ครั้งหนึ่งที่เปิดใจรักคนในสาย รักมากๆ จนเจ็บถึงวันนี้

นี้เป็นครั้งแรกที่ตั้งกระทู้ ไม่เคยได้เล่าเรื่องราวตัวเองที่ไหนเลย สาเหตุว่าทำไมถึงต้องมาเล่าอะไรของตัวเองให้คนอื่นได้รู้ มันอาจจะมาจากความอึดอัด ความคิดถึง ความผิดหวัง ความเชื่อใจและอะไรหลายๆ อย่าง เหมือนอย่างเช่นตอนนี้ความรู้สึกไม่ต่างกันเลย เพื่อนๆเคยรักใครสักคนที่รู้จักทาง FB ไหม รักและรอ
จนในที่สุดรอแล้วรอเล่ารอจนวินาทีสุดท้าย รอได้ถึง 2 ปี จนกระทั่งมารุ้ความจริงว่าเขาได้คุยกับ ผญ อีกคน  วิธีการที่เข้าหา ผญ คนนั้นก็มาแบบเหมือนกันเดี้ยะ แต่ถามว่าทำไมยังต้องรู้สึกกับเขาอีก 2 ปี มีเรื่องราวมากมายให้เราได้จำได้คิด ตอนนี้ขณะนี้ เดือนนี้ยิ่งเป็นเดือนเกิดของเขาคนนั้นด้วย ความรุ้สึกยิ่งชัดเจนทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เราก็พอจะรับได้ ความสบายใจเกิดขึ้นกับเรามาแล้ว แต่พอมาถึงเวลานี้ยอมรับเลยว่าตัวเองอ่อนแอมากๆ จะเล่าให้ใครฟังก็กลัว กลัวว่าคนอื่นจะมองเราไม่ดี จะถูกต่อว่า ถูกว่ากลับบ้าง เพราะถ้าเราไม่เปิดใจ เรื่องราวแบบนี้ก็ไม่เกิดขึ้นกับเราแน่นอน พอมาคิดแบบนี้ก็กลัวทุกอย่าง เราอยากแชร์ประสบการณ์ อยากเล่าเรื่องราวของเรา เผื่อใครได้เจอ หรือเจอใครที่มาแบบเหมือนเขาบ้าง เราเชื่ออย่างหนึ่งว่าถ้าเขาทำกับเราได้ คนปัจจุบันเขาก็ทำได้เหมือนกัน เราเล่าแค่นี้ก่อนน่ะ เรากำลังจะกลับบ้านพัก หาดเพื่อนๆ เคยเจอแบบเราแนะนำเราได้ว่าควรทำยังไง ให้หลุดพ้นสภาวะแบบนี้