ผมเป็นคนคิดมาก เรื่ิองมันเกิดจากเมื่ิอ3ปีหรือ4ปีก่อน น่าจะประมานนี้ ตอนนั้นปมบวชเณรแล้วผมเป็นคนที่ยิ้มง่ายมีอารมณ์ขัน จนวันนึงผมทะเลาะกับพี่เณรครับแล้วผมถูกมองข้าม เขาหาว่าผมเป็นคนไม่ดี แล้วทำให้ผมมานอนคิดเก็บตัวอยู่ที่กุฏิไม่ค่อยได้ออกไปไหน แล้วผมก็เกิดอาการคิดมากจนนอนไม่หลับ จนปมทนไม่ไหวเลยต้องสึก แล้วพอสึกแล้วออกมาอยู่ที่บ้านกับครอบครัว เวลาใครทำอะไรให้ผมไม่พอใจผมก็จะโกรธแล้วเก็บเอาไปคิด จนถึงตอนนี้ผมคิดมากจนไม่ค่อยกล้าออกจากบ้าน เพราะผมอารมร้อน ไม่กล้าสบตาผู้คน เวลาโดนด่าก็อยากจะต่อยคนที่ด่าเลยครับ แต่ก็เก็บอารมเอาไว้ ขี้กังวล ขี้โมโห แต่เก็บเอาไว้คนเดียว เป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยคุยกับใคร พอผมคุยกับแม่ให้พาไปหาหมอ แม่ก็เอาแต่บ่นๆ แล้วก็พูดอย่างนู้น อย่างนี้ แล้วก็ด่า ผมเลยไม่ออกไปไหน คิดแล้วก็รู้สึกเสียความรู้สึกครับ ที่แม่ไม่เข้าใจผมบ้างเลย เลยถามว่า อาการที่ผมเป็นมันคืออะไร ผมสับสนในตัวเองครับ (ไม่อยากถามมากครับ ไม่ค่อยอยากรบกวนครับ แต่มันอึดอัดในใจ)
อะไร มันคืออะไร ?