยวด้วยกัน ทำอะไรหลายอย่างร่วมกัน แต่พอนานวันเข้าเราก็มีงานตลอด แต่เขายังเหมือนเดิม เราเลยสนใจเรื่องอื่นมากกว่าเขา เวลาเขาน้อยใจ เราก็รำคาญ ทั้งบ่น ทั้งว่าเขา หลังจากนั้นพอคบกันได้ปี 1 เดือน เราก็เริ่มเข้าใจเขามากขึ้น แต่....เขาก็เปลี่ยนไปแล้ว หลังจากนั้นเราก็เริ่มรู้สึกแย่มาก แต่ก็พยายามจะดีกับเขาให้เหมือนที่เขาเคยดีกับเรา แต่ยิ่งนานวันยิ่งท้อถอย เราเลยบอกเลิกเขาไปหลายครั้ง แต่เขาก็รั้งไว้ตลอด จนเราสัญญาว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าเลิกคือจบ เราก็คบกันต่อ แต่มันก็แย่เหมือนเดิม สุดท้าย....เราก็บอกเลิกเขาอีกครั้ง เพราะคิดว่ามันคงดีกว่า พอเราเลิกกันไป เขาก็ทักมาถามว่า ตกลงเลิกกันจริงๆใช่มั้ย เราก็ตอบแน่ใจๆ พอเวลาผ่านไปนานขึ้น พอนึกถึงวันที่เรารักกัน วันที่เราได้คบกัน เราก็ทนไม่ได้ เลยกลับไปขอคืนดี แต่นั้นแหละ มันสายไปแล้ว เขาบอกว่าเขาเหนื่อย เขาอยากพัก เขาไม่อยากคิดอะไรแล้ว แล้วเขาก็ไม่อยากผิดสัญญาตนเองด้วย เราเสียใจมาก เรารู้ดีว่าเพราะเรามาเห็นค่าในตอนที่สาย ทำอะไรไม่คิด เราเลยพยายามลืมเขา และนำสิ่งเหล่านี้มาปรับปรุงตัว
เราเลิกกันได้ 2 อาทิตย์กว่าแล้ว เราทักไปหาเขาตลอด ไปขอคืนดีบ่อยๆ เราบอกว่ามันดีขึ้นแน่นอน เขาก็บอกให้พอเถอะ เขาไม่กลับไปหรอก
วันนี้เราก็ทักไปหาเขาอีก แล้วถามว่ายังรักกันอยู่มั้ย เขาก็ตอบว่า งั้นขอตอบว่าไม่รู้สึกดีกว่า เราจะได้ไม่รอเขา พอเราถามมาก ก็บอกไม่อยากคิดอะไร ไม่อยากตอบ เหมือนเขาพยายามหลีกหนี ไม่อยากจะคิดถึง เราเองก็พยายามตัดใจ แต่พอรุ้ว่าจิงๆเขายังรักเราอยู่เราก็ลืมไม่ได้ซักที
เลยอยากถามว่า เราควรลืมเขา หรือ รอเขาต่อดี เขาเองก็ลืมเราไม่ได้ เราก็ลืมเขาไม่ได้ ควรทำยังไงดีคะ TT
มันมากกว่าคำว่ารัก มากกว่าคำว่าผูกพัน 1 ปี 5 เดือน มันมีความหมายมากๆเลยสำหรับเราค่ะ
อีก 3-4 เดือนเขาก็จะจบ ม.6 แล้ว เรากะจะให้ของขวัญวันปัจฉิมค่ะ เป็นสมุดไดอารี่ที่เราเขียนตั้งแต่คบกันได้ไม่กี่เดือนจนถึงตอนนี้ มันพอจะทำให้เขาอยากกลับมารึเปล่าคะ ช่วยทีค่ะ YY
ขอแฟนเก่ากลับมาคืนดี แต่แฟนเก่าลังเล
