สวัสดีครับ ผมภีร (นามแฝง) เรื่องที่ผมจะเล่าเป็นเรื่องจริง มันเกิดขึ้นเมื่อ 5 ปีที่แล้วตอนผมย้ายเข้ามาเรียน ม.5 ที่โรงเรียนอินเตอร์แห่งหนึ่งในกรุงเทพ ผมเป็นคนค่อนข้างขี้อายแต่เวลาเข้าสังคมจะเฮฮาตามภาษาวัยรุ่น ถ้าเพื่อนที่สนิทไม่อยู่จริงๆ ปกติจะอยู่ตัวคนเดียว ทีนี้ก่อนผมมาเข้าโรงเรียนแห่งนี้ ผมพึ่งกลับมาจากศึกษานอกประเทศ ตอนนั้นก็ไม่ค่อยรู้จักใครเท่าไหร่ที่ไทย เพื่อนๆ สมัยเด็กก็แยกย้ายกันไปมีชีวิตของตัวเอง แต่ตอนนั้นก็ไม่ค่อยได้อยากจะมีเพื่อนเท่าไหร่เพราะชอบอยู่คนเดียวเงียบๆ เล่นเกมตามภาษาเด็กผู้ชาย ค่อนข้างเก็บตัวเพราะพ่อแม่แยกทางกัน ผมอยู่กับแม่ แม่ผมก็ทำงานหนักทุกวันไม่ค่อยมีเวลาให้ ผมเติบโตมาโดยที่เข้าใจว่าโลกนี้ผมอาจต้องอยู่คนเดียวเมื่อโตไป ตอนนั้นผมไม่กลัวการอยู่คนเดียวแม่แต่น้อย ผมเคยเป็นคนที่มีความสุขตลอดเวลา แต่ชีวิตผมตอนนี้มันเปลี่ยนไปมาก ข้างในหัวผมเต็มไปด้วยความคิด ทั้งความรักที่มาพร้อมความทรมาน และหลายๆ สิ่งที่เมื่อก่อนตอนเป็นเด็กมันไม่เคยมี ทุกวันนี้ผมไม่อยากเชื่อว่าคนๆ นึงจะสามารถทำให้ผมเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้
ผมไม่เคยรักใครมาก่อน สมัยผมเด็กๆ ประถม มัทยมต้น ผมเข้ากับเพื่อนผู้ชายด้วยกันไม่ค่อยได้ ปกติจะคบเพื่อนผู้หญิงเพราะรู้สึกว่าเข้ากันง่ายกว่า อีกอย่างคือผมรู้ตัวว่าชอบผู้ชายด้วยกันตั้งแต่เป็นวัยรุ่น 13-14 ขวบ เลยค่อนข้างเขิลผู้ชายด้วยกัน ถ้าไม่สนิทจริงผมก็ไม่ได้เข้าไปยุ่ง ผมเป็นเกย์ไม่ออกสาว แมนๆ ไม่มีใครรู้ ตอนแรกที่รู้ตัวผมก็ตกใจพอควร ผมไม่เคยคุยกับแม่เรื่องนี้หรือคุยกับใครๆ ก็ตาม หลังจากที่ผมกลับมากจากต่างประเทศ ผมสมัครเข้าโรงเรียนอินเตอร์แห่งหนึ่งแถวบางนา มันเป็นโรงเรียนเล็กๆ ที่ในห้องมีอยู่ด้วยกันแค่ 14 คน เป็นคนไทยครึ่งนึง ต่างชาติอีกครึ่ง ตอนแรกที่ผมเข้าไป ผมค่อนข้างเหงาเพราะคนอื่นเขาก็อยู่โรงเรียนนี้มาอยู่แล้วเลยมีเพื่อนๆ ของตัวเอง ผมจึงอยู่ตัวคนเดียวที่โรงเรียนนี้ประมาณเดือนสองเดือน จนกระทั่งมีงานกลุ่มวิชานึง ผมจึงได้มาเจอคนนี้ที่หลังจากผ่านมาเป็นปี ผมก็ยังคิดถึงเขาตลอดเวลา ผมขอเรียกเค้าว่าริว (นามแฝง)
