จดหมายจากเณรหลัม ถึงบ่าววิด..
.........................................
น้าหลัมส่งหนังสือเล่มหนึ่ง ให้พ้มอ่านให้ฟัง อ่านแหล้วอยากบอกต่อ..
พร้อม ๆ กับได้แรงยอนจากน้าหลัมว่า ท่อนนี้น่าส่งถึงบ่าววิดให้ได้อ่าน..
...........................................
ชายขี้เมา.... กำลังนั่งกินเหล้าอยู่กับเพื่อน
เมียทำกับแกล้ม...มาส่งให้...ไม่ขาดมือ...
ในขณะที่นั่งกินเหล้า...
ชายขี้เมา...ก็เรียกลูกชายที่เป็นวัยรุ่น...มาอบรม
โตขึ้น..ลูกต้องเป็นคนดีนะ...
เป็นที่พึ่งของพ่อแม่ให้ได้...
ต้องขยันทำมาหากินไม่เที่ยวเตร่...
ไม่กินเหล้า..ไม่เล่นการพนัน...ไม่คบเพื่อชั่ว...
ลูกต้องเป็นคนดี...เป็นเด็กกตัญญู...ไม่ทำให้พ่อแม่ต้องผิดหวัง...
พอสอนมาถึงตรงนี้...ปรากฏว่า...
มีเพื่อนข้างบ้านเดิน...ผ่านมา...
จึงตะโกนเรียกเข้ามาร่วมวงด้วย....
แต่แก้วเหล้า...มีไม่พอ...
จึงตะโกนเรียกเมีย....ให้เอาแก้วเหล้าเก่าไปล้าง....
เมียรีบหยิบแก้วเหล้า...ไปล้างในกะลังมังล้างปลา..
ผัวเห็นเข้า...ตะโกนด่าลั่น...
อีเวร... ทำไมโง่อย่างนี้วะ...
เอาแก้วเหล้าไปล้างในน้ำล้างปลา
น้ำมันสกปรกยังงั้น...แล้วมันจะสะอาดได้อย่างไร...?
พ่อแม่ไม่เคยสั่งสอนหรือไงว่า...
อย่าเอาน้ำสกปรกโสโครกไปล้างอะไร....
มันสะอาดไปไม่ได้หรอก...
เมียบอกว่า...
พระที่วัด...ก็สอนฉันเหมือนกัน...
ท่านสอนว่า...
“ถ้าอยากให้ลูกดี...ต้องทำดีให้ลูกดู...
พี่ทำตัวเป็นน้ำโสโครก...
แต่...อยากให้ลูก...เป็นน้ำสะอาด...
พี่หมกมุ่นอยู่กับอบายมุข....ทั้งวัน...
แต่อยากให้ลูก....เป็นคนดี
พี่คิดว่า...
“จะเอาน้ำโสโครก...ล้างแก้วได้สะอาดไหม...?.
เมื่อวานมีโอกาสได้นั่งฟังเด็กที่เคยกินน้ำกระท่อมพูดกันผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง ฟังแล้ว
ได้ข้อคิดมาข้อหนึ่งจากคำพูดที่ว่า “กูว่าตอนนี้พ่อมันยังกลับไม่ถึงบ้าน
ไม่ต้องไปบอกแกหรอก ลูกมันก็เหมือนพ่อมันนั่นแหละ”
..............................
เครดิต..สมคิด ลวางกูร
...............................
จดหมายจากเณรหลัม ถึงบ่าววิด..
.........................................
น้าหลัมส่งหนังสือเล่มหนึ่ง ให้พ้มอ่านให้ฟัง อ่านแหล้วอยากบอกต่อ..
พร้อม ๆ กับได้แรงยอนจากน้าหลัมว่า ท่อนนี้น่าส่งถึงบ่าววิดให้ได้อ่าน..
...........................................
ชายขี้เมา.... กำลังนั่งกินเหล้าอยู่กับเพื่อน
เมียทำกับแกล้ม...มาส่งให้...ไม่ขาดมือ...
ในขณะที่นั่งกินเหล้า...
ชายขี้เมา...ก็เรียกลูกชายที่เป็นวัยรุ่น...มาอบรม
โตขึ้น..ลูกต้องเป็นคนดีนะ...
เป็นที่พึ่งของพ่อแม่ให้ได้...
ต้องขยันทำมาหากินไม่เที่ยวเตร่...
ไม่กินเหล้า..ไม่เล่นการพนัน...ไม่คบเพื่อชั่ว...
ลูกต้องเป็นคนดี...เป็นเด็กกตัญญู...ไม่ทำให้พ่อแม่ต้องผิดหวัง...
พอสอนมาถึงตรงนี้...ปรากฏว่า...
มีเพื่อนข้างบ้านเดิน...ผ่านมา...
จึงตะโกนเรียกเข้ามาร่วมวงด้วย....
แต่แก้วเหล้า...มีไม่พอ...
จึงตะโกนเรียกเมีย....ให้เอาแก้วเหล้าเก่าไปล้าง....
เมียรีบหยิบแก้วเหล้า...ไปล้างในกะลังมังล้างปลา..
ผัวเห็นเข้า...ตะโกนด่าลั่น...
อีเวร... ทำไมโง่อย่างนี้วะ...
เอาแก้วเหล้าไปล้างในน้ำล้างปลา
น้ำมันสกปรกยังงั้น...แล้วมันจะสะอาดได้อย่างไร...?
พ่อแม่ไม่เคยสั่งสอนหรือไงว่า...
อย่าเอาน้ำสกปรกโสโครกไปล้างอะไร....
มันสะอาดไปไม่ได้หรอก...
เมียบอกว่า...
พระที่วัด...ก็สอนฉันเหมือนกัน...
ท่านสอนว่า...
“ถ้าอยากให้ลูกดี...ต้องทำดีให้ลูกดู...
พี่ทำตัวเป็นน้ำโสโครก...
แต่...อยากให้ลูก...เป็นน้ำสะอาด...
พี่หมกมุ่นอยู่กับอบายมุข....ทั้งวัน...
แต่อยากให้ลูก....เป็นคนดี
พี่คิดว่า...
“จะเอาน้ำโสโครก...ล้างแก้วได้สะอาดไหม...?.
เมื่อวานมีโอกาสได้นั่งฟังเด็กที่เคยกินน้ำกระท่อมพูดกันผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง ฟังแล้ว
ได้ข้อคิดมาข้อหนึ่งจากคำพูดที่ว่า “กูว่าตอนนี้พ่อมันยังกลับไม่ถึงบ้าน
ไม่ต้องไปบอกแกหรอก ลูกมันก็เหมือนพ่อมันนั่นแหละ”
..............................
เครดิต..สมคิด ลวางกูร
...............................