หวัดดีทุกคน
เราเป็นนักเรียนมอ 6 คนนึง เป็นคนธรรมดาที่ไม่ได้เด่นอะไรมากมาย และนี่ก็คือกระทู้แรกที่เราเขียนขึ้น แต่ถ้าถามว่าทำไมถึงเขียน?? ก็เพราะเราไม่รู้จะไปพูดความรู้สึกแบบนี้กับใครดี มันเหมือนทางมันตันไปหมด และวันนี้เว้ยเราก็มีเรื่องมาเล่าเป็นเรื่องของตัวเราเองนี่ละ
ตอนนี้เราคุยอยู่กับผู้ชายคนนึง ซึ่งผู้ชายคนนี้เป็นคนที่นิสัยดีอยู่พอตัว ตามใจเรา ยอมเราทุกอย่าง ไม่เคยโกรธ ไม่เคยว่าเราเลย แต่เรากลับมาทำร้ายเค้า ทั้งๆ ที่เค้าดีกับเราขนาดไหน เราคุยกันมาได้ 3 ปี ช่วงแรกๆ ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร แต่พอช่วงหลังๆ เราเริ่มหึง ห่วง หวง เค้าทั้งๆ ที่เราก็ไม่ได้สนใจเค้าเลยแต่ไม่รู้ทำไมพอได้คุยกับเค้ามันทำให้เรามีความสุข แต่วันไหนที่ไม่ได้คุยก็รู้สึกคิดถึง และเหงาๆ แปลกๆ เหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง......
เราบอกเค้าว่าถ้าวันหนึ่งเรามีคนที่ชอบและอยากจะเป็นแฟนกับคนที่เราชอบจะโกรธเรามั้ย จะยังคุยเหมือนเป็นเพื่อนเราอยู่หรือป่าว เค้าบอกเรากลับมาว่า " ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถ้าเธอมีคนที่ชอบจริงๆ และเค้าดีกับเธอ เราก็จะถอยให้ เธอก็ไปทางของเธอ เราก็จะไปทางของเรา........" คำพูดนั้นมันทำให้เราจุกและเจ็บอย่างบอกไม่ถูก ทั้งๆ ที่ไม่ได้รักเค้า คิดกับเค้าแค่เพื่อน แต่คำพูดนั้นกลับทำให้เรารู้สึกเจ็บมากเจ็บจนพูดอะไรไม่ถูกได้แต่ทำเป็นหัวเราะกลบความรู้สึกตัวเอง ทั้งๆ ที่หน้าตอนนั้นมันเหมือนกำลังจะร้องออกมาอยู่แล้ว นี่สินะที่เค้าเรียกว่าหมาหวงก้าง เราคงเป็นคนที่เห็นแก่ตัวมากสินะ เราก็ไม่รู้ตัวเราเองเหมือยกัน ตอนนี้รู้สึกสับสนไปหมด จะไปพูดกับใครก็กลัวเค้ารำคาร มันทรมานมากนะเว้ยความรู้สึกนี้อะ คนตัดสินใจก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะ ไม่ใช่ไม่เจ็บ เราจะทำยังไงดี ตอนนี้รู้สึกสับสนกับความรู้สึกตัวเองมาก เราอยากให้เค้าไปเจอกับคนที่ดีกว่าเรา อย่าเอาใจมาไว้กับคนเอาแน่เอานอนไม่ได้อย่างเราเลย เดี๋ยวจะเจ็บไปสักป่าว เราขอเจ็บคนเดี๋ยวก็พอ ไม่รู้อะแต่เรารู้แค่ว่าเราไม่อยากให้เค้าเจ็บ เราเลยไม่กล้าพูดกับเค้าตรงๆ มากเท่าไร เราขอเจ็บคนเดียวดีกว่า........
