เกริ่นนิดนึงนะคะ ออฟฟิสทั่วไป จะมีระบบการทำงานที่จะออกเป็นทางการ แต่ที่นี่มีระบบการทำงานเป็นแบบพี่น้อง เราสามารถเข้าถึงและปรึกษา ผจก.ได้อย่างสบายๆ ซึ่งเขาพร้อมจะรับฟังปัญหาเสมอ แม้งานผิดพลาด เขาจะไม่ตำหนิ โวยวายหรือหักเงิน แต่แค่ตักเตือนดีๆ (เคยมีเคสงานที่ผิดพลาดกระทันหัน และเราตัดสินใจเองไม่ได้ พยายามแก้ปัญหาแล้วแต่มันยิ่งแย่ โทรปรึกษาตอนตี 3 ยังรับสายและ ช่วยต่อสายตรงแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้)
แต่บางคนมองว่าเขาพูดซ้ำซาก ย้ำคิดย้ำทำ แต่ถ้าเราลืมทำส่วนใด ถือเป็นการช่วยเตือนความจำเราไปในตัว ซึ่งเราโอเคในส่วนนี้นะ
แต่บุคลากรผู้ขับเคลื่อนงานนั้น ทำงานมานานจนปากร้ายกาจ เบ่งไม่เกรงใคร แม้นบางครั้ง หัวหน้า/ผจก.ยังถูกเขาด่า ตะหวาดเสียง ซึ่งวิสัยในที่ทำงานในที่อื่นๆไม่มีแน่ แต่ที่นี่ มี ... ในเมื่อคนจ่ายเงินเดือนยังโดนเหวี่ยงฟาดงาขนาดนี้ เรา พนง.แผนกเดียวกันกับเขา จะไม่โดนได้อย่างไร?
รายละเอียดก็คือ เราตั้งใจที่จะลาออกจาก เนื่องด้วยสภาพแวดล้อมด้านบุคลากรไม่ค่อยดี มีความ hardcore สูง
เคยมีลาออกกระทันหันไปก่อนหน้านี้เพราะปะทะฝีปากกัน ใส่ร้ายว่าเราทั้งที่เราไม่ผิดอะไร
แต่บิ๊กในออฟฟิสต่างก็โทรมาเกลี้ยกล่อมให้กลับไปทำงาน และจะปรับเปลี่ยนระบบให้ไม่มีปัญหาขัดแย้งแบบนี้อีก
จนเราว่า โอเค เราจะเปิดใจอีกครั้ง คนไหนที่เราคิดว่าไม่สามารถสานสัมพันธ์ต่อได้ เราก็จะพยายามหลีกเลี่ยงให้มากที่สุด แต่ก็ไม่วาย เพราะบรรยากาศมันจุกจิก มีเรื่องที่ทำให้เราต้องไปสนทนากับเขา (ซึ่งถ้าเขารู้หน้าที่ตนเองก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ แต่คนไหนทำแบบเขา เขาจะมองว่า หน้าที่ก็ต้องทำสิ จะโวยวายทำไม ... คือใครโวยวาย มีแต่คุณๆไม่ไช่หรอ?)
ตอนนี้ทั้งอารมณ์ ใจเราถอยไปครั้งนึงแล้ว แล้วเราถูกเค้าว่าจิกกัดอะไรแบบนี้ ประมาณว่าได้จะเอา ไม่ยอมเสีย ไม่ยอมรับฟังใครทั้งนั้น และแม้แต่บิ๊กในออฟฟิสก็ไม่มีอำนาจพอที่จะจัดการปัญหาได้เลย
ทั้งปวงนั้นเป็นเหตุผลส่วนหนึ่ง ซึ่งถ้าร่ายออกมาก็คงจะยาวเหยียดดด เพราะจะมองว่าคิดเล็กคิดน้อย แต่โดนทุกวัน ความอดทนมีขีดจำกัด เพราะคำว่า #เขาอยู่มานาน #เขาก็เป็นแบบนี้แหล่ะ
ดังนั้นเราตัดสินใจแล้วว่าเราจะออก หางานสำรองไว้ ซึ่งก็รอตอบกลับ แต่ถ้าไม่ได้ ก็ออกอยู่ดี
แต่เกิดเหตุอีกจนได้ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา เพื่อนร่วมงานที่แผนกเดียวกัน (ประมาณ บัดดี้อ่ะ คือถ้าใครลา อีกคนก็ดูแลงานแทน) จะลายาวช่วงปีใหม่ และจะมีลาคลอดอีกทีช่วงก่อนสงกรานต์ จนคลอด ซึ่งเราก็ห้ามเขาลาไม่ได้เนอะ ทุกคนมีสิทธิ์ลา แต่เราจะลายาวๆแบบนั้นไม่ได้นะ โดนจิกแน่ๆ (บอกก่อนกะว่า เราไม่ต้องลาไปไหนนะ ต้องอยู่แน่ๆ)
แน่ๆว่า เราต้องทำคนเดียว ... ใช่ แต่งานมันไม่ใช่ประเด็น
ใจมันถอดไปแล้ว มันเบื่อแวดล้อมไปแล้ว เลยคิดอยู่นานว่าจะทำอย่างไรดี? เราจะทิ้ง ให้คนข้างหลังคือคนที่อยู่ดูแลงานแทนไปเลย หรืออยู่รอเขากลับ
ใจก็คิดว่า เราจะออกอยู่แล้ว แคร์ทำไม ในเมื่อที่อยู่มาเนี่ย ไม่มีใครเกรงใจเราสักคน ... แม้แต่บัดดี้ บทนึกจะออกไปตอนไหนก็ออก ไปจนเย็นจนมืด มาถึงก็แสกนนิ้วกลับได้โอทีไปสวยๆ ไม่ได้เขียนลาเที่ยงลาอะไรทั้งนั้น
ก็ศูนย์รวมจริงๆ มีแต่คนเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ หยาบคาย สาระพัดจริงๆ
แม้จะบอกว่า ทุกที่มีหมด แต่เราถูกมองว่า เราไม่มีทางเลือกขนาดนั้นเลย ถึงต้องอยู่? มีแย่กว่านี้จริงๆหรอ?
