ไม่คิดว่าเพียงปลาตัวเล็ก ๆ จะให้ความรู้สึกหลายหลากได้เพียงนี้ หรือว่า ...@@ ปลาก็มีหัวใจ @@...

..


                 เป็นเรื่องจริงครับ   .. เคยเลี้ยงปลากับเขาครั้งหนึ่งในชีวิต   เลยเอาประสบการณ์มาเรียบเรียงให้อ่าน ...

     ....
     ....

                  ประสบการณ์ต่อสัตว์เลี้ยงของแต่ละคนคงต่างกันไปต่าง ๆ นานา

                  อารมณ์ก็คงจะมีกันหลายหลาย

                  ไม่ว่าจะเป็นแบบรักหวานซึ้งตรึงจิต  บางคนก็อาจจะเป็น...รักโศกเศร้าเคล้าน้ำตา    บางคนอาจจะ...ตลกบันเทิงรื่นเริงใจ   หรือมีแม้กระทั่ง...บู๊ดุเด็ดเผ็ดมัน     

                  ผมก็เคยเลี้ยงปลากับเขาอยู่ครั้งหนึ่ง   แต่ .. ไม่รู้จะจัดอยู่ในอารมณ์หมวดไหนดี   
               
                 ลองมาดูกัน

                  ………..
                  ………..


                 วันหนึ่งผมแวะเข้าไปหาเพื่อน    ขณะกำลังยืนคุยกันอยู่หน้าบ้านแล้วมือถือของมันก็มีสายเรียกเข้าผมเลยต้องยืนแหง่วรอเพื่อนคุยโทรศัพท์   ขณะกำลังเซ็ง ๆ ก็เหลือบไปเห็นอ่างบัวใบหนึ่ง

                เอ๊ะ !!   ตี๋ใหญ่เอาอ่างบัวมาตั้งไว้แต่เมื่อไหร่หว่า  เออ.. เลี้ยงปลาหางนกยูงด้วยแฮะ ..

                ผมก้มดูในอ่างแก้เซ็ง ดูปลาสีสวย ๆ ว่ายเล่นไปมาในน้ำใสแจ๋ว และก็ปรากฏว่าผมยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเป็นครึ่งชั่วโมง รู้สึกเย็นใจอย่างบอกไม่ถูก ..

                กระทั่งเพื่อนผมมายืนใกล้ ๆ ก็ยังไม่รู้ตัว  จนมันเอานิ้วลงไปแกว่งในอ่างนั่นแหละถึงรู้

               “ดูปลาแต่ละตัวสิ..  จะมีลักษณะประจำตัวของมันนะ…  ”  ไอ้ตี๋ว่าขึ้นเบา ๆ  ".ท่าว่ายของมันก็เหมือนท่าเดินของคนจะไม่เหมือนกัน  นิสัยของแต่ละตัวก็ไม่เหมือนกัน .. ดูตัวนี้สิ... เหมือนเด็กไฮเปอร์ไหม ...”

                เพื่อนผมอธิบายปลาแต่ละตัวเป็นฉาก ๆ  .. เออ .. จริงของมันแฮะ .. ดูแล้วก็ตลกดี ..

                 ………………………..

                 หลังจากวันนั้นผมก็นึกอยู่ในใจว่าจะหาอ่างบัวมาเลี้ยงปลาหางนกยูงไว้ที่บ้านบ้าง   เพราะรู้สึกว่ามันทำให้เราเพลิดเพลินเย็นอกเย็นใจจริง ๆ

                 และแล้ววันหนึ่งผมก็มีโอกาสได้เลี้ยงปลาหางนกยูงเข้าจนได้  ต้องเท้าความหน่อยว่าช่วงนั้นผมมีงานตัวหนึ่งต้องติดต่อกับสถานทูตของประเทศเพื่อนบ้านทุกวัน   งานมันไม่ยากเลยให้แมสเซ็นเจอร์คนหนึ่งคอยรับผิดชอบให้ดำเนินเรื่องแทน     ...เขาชื่ออู๋ ...

