มีใครต้องใช้ชีวิตแบบอยู่ในกรอบของพ่อแม่ตลอดเวลาไหมครับ ?
เจ้าของกระทู้ รู้สึกอึดอัดมานาน ตั้งแต่เด็กจนมาตอนนี้อีกไม่กี่ปีก็จะ 30 แล้วรู้สึกว่าตัวเองยังเป็นเด็กของพ่อกับแม่อยู่เลย
ด้วยความที่ ตัวเองเป็นลูกคนเดียว ชีวิตวัยเด็กไม่เคยได้ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนหลังจากเลิกเรียนเลยครับ เสาร์อาทิตย์ก็อยู่แต่บ้าน
กลายเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน ไม่มีเพื่อนสนิท ไปไหนคนเดียวทำอะไรคนเดียว...
ช่วงเรียนมหาลัย ย้ายมาอยู่หอ จน 4 ปีแล้วเคยกินเหล้าเบียร์ไปประมาณ 4 แก้ว ร้านเหล้า ผับ บา แทบไม่ได้ย่างกราย การพนันไม่เคยยุ่ง
แฟนก็ไม่มี งานอดิเรกคืออ่านนิยาย วาดรูป ดูหนัง ดูการ์ตูน ทานหมูกะทะคนเดียว ดูหนังคนเดียว พีคสุดๆคือไปร้องเกะคนเดียว
พอเรียนจบ ไม่ได้ไปรับหรอกครับใบรับปริญญา ด้วยความอินดี้ของตัวเอง + เสียดายตัง บวกกับช่วงนั้นพ่อแม่ไม่ว่างติดงานปฏิบัติธรรม
เลยไม่ว่างมารับปริญญา
หลังจากเรียนจบกลับมาทำงานอยู่แถวบ้าน อยู่กับพ่อแม่ทุกวัน จากที่เคยอิสระเสรีก็ กลับมาอยู่ในกรอบเหมือนเดิม
หลายอย่างผมรับได้ เช่น ไปไหนคนเดียวตอนกลางคืนไม่ได้ ห้ามนอนดึก ห้ามดื่มน้ำอัดลม ห้ามยุ่งกับวัยรุ่นแถวบ้าน ห้ามขับรถยนต์ พวกนี้โอเค รับได้
ทำใจแล้วว่าคงไม่มีแฟนเพราะคนที่จะเข้ากับครอบครัวแบบผมได้มันหายาก พ่อกับแม่ผมไม่ทานเนื้อสัตว์ ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน มาเกือบ
20 ปีแล้ว พูดง่ายๆ ศีล 5 ครบมาก เคร่งมากๆ
และประเด็นสำคัญคือท่าน ไม่ยอมให้เอาเนื้อสัตว์เข้าบ้าน ถ้ารู้ว่าเอาเนื้อสัตว์เข้าบ้าน หรือถ้ารู้ว่าผมไปทานอาหารธรรมดา ไม่ใช่อาหารเจ
มาก็จะโกรธเป็นฟื้นเป็นไฟขึ้นมาทันที ว่าผมบ้าง ร้องไห้บ้าง บอกว่าจะตกนรก กินเขาชาตินี้ ชาติหน้าก็จะถูกเขากินบ้าง เวรกรรมมีจริง บลาๆๆ
ผมก็ไม่รู้ว่าเป็นบุญหรือเป็นกรรมที่มีพ่อแม่ทานเจ แล้วบังคับให้ลูกทานด้วย ทั้งที่เราก็ทานเจกับพ่อแม่ได้ เราไม่ได้แอนตี้ แต่เราก็อยากทานของอร่อยๆบ้าง
อยากกินนู่นนี่นั่นบ้าง ทำไมต้องบังคับให้เรากินแต่เจ ไม่ทานไม่ได้เหรอ พอทานเจแล้วก็จะห่างเหินกับญาติพี่น้อง มีงานสังสรรค์อะไรก็จะไม่ค่อยได้ไป
ไปก็ไม่ได้ทานอะไรสักพักก็ขอตัวกลับ ยิ่งคุณยิ่งแม่มีอาการหนักมาก แม่จะทนไม่ได้ถ้าได้กลิ่นเนื้อสัตว์ หรือได้กลิ่นอาหารเนื้อหรืออะไรคาวๆ
ก็จะทำหน้าทำตาเหมือนจะอ๊วกออกมาให้ได้ ผมเรียกมันว่าอาการเยอะครับ
เริ่มทนไม่ไหวแล้วครับ ลงแดงหมูกะทะ ไม่ได้ทานมาเกือบ 2 ปีแล้ว 555
ตอนนี้กำลังจะเฟดตัวออกมาทางบ้านแล้วครับ หาลู่ทางไปทำงานที่อื่น ไปอยู่คนเดียวที่ไกลๆจากบ้าน
บางทีก็รู้สึกอึดอัด บางเวลาก็สำนึกผิด รู้สึกว่าตัวเองคนไม่ดี ศีลไม่เสมอกันเท่าพ่อแม่ อยู่กับพ่อแม่ไม่ได้ ปฏิบัติอย่างท่านไม่ได้
รู้สึกเหมือนอยู่ในบ้านแล้วมันร้อนยังไงชอบกล ให้ตายเถอะโรบิ้นนนน...