คือแวดล้อมมันแย่จริงๆ แม้ที่บิ๊ก ผจก. ก็ไม่สามารถจะคุมคนหรือมีอำนาจมากพอในการจัดการเรื่องนี้
และที่ผ่านมาไม่ใช่คนเดียวที่มีเหตุผลลาออกแบบนี้ ทุกคนเป็นพนักงานกินเงินเดือน เขาก็กินเงินเช่นเดียวกัน เป็นพนักงานแผนกเดียวกัน ระดับเดียวกัน แค่อยู่มานาน จะทำอะไร จะพูดอะไรก็ได้?
และที่รู้สึกตัดสินใจไม่ได้เพราะบิ๊กทั้ง 3 คนที่โทรมาขอร้อง ขอโอกาส และเล็งเห็นในความสามารถของเรา ซึ่งเราก็รู้สึกดีใจที่เราตั้งใจทำงานแล้วมีคนเห็น
แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ก็ไม่ไหว จะไม่ใส่ใจ แต่ลึกๆแล้ว ทุกคนทำได้ไหม? ทำใจไม่ให้คิดว่า ทำไมต้องมาพูด มาแสดงกิริยาต่ำๆกับเราแบบนี้?
เราไม่รู้จะแจ้งเหตุผลลาออกอย่างไรเหมือนกัน รบกวนทีค่ะ เราตัดสินใจแล้วจริงๆ ว่าเราจะลาออก ถ้าเราบอกเหตุผลแบบนี้ ก็โดนเกลี้ยกล่อมเหมือนเดิมอีก 😔
ตั้งใจจะออกจากงาน สิ้นปีที่จะถึงนี้ แต่พี่ที่ร่วมงานด้วยจะลางานยาวกลังจากปีใหม่ 1 อาทิตย์ จะทำอย่างไรดีคะ?
แต่บางคนมองว่าเขาพูดซ้ำซาก ย้ำคิดย้ำทำ แต่ถ้าเราลืมทำส่วนใด ถือเป็นการช่วยเตือนความจำเราไปในตัว ซึ่งเราโอเคในส่วนนี้นะ
แต่บุคลากรผู้ขับเคลื่อนงานนั้น ทำงานมานานจนปากร้ายกาจ เบ่งไม่เกรงใคร แม้นบางครั้ง หัวหน้า/ผจก.ยังถูกเขาด่า ตะหวาดเสียง ซึ่งวิสัยในที่ทำงานในที่อื่นๆไม่มีแน่ แต่ที่นี่ มี ... ในเมื่อคนจ่ายเงินเดือนยังโดนเหวี่ยงฟาดงาขนาดนี้ เรา พนง.แผนกเดียวกันกับเขา จะไม่โดนได้อย่างไร?
รายละเอียดก็คือ เราตั้งใจที่จะลาออกจาก เนื่องด้วยสภาพแวดล้อมด้านบุคลากรไม่ค่อยดี มีความ hardcore สูง
เคยมีลาออกกระทันหันไปก่อนหน้านี้เพราะปะทะฝีปากกัน ใส่ร้ายว่าเราทั้งที่เราไม่ผิดอะไร
แต่บิ๊กในออฟฟิสต่างก็โทรมาเกลี้ยกล่อมให้กลับไปทำงาน และจะปรับเปลี่ยนระบบให้ไม่มีปัญหาขัดแย้งแบบนี้อีก
จนเราว่า โอเค เราจะเปิดใจอีกครั้ง คนไหนที่เราคิดว่าไม่สามารถสานสัมพันธ์ต่อได้ เราก็จะพยายามหลีกเลี่ยงให้มากที่สุด แต่ก็ไม่วาย เพราะบรรยากาศมันจุกจิก มีเรื่องที่ทำให้เราต้องไปสนทนากับเขา (ซึ่งถ้าเขารู้หน้าที่ตนเองก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ แต่คนไหนทำแบบเขา เขาจะมองว่า หน้าที่ก็ต้องทำสิ จะโวยวายทำไม ... คือใครโวยวาย มีแต่คุณๆไม่ไช่หรอ?)
