เพื่อนสนิท

เรื่องนี้มีอยู่ว่าเราคุยกับเพื่อนที่รร.เก่าเมื่อก่อนเราไม่สนิทกันเลย จะสนิทก็ตอนที่เขา(สมมุติว่าชื่อเอ)ทักมาหาเรา เราก็คุยกับเพื่อนคนนี้ มีอะไรปรึกษากันตลอด คุยกันตลอด คุยมาตลอดจนเราเลิกกับเเฟน ก่อนอื่นเราคบกับผู้หญิงด้วยกันนะ เราเสียใจนะมากจนเสียสติไปช่วงนั้นจนได้เพื่อนคนนี้เขาเป็นผู้ชายนะ เพราะเพื่อนเราส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย ปลอบเรา คอยเป็นห่วงเรา จนเขาบอกว่าอยากลืมได้ไหม มาคบกับเขาดิจะได้ลืม เเต่เราก็ไม่ตกลง จนเขายื้อ เราเลยบอกอยากทำอะไรก็ทำไป เเต่เราไม่มีวันรักเขา เขาคุยกับเราทุกวันถึงเเม้จะอยู่ไกลกัน คอลหากันจนเราหลับก่อนตลอด เขาทำทุกอย่างดีมาก เเต่เราก็ไม่ได้รู้สึกอะไร คอยเป็นห่วงเรา กินข้าวรึยัง นอนได้เเล้วดึกเเล้ว คิดถึงนะเป็นเเบบนี้หลายเดือนมาก เราก็เริ่มใจอ่อนนะเเต่ความผิดหวังจากที่เราได้รับ มันกลัวมากนะกับการเริ่มต้นใหม่ เขาดูเเลเรามาตลอดจนวันหนึ่งเรายอมรับเขามากกว่าเพื่อน เเต่ไม่ใช่เเฟนเราถามว่ารอเราได้ไหม ให้เรามั่นใจกว่านี้ เขาตอบว่า รอได้ รอมาถึงขนาดนี้รออีกหน่อยไม่เป็นอะไรหรอก ความรู้สึกเราที่มีต่อเขามากขึ้นทุกวัน เปิดเผยมากขึ้นจนเพื่อนเราถามเราเลยตอบว่าคนนี้เราจะยอมรับเขา เพราะเวลามันพิสูจน์เขามาพอเเล้ว พอเราจะไปหาเพื่อนเก่าเราจะไปเซอร์ไพรส์ที่ไม่เจอกันนาน เราไปได้ยินอะไรเข้าพอดีเลยล่ะ 'กูไม่รู้จะบอกมันยังไงว่ะว่าไอเอมันเห็น(เรา)เป็นเเค่ตัวเเทนของ... กูไม่อยากให้มันเสียใจว่ะ' สตั้นมากตอนนั่นคือที่คุยกับเราเพราะเราเป็นตัวเเทนของใคร จนเราถามเพื่อนจนรู้ว่าเราหน้าเหมื่อนเเฟนเก่าเขา เขาเลยมาคุยกับเรา เราถามว่ารู้เรื่องนี้นานยัง เพื่อนเราบอกรู้นานเเล้วเขาเป็นคนบอกเอง ดีใจจังเนอะรู้ว่าคุยกันมาตลอดเป็นเเค่ตัวเเทน พอไปถามเขา เขาบอกว่าเมื่อก่อนใช่เเต่ตอนนี้เขารักเราเพราะเรา ไม่ใช่ตัวเเทน มันน่าเชื่อเหรอคะพอรู้เเบบนี้ จนเราไม่คุยกับเขา เขาทักเเชท ทักไลน์ทุกช่องทางเเต่เราไม่ตอบคะเสียความรู้สึกมาก จนเขามาหาเราทั้งนี้อยู่คนล่ะจังหวัดกัน เเบบนี้เชื่อได้เหรอคะ ตัวเเทนคนนี้ไม่อยากเจ็บอีกเเล้วนะ