                 ทุกเช้าอู๋จะมารับเอกสารที่ผม ก่อนจะนำไปยื่นเรื่องในสถานทูตตอนบ่าย  ขณะรอผมเตรียมเอกสารเราก็จะมีการคุยเล่นกันไปเรื่อย ๆ  จนครั้งหนึ่งผมได้พูดถึงเรื่องเลี้ยงปลาพร้อมกับเปรยขึ้นว่าจะไปหาซื้ออ่างบัวมาเลี้ยงปลาหางนกยูงบ้าง

                 วันรุ่งขึ้นปรากฏว่าอู๋ไปคว้าอ่างดินเผาเล็ก ๆ มาจากที่ไหนไม่รู้หนึ่งใบพร้อมขาตั้ง

                 “อย่าไปซื้อเลยคุณเสก  ผมเอามาให้แล้ว .. “  อู๋ว่าพลางก็จัดแจงหามุมวางไว้เป็นอย่างดี

                 ตกลงผมเลยต้องรับไว้  เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจ ..

                 ถัดมาอีกวันอู๋ก็เอาลูกปลาหางนกยูงประมาณเจ็ดแปดตัวมาปล่อยในอ่าง เห็นว่าตักมาจากบ้านพ่อตา  แถมหาหินหาทรายมาประดับให้อย่างสวยงามดูแล้วก็เข้าที  แต่ผมว่าอ่างมันเล็กไปหน่อย เลยเปรยขึ้นว่าจะหาใบใหญ่มาเพิ่มเผื่อจะได้เลี้ยงบัวด้วย ..

                “ใจเย็น ๆ เจ้านาย เดี๋ยวว่างจริง ๆ ค่อยไปหา เลี้ยงในอันนี้ไปก่อนก็ได้ ..”    บางทีอู๋ก็เรียกผมว่าเจ้านาย

                 เอาก็เอา  ผมก็ว่างั้นรอให้ว่างค่อยไปดูที่สวนจตุจักร  ส่วนตอนนี้ก็ยังพอทนเพราะถึงอ่างจะเล็กก็จริง  แต่ปลาก็ตัวกระจิ๊ดริ๊ดแทบมองไม่เห็นจนนึกว่าเป็นลูกน้ำไปโน่น  

                 หลังจากนั้นอีกสองสามวันเวลายามบ่ายแก่ ๆ   อู๋กลับมาจากสถานทูตลาว  เดินยิ้มแป้นเข้ามาเชียว

                “...ตอนรอรับเอกสารที่สถานทูต  ผมไปนั่งตรงม้าหินหน้าอาคาร เพิ่งเห็นว่ามีบ่อเลี้ยงปลา  ปลาเยอะแยะเลยครับผมเลยตักเอามาด้วย  มีอยู่ตัวหนึ่งสีฟ้าหางยาวสวยมาก  สวยจริง ๆ นะครับ  ผมว่ามันสวยที่สุดในบ่อเลยล่ะ  กำลังว่ายเล่นกับตัวเมียอยู่ในบ่อ  ผมเลยตักมาเสียทั้งคู่....”

                “แล้วสถานทูตไม่ว่าเอาหรือ  ไปตักปลาเขามาแบบนี้ ...“   ผมถาม …

                 “โอ๊ย !! ….” อู๋หัวเราะ  "....ปลาพวกนี้ไม่มีใครหวงหรอกครับเจ้านาย  มันออกลูกกันไวจะตายแป๊บ ๆ เต็มบ่อ  เพิ่มบ่อเพิ่มอ่างยังไงก็ไม่พอ  ตอนผมไปขอตัก  ยามยังบอกให้เอามาเยอะ ๆ เลย”

               “อ้อ !! ..”  ผมพยักหน้าแล้วถามไป  “…….. แล้วปลาอยู่ไหนล่ะ”

               “ผมใส่กาละมังไว้หน้าบ้านครับ  คุณเสกมาดูสิ .. “

               (ต่อข้างล่าง)

               ..
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่