ตอนนี้ทั้งอารมณ์ ใจเราถอยไปครั้งนึงแล้ว แล้วเราถูกเค้าว่าจิกกัดอะไรแบบนี้ ประมาณว่าได้จะเอา ไม่ยอมเสีย ไม่ยอมรับฟังใครทั้งนั้น และแม้แต่บิ๊กในออฟฟิสก็ไม่มีอำนาจพอที่จะจัดการปัญหาได้เลย
ทั้งปวงนั้นเป็นเหตุผลส่วนหนึ่ง ซึ่งถ้าร่ายออกมาก็คงจะยาวเหยียดดด เพราะจะมองว่าคิดเล็กคิดน้อย แต่โดนทุกวัน ความอดทนมีขีดจำกัด เพราะคำว่า #เขาอยู่มานาน #เขาก็เป็นแบบนี้แหล่ะ
ดังนั้นเราตัดสินใจแล้วว่าเราจะออก หางานสำรองไว้ ซึ่งก็รอตอบกลับ แต่ถ้าไม่ได้ ก็ออกอยู่ดี
แต่เกิดเหตุอีกจนได้ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา เพื่อนร่วมงานที่แผนกเดียวกัน (ประมาณ บัดดี้อ่ะ คือถ้าใครลา อีกคนก็ดูแลงานแทน) จะลายาวช่วงปีใหม่ และจะมีลาคลอดอีกทีช่วงก่อนสงกรานต์ จนคลอด ซึ่งเราก็ห้ามเขาลาไม่ได้เนอะ ทุกคนมีสิทธิ์ลา แต่เราจะลายาวๆแบบนั้นไม่ได้นะ โดนจิกแน่ๆ (บอกก่อนกะว่า เราไม่ต้องลาไปไหนนะ ต้องอยู่แน่ๆ)
แน่ๆว่า เราต้องทำคนเดียว ... ใช่ แต่งานมันไม่ใช่ประเด็น
ใจมันถอดไปแล้ว มันเบื่อแวดล้อมไปแล้ว เลยคิดอยู่นานว่าจะทำอย่างไรดี? เราจะทิ้ง ให้คนข้างหลังคือคนที่อยู่ดูแลงานแทนไปเลย หรืออยู่รอเขากลับ
ใจก็คิดว่า เราจะออกอยู่แล้ว แคร์ทำไม ในเมื่อที่อยู่มาเนี่ย ไม่มีใครเกรงใจเราสักคน ... แม้แต่บัดดี้ บทนึกจะออกไปตอนไหนก็ออก ไปจนเย็นจนมืด มาถึงก็แสกนนิ้วกลับได้โอทีไปสวยๆ ไม่ได้เขียนลาเที่ยงลาอะไรทั้งนั้น
ก็ศูนย์รวมจริงๆ มีแต่คนเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ หยาบคาย สาระพัดจริงๆ
แม้จะบอกว่า ทุกที่มีหมด แต่เราถูกมองว่า เราไม่มีทางเลือกขนาดนั้นเลย ถึงต้องอยู่? มีแย่กว่านี้จริงๆหรอ?
คือแวดล้อมมันแย่จริงๆ แม้ที่บิ๊ก ผจก. ก็ไม่สามารถจะคุมคนหรือมีอำนาจมากพอในการจัดการเรื่องนี้
และที่ผ่านมาไม่ใช่คนเดียวที่มีเหตุผลลาออกแบบนี้ ทุกคนเป็นพนักงานกินเงินเดือน เขาก็กินเงินเช่นเดียวกัน เป็นพนักงานแผนกเดียวกัน ระดับเดียวกัน แค่อยู่มานาน จะทำอะไร จะพูดอะไรก็ได้?
และที่รู้สึกตัดสินใจไม่ได้เพราะบิ๊กทั้ง 3 คนที่โทรมาขอร้อง ขอโอกาส และเล็งเห็นในความสามารถของเรา ซึ่งเราก็รู้สึกดีใจที่เราตั้งใจทำงานแล้วมีคนเห็น
แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ก็ไม่ไหว จะไม่ใส่ใจ แต่ลึกๆแล้ว ทุกคนทำได้ไหม? ทำใจไม่ให้คิดว่า ทำไมต้องมาพูด มาแสดงกิริยาต่ำๆกับเราแบบนี้?
เราไม่รู้จะแจ้งเหตุผลลาออกอย่างไรเหมือนกัน รบกวนทีค่ะ เราตัดสินใจแล้วจริงๆ ว่าเราจะลาออก ถ้าเราบอกเหตุผลแบบนี้ ก็โดนเกลี้ยกล่อมเหมือนเดิมอีก 😔