ริวเป็นเด็กผู้ชายที่บ้าๆ บ้องๆ วันๆ ก็ติดแต่เพื่อน เล่นเกม ผมยังจำวันแรกที่ผมกับเค้ามาสนิทกันได้ วันนั้นเป็นวันหยุด ผมก็นั่งเล่นคอมอยู่ของผม ก็มีข้อความเข้ามาที่เฟสบุ้คจากริว ริวเค้าก็ถามผมเรื่องงานเพราะอยู่กลุ่มเดียวกัน ผมก็อธิบายๆ ไป สักพักเค้าก็ถามผมว่าผมพักอยู่แถวไหน ผมก็บอกไป เค้าก็ตอบกลับมาว่าเราอยู่ใกล้ๆ กันไปหาสะดวกเลย สักพักมันบอกว่าเดี๋ยวมาหา ผมก็ตกใจ เอางี้เลย ตอนนั้นผมไม่มีความรู้สึกอะไรกับมันเลยครับ เห็นเป็นแค่เด็กบ้องๆคนนึง ริวเป็นผู้ชายหุ่นดี มีความเซ็กซี่ เวลาถอดเสื้อผ้าทีผมถึงกลับหงายหลัง ถึงหน้าตาจะไม่ได้หล่อมาก แต่มันเคยมีแฟนมาแล้วหลายคน ริวเป็นผู้ชายที่จะมีแฟนตลอดเวลา ยกเว้นตอนนั้นที่เค้าเข้ามาหาผม ผมกับริวสนิทกันหลังจากหลายๆ เดือนที่มาบ้านกันบ่อยๆ เพื่อนๆ หลายคนมักถามริวว่าเมื่อไหร่จะหาแฟนอีก ริวก็จะตอบเสมอว่ายังไม่รู้เหมือนกัน ทุกเย็นหลังเลิกเรียนผมกับริวก็จะกลับบ้านด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน ตอนเช้าบางทีก็ไปโรงเรียนด้วยกัน เข้าสายด้วยกัน ผมรู้สึกเสมือนว่าเค้าเป็นส่วนนึงในชีวิตผมไปแล้ว ตอนนั้นผมก็ไม่เคยคิดเลยว่าผมกำลังหลงรักเพื่อนคนนี้มากๆ ผมมีความต้องการอยู่กับเค้าตลอดเวลา แต่ผมยังไม่รู้ตัวเลยไม่มีอะไรมากเท่าไหร่ จากแค่เพื่อนคนนึง ความรู้สึกผมที่มีให้เค้ามันโตขึ้นเรื่อยแบบไม่ทันตั้งตัว
ริวด้วยความบ้าๆ บอๆ ของมัน ก็จะเป็นคนที่ไม่ค่อยใส่ใจอะไรเท่าไหร่ ทั้งการเรียน ทั้งการงาน การบริหารเงิน ผมคอยช่วยเหลือเค้าตลอด ถึงแม้บางอย่างที่ผมไม่ควรช่วย เพราะความรักผมทำทุกอย่างให้เค้าสบาย ถึงแม้ผมจะไม่พูดออกมาว่ารักแต่เพื่อนยังไงก็เป็นได้แค่เพื่อน ผมจึงไม่เคยเอ่ยออกมาว่าผมมีความรู้สึกให้กับเค้า อีกหนึ่งเหตุผมคือผมกลัวว่าหากผมบอกไป เค้าอาจรับมันไม่ได้ ผมกลัวว่าผมจะเสียเค้าไป แต่อยู่มาวันนึง ฟ้ากลับเข้าข้างผม มันเป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดเลยครับ (แอบยิ้ม) วันนั้นเป็นวันลอยกระทง ผมด้วยความโสดจึงต้องอยู่บ้านคนเดียว สักพักริวทักผมมาแล้วชวนผมไปลอยกระทง ผมโคตรดีใจเลยครับ ผมรีบอาบนำ้แต่งตัว พร้อมออกไปลอยกระทงกับคนๆ นี้ เค้านัดผมที่บีทีเอสเพื่อที่ผมกับเค้าจะได้เดินทางไปด้วยกัน ระหว่างทางผมกับเค้าก็คุยกันปกติ ไปๆ มาๆ เราก็มาจบลงด้วยเรื่องความรักในเพศเดียวกัน (ทำไมอยู่ๆ มันมาจบเรื่องนี้ฟระ?!) ผมก็เลยยังไงไม่รู้สารภาพไปว่าผมชอบผู้ชายด้วยกัน ริวก็ยิ้มๆ แล้วตอบกลับมาว่า "กูเป็นไบนะ" ผมนี่แบบ บ้าาาาา ไม่จริงอ่ะ เห้ย??? ริว? เป็นไบ? ริวที่ชอบเล่นบาส? แมนๆ? ที่เคยมีแฟนมาเยอะ? เป็นไบ? โลกผมกลับตาลปัตร ทิศทางของผมเริ่มเซ หน้ามืดมาก ใจหายสุดเลยทีเดียว ทำตัวไม่ถูกเลย ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