มีใครต้องใช้ชีวิตแบบอยู่ในกรอบของพ่อแม่ตลอดเวลาไหมครับ
เจ้าของกระทู้ รู้สึกอึดอัดมานาน ตั้งแต่เด็กจนมาตอนนี้อีกไม่กี่ปีก็จะ 30 แล้วรู้สึกว่าตัวเองยังเป็นเด็กของพ่อกับแม่อยู่เลย
ด้วยความที่ ตัวเองเป็นลูกคนเดียว ชีวิตวัยเด็กไม่เคยได้ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนหลังจากเลิกเรียนเลยครับ เสาร์อาทิตย์ก็อยู่แต่บ้าน
กลายเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน ไม่มีเพื่อนสนิท ไปไหนคนเดียวทำอะไรคนเดียว...
ช่วงเรียนมหาลัย ย้ายมาอยู่หอ จน 4 ปีแล้วเคยกินเหล้าเบียร์ไปประมาณ 4 แก้ว ร้านเหล้า ผับ บา แทบไม่ได้ย่างกราย การพนันไม่เคยยุ่ง
แฟนก็ไม่มี งานอดิเรกคืออ่านนิยาย วาดรูป ดูหนัง ดูการ์ตูน ทานหมูกะทะคนเดียว ดูหนังคนเดียว พีคสุดๆคือไปร้องเกะคนเดียว
พอเรียนจบ ไม่ได้ไปรับหรอกครับใบรับปริญญา ด้วยความอินดี้ของตัวเอง + เสียดายตัง บวกกับช่วงนั้นพ่อแม่ไม่ว่างติดงานปฏิบัติธรรม
เลยไม่ว่างมารับปริญญา
หลังจากเรียนจบกลับมาทำงานอยู่แถวบ้าน อยู่กับพ่อแม่ทุกวัน จากที่เคยอิสระเสรีก็ กลับมาอยู่ในกรอบเหมือนเดิม
หลายอย่างผมรับได้ เช่น ไปไหนคนเดียวตอนกลางคืนไม่ได้ ห้ามนอนดึก ห้ามดื่มน้ำอัดลม ห้ามยุ่งกับวัยรุ่นแถวบ้าน ห้ามขับรถยนต์ พวกนี้โอเค รับได้
ทำใจแล้วว่าคงไม่มีแฟนเพราะคนที่จะเข้ากับครอบครัวแบบผมได้มันหายาก พ่อกับแม่ผมไม่ทานเนื้อสัตว์ ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน มาเกือบ
20 ปีแล้ว พูดง่ายๆ ศีล 5 ครบมาก เคร่งมากๆ
และประเด็นสำคัญคือท่าน ไม่ยอมให้เอาเนื้อสัตว์เข้าบ้าน ถ้ารู้ว่าเอาเนื้อสัตว์เข้าบ้าน หรือถ้ารู้ว่าผมไปทานอาหารธรรมดา ไม่ใช่อาหารเจ
มาก็จะโกรธเป็นฟื้นเป็นไฟขึ้นมาทันที ว่าผมบ้าง ร้องไห้บ้าง บอกว่าจะตกนรก กินเขาชาตินี้ ชาติหน้าก็จะถูกเขากินบ้าง เวรกรรมมีจริง บลาๆๆ
ผมก็ไม่รู้ว่าเป็นบุญหรือเป็นกรรมที่มีพ่อแม่ทานเจ แล้วบังคับให้ลูกทานด้วย ทั้งที่เราก็ทานเจกับพ่อแม่ได้ เราไม่ได้แอนตี้ แต่เราก็อยากทานของอร่อยๆบ้าง
อยากกินนู่นนี่นั่นบ้าง ทำไมต้องบังคับให้เรากินแต่เจ ไม่ทานไม่ได้เหรอ พอทานเจแล้วก็จะห่างเหินกับญาติพี่น้อง มีงานสังสรรค์อะไรก็จะไม่ค่อยได้ไป
ไปก็ไม่ได้ทานอะไรสักพักก็ขอตัวกลับ ยิ่งคุณยิ่งแม่มีอาการหนักมาก แม่จะทนไม่ได้ถ้าได้กลิ่นเนื้อสัตว์ หรือได้กลิ่นอาหารเนื้อหรืออะไรคาวๆ
ก็จะทำหน้าทำตาเหมือนจะอ๊วกออกมาให้ได้ ผมเรียกมันว่าอาการเยอะครับ
เริ่มทนไม่ไหวแล้วครับ ลงแดงหมูกะทะ ไม่ได้ทานมาเกือบ 2 ปีแล้ว 555
ตอนนี้กำลังจะเฟดตัวออกมาทางบ้านแล้วครับ หาลู่ทางไปทำงานที่อื่น ไปอยู่คนเดียวที่ไกลๆจากบ้าน
บางทีก็รู้สึกอึดอัด บางเวลาก็สำนึกผิด รู้สึกว่าตัวเองคนไม่ดี ศีลไม่เสมอกันเท่าพ่อแม่ อยู่กับพ่อแม่ไม่ได้ ปฏิบัติอย่างท่านไม่ได้
รู้สึกเหมือนอยู่ในบ้านแล้วมันร้อนยังไงชอบกล ให้ตายเถอะโรบิ้นนนน...