ความจริงเพราะเราไม่ใส่ใจเขาตั้งแต่แรก ตอนที่เราคบกันแรกๆก็หวานหยดย้อยค่ะ ทั้งพาไปหาพ่อแม่ ไปเที่ยวด้วยกัน ทำอะไรหลายอย่างร่วมกัน แต่พอนานวันเข้าเราก็มีงานตลอด แต่เขายังเหมือนเดิม เราเลยสนใจเรื่องอื่นมากกว่าเขา เวลาเขาน้อยใจ เราก็รำคาญ ทั้งบ่น ทั้งว่าเขา หลังจากนั้นพอคบกันได้ปี 1 เดือน เราก็เริ่มเข้าใจเขามากขึ้น แต่....เขาก็เปลี่ยนไปแล้ว หลังจากนั้นเราก็เริ่มรู้สึกแย่มาก แต่ก็พยายามจะดีกับเขาให้เหมือนที่เขาเคยดีกับเรา แต่ยิ่งนานวันยิ่งท้อถอย เราเลยบอกเลิกเขาไปหลายครั้ง แต่เขาก็รั้งไว้ตลอด จนเราสัญญาว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าเลิกคือจบ เราก็คบกันต่อ แต่มันก็แย่เหมือนเดิม สุดท้าย....เราก็บอกเลิกเขาอีกครั้ง เพราะคิดว่ามันคงดีกว่า พอเราเลิกกันไป เขาก็ทักมาถามว่า ตกลงเลิกกันจริงๆใช่มั้ย เราก็ตอบแน่ใจๆ พอเวลาผ่านไปนานขึ้น พอนึกถึงวันที่เรารักกัน วันที่เราได้คบกัน เราก็ทนไม่ได้ เลยกลับไปขอคืนดี แต่นั้นแหละ มันสายไปแล้ว เขาบอกว่าเขาเหนื่อย เขาอยากพัก เขาไม่อยากคิดอะไรแล้ว แล้วเขาก็ไม่อยากผิดสัญญาตนเองด้วย เราเสียใจมาก เรารู้ดีว่าเพราะเรามาเห็นค่าในตอนที่สาย ทำอะไรไม่คิด เราเลยพยายามลืมเขา และนำสิ่งเหล่านี้มาปรับปรุงตัว
เราเลิกกันได้ 2 อาทิตย์กว่าแล้ว เราทักไปหาเขาตลอด ไปขอคืนดีบ่อยๆ เราบอกว่ามันดีขึ้นแน่นอน เขาก็บอกให้พอเถอะ เขาไม่กลับไปหรอก
วันนี้เราก็ทักไปหาเขาอีก แล้วถามว่ายังรักกันอยู่มั้ย เขาก็ตอบว่า งั้นขอตอบว่าไม่รู้สึกดีกว่า เราจะได้ไม่รอเขา พอเราถามมาก ก็บอกไม่อยากคิดอะไร ไม่อยากตอบ เหมือนเขาพยายามหลีกหนี ไม่อยากจะคิดถึง เราเองก็พยายามตัดใจ แต่พอรุ้ว่าจิงๆเขายังรักเราอยู่เราก็ลืมไม่ได้ซักที
เลยอยากถามว่า เราควรลืมเขา หรือ รอเขาต่อดี เขาเองก็ลืมเราไม่ได้ เราก็ลืมเขาไม่ได้ ควรทำยังไงดีคะ TT
มันมากกว่าคำว่ารัก มากกว่าคำว่าผูกพัน 1 ปี 5 เดือน มันมีความหมายมากๆเลยสำหรับเราค่ะ
อีก 3-4 เดือนเขาก็จะจบ ม.6 แล้ว เรากะจะให้ของขวัญวันปัจฉิมค่ะ เป็นสมุดไดอารี่ที่เราเขียนตั้งแต่คบกันได้ไม่กี่เดือนจนถึงตอนนี้ มันพอจะทำให้เขาอยากกลับมารึเปล่าคะ ช่วยทีค่ะ YY