ริวพาผมมาเอเชียทีค ตอนนั้นคนเยอะมาก แย่งกันลอยกระทง ริวก็ไปซื้อกระทงมาอันนึง สักพักสิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขที่สุดในโลกก็เกิดขึ้น ริวเอาไม้เล็กๆ อันนึงมาอันนึงมาแกะสลักกระทงนั้นด้วยชื่อของเราสองคน "ริว + ภีร" ผม
ไม่เคยมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นมาก่อน ก่อนกลับริวมากอดผมแต่ไม่ได้พูดอะไร ผมได้แต่ยืนนิ่งๆ ให้เค้ากอด ผมโคตรมีความสุข ถ้าผมตายวันนั้นผมคงตายตาหลับมากๆ ผมกลับบ้านมาผมนอนไม่หลับเอาแต่คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น คืนนั้นผมรู้เลยว่าผมเจอคนๆ นั้นของผมแล้ว
ที่โรงเรียนผมมีจัดงานเต้นรำ ผมเป็นหนึ่งในคนที่ต้องช่วยจัดงานวางแผน เลยมีการคิดว่าจะขายบัตรยังไง มีคนในกลุ่มคนนึงพูดขึ้นมาว่าให้ขายบัตรสองแบบ บัตรเดี่ยวกับบัตรคู่ โดยที่บัตรคู่จะมีราคาต่อคนที่ถูกกว่า เพื่อชักชวนคู่ชาย-หญิงมางาน อยู่ๆ ริวเอ่ยขึ้นมาว่า "หรือเป็นคู่ชาย-ชายก็ได้" ต่อหน้าทุกคนพร้อมกับมองมาที่ผม ผมหน้าแดงเลยครับ ผมไม่คิดว่านั่นคือคำชวนจากริว ทั้งๆ ที่มีผู้หญิงมากมายอยู่ในห้องนั้น นี่เค้าแน่ใจหรอว่าเค้าอยากไปกลับผมจริงๆ ตอนนั้นในหัวผมคิดไปถึงวันแต่งงานแล้วครับ ผมรู้สึกเหมือนกำลังนั่ง roller coaster ผมมีความรู้สึก thrilling (สนุก + สุข + หวาดเสียว) เวลาผ่านมาผมกับริวสนิทกันมาขึ้นเรื่อยๆ เริ่มมีการไปนอนบ้านกันเกิดขึ้น อย่าคิดลึกนะครับยังไม่มีไรเกิดขึ้น ก็ครับตามภาษาเด็กผู้ชายก็เล่นเกม ดูหนัง ดื่มเหล้า ก็มีบ้างที่ถามๆ กันเรื่องแบบ...แต่ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น ผมคิดว่าทุกอย่างมันกำลังดีเลยไม่อยากไปทำอะไรให้มันพัง
(มีต่อ)
เพื่อนรัก 5 ปีแล้วผมยังคงคิดถึงเขาตลอดเวลา
ผมไม่เคยรักใครมาก่อน สมัยผมเด็กๆ ประถม มัทยมต้น ผมเข้ากับเพื่อนผู้ชายด้วยกันไม่ค่อยได้ ปกติจะคบเพื่อนผู้หญิงเพราะรู้สึกว่าเข้ากันง่ายกว่า อีกอย่างคือผมรู้ตัวว่าชอบผู้ชายด้วยกันตั้งแต่เป็นวัยรุ่น 13-14 ขวบ เลยค่อนข้างเขิลผู้ชายด้วยกัน ถ้าไม่สนิทจริงผมก็ไม่ได้เข้าไปยุ่ง ผมเป็นเกย์ไม่ออกสาว แมนๆ ไม่มีใครรู้ ตอนแรกที่รู้ตัวผมก็ตกใจพอควร ผมไม่เคยคุยกับแม่เรื่องนี้หรือคุยกับใครๆ ก็ตาม หลังจากที่ผมกลับมากจากต่างประเทศ ผมสมัครเข้าโรงเรียนอินเตอร์แห่งหนึ่งแถวบางนา มันเป็นโรงเรียนเล็กๆ ที่ในห้องมีอยู่ด้วยกันแค่ 14 คน เป็นคนไทยครึ่งนึง ต่างชาติอีกครึ่ง ตอนแรกที่ผมเข้าไป ผมค่อนข้างเหงาเพราะคนอื่นเขาก็อยู่โรงเรียนนี้มาอยู่แล้วเลยมีเพื่อนๆ ของตัวเอง ผมจึงอยู่ตัวคนเดียวที่โรงเรียนนี้ประมาณเดือนสองเดือน จนกระทั่งมีงานกลุ่มวิชานึง ผมจึงได้มาเจอคนนี้ที่หลังจากผ่านมาเป็นปี ผมก็ยังคิดถึงเขาตลอดเวลา ผมขอเรียกเค้าว่าริว (นามแฝง)
ริวเป็นเด็กผู้ชายที่บ้าๆ บ้องๆ วันๆ ก็ติดแต่เพื่อน เล่นเกม ผมยังจำวันแรกที่ผมกับเค้ามาสนิทกันได้ วันนั้นเป็นวันหยุด ผมก็นั่งเล่นคอมอยู่ของผม ก็มีข้อความเข้ามาที่เฟสบุ้คจากริว ริวเค้าก็ถามผมเรื่องงานเพราะอยู่กลุ่มเดียวกัน ผมก็อธิบายๆ ไป สักพักเค้าก็ถามผมว่าผมพักอยู่แถวไหน ผมก็บอกไป เค้าก็ตอบกลับมาว่าเราอยู่ใกล้ๆ กันไปหาสะดวกเลย สักพักมันบอกว่าเดี๋ยวมาหา ผมก็ตกใจ เอางี้เลย ตอนนั้นผมไม่มีความรู้สึกอะไรกับมันเลยครับ เห็นเป็นแค่เด็กบ้องๆคนนึง ริวเป็นผู้ชายหุ่นดี มีความเซ็กซี่ เวลาถอดเสื้อผ้าทีผมถึงกลับหงายหลัง ถึงหน้าตาจะไม่ได้หล่อมาก แต่มันเคยมีแฟนมาแล้วหลายคน ริวเป็นผู้ชายที่จะมีแฟนตลอดเวลา ยกเว้นตอนนั้นที่เค้าเข้ามาหาผม ผมกับริวสนิทกันหลังจากหลายๆ เดือนที่มาบ้านกันบ่อยๆ เพื่อนๆ หลายคนมักถามริวว่าเมื่อไหร่จะหาแฟนอีก ริวก็จะตอบเสมอว่ายังไม่รู้เหมือนกัน ทุกเย็นหลังเลิกเรียนผมกับริวก็จะกลับบ้านด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน ตอนเช้าบางทีก็ไปโรงเรียนด้วยกัน เข้าสายด้วยกัน ผมรู้สึกเสมือนว่าเค้าเป็นส่วนนึงในชีวิตผมไปแล้ว ตอนนั้นผมก็ไม่เคยคิดเลยว่าผมกำลังหลงรักเพื่อนคนนี้มากๆ ผมมีความต้องการอยู่กับเค้าตลอดเวลา แต่ผมยังไม่รู้ตัวเลยไม่มีอะไรมากเท่าไหร่ จากแค่เพื่อนคนนึง ความรู้สึกผมที่มีให้เค้ามันโตขึ้นเรื่อยแบบไม่ทันตั้งตัว
ริวด้วยความบ้าๆ บอๆ ของมัน ก็จะเป็นคนที่ไม่ค่อยใส่ใจอะไรเท่าไหร่ ทั้งการเรียน ทั้งการงาน การบริหารเงิน ผมคอยช่วยเหลือเค้าตลอด ถึงแม้บางอย่างที่ผมไม่ควรช่วย เพราะความรักผมทำทุกอย่างให้เค้าสบาย ถึงแม้ผมจะไม่พูดออกมาว่ารักแต่เพื่อนยังไงก็เป็นได้แค่เพื่อน ผมจึงไม่เคยเอ่ยออกมาว่าผมมีความรู้สึกให้กับเค้า