นี่ก็ไม่ได้มาว่าใครนะ แค่อยากมาระบายความรู้สึกที่ไม่เข้าใจ และสับสนของตัวเองเฉยๆ จะจบมอ 6 แล้วด้วยเราอยากได้รู้ความรู้สึกของตัวเองจริงๆ ตอนนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองรู้สึกกับเค้ายังไง รักหรือไม่รักกันแน่ หรือเป็นหมาหวงก้าง เรางงไปหมดแล้วววว
ความรู้สึกที่ไม่เข้าใจ
ตอนนี้เราคุยอยู่กับผู้ชายคนนึง ซึ่งผู้ชายคนนี้เป็นคนที่นิสัยดีอยู่พอตัว ตามใจเรา ยอมเราทุกอย่าง ไม่เคยโกรธ ไม่เคยว่าเราเลย แต่เรากลับมาทำร้ายเค้า ทั้งๆ ที่เค้าดีกับเราขนาดไหน เราคุยกันมาได้ 3 ปี ช่วงแรกๆ ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร แต่พอช่วงหลังๆ เราเริ่มหึง ห่วง หวง เค้าทั้งๆ ที่เราก็ไม่ได้สนใจเค้าเลยแต่ไม่รู้ทำไมพอได้คุยกับเค้ามันทำให้เรามีความสุข แต่วันไหนที่ไม่ได้คุยก็รู้สึกคิดถึง และเหงาๆ แปลกๆ เหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง......
เราบอกเค้าว่าถ้าวันหนึ่งเรามีคนที่ชอบและอยากจะเป็นแฟนกับคนที่เราชอบจะโกรธเรามั้ย จะยังคุยเหมือนเป็นเพื่อนเราอยู่หรือป่าว เค้าบอกเรากลับมาว่า " ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถ้าเธอมีคนที่ชอบจริงๆ และเค้าดีกับเธอ เราก็จะถอยให้ เธอก็ไปทางของเธอ เราก็จะไปทางของเรา........" คำพูดนั้นมันทำให้เราจุกและเจ็บอย่างบอกไม่ถูก ทั้งๆ ที่ไม่ได้รักเค้า คิดกับเค้าแค่เพื่อน แต่คำพูดนั้นกลับทำให้เรารู้สึกเจ็บมากเจ็บจนพูดอะไรไม่ถูกได้แต่ทำเป็นหัวเราะกลบความรู้สึกตัวเอง ทั้งๆ ที่หน้าตอนนั้นมันเหมือนกำลังจะร้องออกมาอยู่แล้ว นี่สินะที่เค้าเรียกว่าหมาหวงก้าง เราคงเป็นคนที่เห็นแก่ตัวมากสินะ เราก็ไม่รู้ตัวเราเองเหมือยกัน ตอนนี้รู้สึกสับสนไปหมด จะไปพูดกับใครก็กลัวเค้ารำคาร มันทรมานมากนะเว้ยความรู้สึกนี้อะ คนตัดสินใจก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะ ไม่ใช่ไม่เจ็บ เราจะทำยังไงดี ตอนนี้รู้สึกสับสนกับความรู้สึกตัวเองมาก เราอยากให้เค้าไปเจอกับคนที่ดีกว่าเรา อย่าเอาใจมาไว้กับคนเอาแน่เอานอนไม่ได้อย่างเราเลย เดี๋ยวจะเจ็บไปสักป่าว เราขอเจ็บคนเดี๋ยวก็พอ ไม่รู้อะแต่เรารู้แค่ว่าเราไม่อยากให้เค้าเจ็บ เราเลยไม่กล้าพูดกับเค้าตรงๆ มากเท่าไร เราขอเจ็บคนเดียวดีกว่า........
นี่ก็ไม่ได้มาว่าใครนะ แค่อยากมาระบายความรู้สึกที่ไม่เข้าใจ และสับสนของตัวเองเฉยๆ จะจบมอ 6 แล้วด้วยเราอยากได้รู้ความรู้สึกของตัวเองจริงๆ ตอนนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองรู้สึกกับเค้ายังไง รักหรือไม่รักกันแน่ หรือเป็นหมาหวงก้าง เรางงไปหมดแล้วววว