อีกหนึ่งเหตุผมคือผมกลัวว่าหากผมบอกไป เค้าอาจรับมันไม่ได้ ผมกลัวว่าผมจะเสียเค้าไป แต่อยู่มาวันนึง ฟ้ากลับเข้าข้างผม มันเป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดเลยครับ (แอบยิ้ม) วันนั้นเป็นวันลอยกระทง ผมด้วยความโสดจึงต้องอยู่บ้านคนเดียว สักพักริวทักผมมาแล้วชวนผมไปลอยกระทง ผมโคตรดีใจเลยครับ ผมรีบอาบนำ้แต่งตัว พร้อมออกไปลอยกระทงกับคนๆ นี้ เค้านัดผมที่บีทีเอสเพื่อที่ผมกับเค้าจะได้เดินทางไปด้วยกัน ระหว่างทางผมกับเค้าก็คุยกันปกติ ไปๆ มาๆ เราก็มาจบลงด้วยเรื่องความรักในเพศเดียวกัน (ทำไมอยู่ๆ มันมาจบเรื่องนี้ฟระ?!) ผมก็เลยยังไงไม่รู้สารภาพไปว่าผมชอบผู้ชายด้วยกัน ริวก็ยิ้มๆ แล้วตอบกลับมาว่า "กูเป็นไบนะ" ผมนี่แบบ บ้าาาาา ไม่จริงอ่ะ เห้ย??? ริว? เป็นไบ? ริวที่ชอบเล่นบาส? แมนๆ? ที่เคยมีแฟนมาเยอะ? เป็นไบ? โลกผมกลับตาลปัตร ทิศทางของผมเริ่มเซ หน้ามืดมาก ใจหายสุดเลยทีเดียว ทำตัวไม่ถูกเลย ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
ริวพาผมมาเอเชียทีค ตอนนั้นคนเยอะมาก แย่งกันลอยกระทง ริวก็ไปซื้อกระทงมาอันนึง สักพักสิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขที่สุดในโลกก็เกิดขึ้น ริวเอาไม้เล็กๆ อันนึงมาอันนึงมาแกะสลักกระทงนั้นด้วยชื่อของเราสองคน "ริว + ภีร" ผม
ที่โรงเรียนผมมีจัดงานเต้นรำ ผมเป็นหนึ่งในคนที่ต้องช่วยจัดงานวางแผน เลยมีการคิดว่าจะขายบัตรยังไง มีคนในกลุ่มคนนึงพูดขึ้นมาว่าให้ขายบัตรสองแบบ บัตรเดี่ยวกับบัตรคู่ โดยที่บัตรคู่จะมีราคาต่อคนที่ถูกกว่า เพื่อชักชวนคู่ชาย-หญิงมางาน อยู่ๆ ริวเอ่ยขึ้นมาว่า "หรือเป็นคู่ชาย-ชายก็ได้" ต่อหน้าทุกคนพร้อมกับมองมาที่ผม ผมหน้าแดงเลยครับ ผมไม่คิดว่านั่นคือคำชวนจากริว ทั้งๆ ที่มีผู้หญิงมากมายอยู่ในห้องนั้น นี่เค้าแน่ใจหรอว่าเค้าอยากไปกลับผมจริงๆ ตอนนั้นในหัวผมคิดไปถึงวันแต่งงานแล้วครับ ผมรู้สึกเหมือนกำลังนั่ง roller coaster ผมมีความรู้สึก thrilling (สนุก + สุข + หวาดเสียว) เวลาผ่านมาผมกับริวสนิทกันมาขึ้นเรื่อยๆ เริ่มมีการไปนอนบ้านกันเกิดขึ้น อย่าคิดลึกนะครับยังไม่มีไรเกิดขึ้น ก็ครับตามภาษาเด็กผู้ชายก็เล่นเกม ดูหนัง ดื่มเหล้า ก็มีบ้างที่ถามๆ กันเรื่องแบบ...แต่ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น ผมคิดว่าทุกอย่างมันกำลังดีเลยไม่อยากไปทำอะไรให้มันพัง
(มีต่อ)